မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ အမွန္တရား

အရည္တစ္ခုထဲမွာ သို႔မဟုတ္ ဓါတ္ေငြ႔တစ္ခုထဲမွာ ေမ်ာပါေနတဲ့ အမွဳန္ေလးေတြရဲ့ ေရြ႕လ်ားမွဴေတြဟာ အတည္တက် တြက္ခ်က္လို႔မရပဲ အျမဲကစင္ကလ်ား ေရြ႔ခ်င္သလို ေရြ႔ေနတတ္တယ္။ ဥပမာ။ ေရေမာ္လီက်ဴးရဲ့ အေလးခ်ိန္ထက္ အဆေပါင္း၂၅၀ ၀၀၀ခန္႔ ပိုေလးတဲ့ ပန္း၀တ္မွဳန္ေလးေတြ႔ဟာ ေရေပၚေပၚေနၾကတာက ထူးဆန္းေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏိုင္တဲ့ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခတ္မိတဲ့ အားေတြေၾကာင့္ အရပ္မ်က္ႏွာအမ်ိဳးမ်ိဳးကို လြင့္စင္ေနရင္း ေရေပၚမွာ ေပၚေနတာ။ 

ပညာရွင္ေတြေျပာၾကသလိုေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ အဲဒီလို အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခတ္မိလို႔ ျဖစ္လာတဲ့ အားေတြေၾကာင့္ လြင့္စင္မွဳ အကြာအေ၀းေတြကို ပ်မ္းမွ်ရွာရင္ အခ်င္းခ်င္းအေပါင္းအႏႈတ္ ေက်သြားလို႔ သုညျဖစ္တယ္လို႔ သမရိုးက်သီအိုရီေတြအတိုင္း ေကာက္ခ်က္ဆဲြရမွာပါ။ ဒါဆို တည္ျငိမ္ေနတဲ့ ေရေသေပၚမွာ ပန္း၀တ္မွဳံေတြက ရပ္တန္႔ေနမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အဲလိုမဟုတ္ပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ေရြ႔ေနၾကတယ္။ အေျဖရွာၾကည့္ခဲ့ၾကေတာ့ ဥပမာ... လက္၀ဲဘက္ေရြ႔ခဲ့တဲ့ အားႏွင့္ လက္ယာဘက္ေရြ႔ခဲ့တဲ့အား တဖက္ဖက္မွာ အားသာေနတာက သဘာ၀တရား။ ဘယ္လို သုညျဖစ္မွာလဲ။

ေနာက္တစ္ခုက ဒဂၤါးျပားတစ္ခုကို ေခါင္းပန္းလွန္ၾကတဲ့အခါ လူတိုင္းသိတဲ့ အမွန္တရားက အဲဒီ ဒဂၤါးျပား ေအာက္ကိုက်တဲ့အခါ ေခါင္းက်ရင္က်၊ မဟုတ္ရင္ ပန္းက်ရမယ္။ ေခါင္းက်ႏိုင္ေခ် သို႔မဟုတ္ ပန္းက်ႏိုင္ေခ် ၅၀:၅၀ ရွိတယ္။ ေခါင္းတစ္၀က္ပန္းတ၀က္က်ဖို႔ဆိုတာ ျဖစ္ကို မျဖစ္ႏိုင္ဘူး….. လို႔ ဆိုတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီသေဘာတရားက အရာခပ္သိမ္းေတာ့ မမွန္ျပန္ဘူး။ ဥပမာ (Quantum physics) မွာဆိုရင္ ဒဂၤါးျပားရဲ့ ေခါင္းနဲ႔ပန္းကို တျပိဳက္နက္တည္း က်လိမ့္မယ္လို႔ ဇေ၀ဇ၀ါခန္႔မွန္းခ်က္ေတြ ထားရတတ္တယ္။ ေခါင္းနဲ႔ပန္းဥပမာအတိုင္းဆိုရင္ မိုးေပၚေျမွာက္ျပီး ျပန္က်လာတဲ့ ဒဂါၤးျပားဟာ ေခါင္းျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ေနရဲ့သားေတာင္ ေခါင္းပါလို႔ ဆံုးျဖတ္ဖို႔ မေသခ်ာေသးဘူး။ 

အထက္က အယူအဆကို နာမည္ၾကီး သုေတသနျဖစ္တဲ့ Schrodingerရဲ့ စမ္းသပ္ခ်က္က ေထာက္ခံထားတယ္။ သူစမ္းသပ္ခဲ့တာက ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကို အလံုပိတ္အခန္းငယ္(Observation box) တစ္လံုးထဲ အလံုပိတ္တည့္ျပီး ေသတၱာရဲ့ အတြင္းဖက္နံရံတစ္ဘက္မွာ ေရဒီယို သတၱိႂကြပစၥည္းကို လႊတ္တဲ့ေသတၱာေလးတစ္ခုကို စီစဥ္ထားခဲ့တယ္။ အဲဒီပစၥည္းနဲ႔ တူတစ္ေခ်ာင္းကို ဆက္သြယ္ထားျပီး၊ တူရဲ့ေအာက္မွာ အဆိပ္ေငြပုလင္းကို ေထာင္ထားတယ္။ ေရဒီယို သတၱိႂကြလႊတ္ခ်ိန္ကို က်ပမ္းစီစဥ္ထားတယ္။ ေရဒီယို သတၱိႂကြထြက္တာနဲ႔ တိုက္ဆိုင္မိရင္  ေရဒီယို သတၱိႂကြက ဆက္ထားတဲ့တူကိုေျဖေလ်ာ့မိျပီး တူကလဲက်၊အဆိပ္ေငြ႔ပုလင္းကို ခဲြမိျပီး အဆိပ္ေငြ႔ထြက္ျပီး ေၾကာင္ဟာ ေသရပါေတာ့တယ္။ 

တစ္နာရီအတြင္း ေၾကာင္ဟာ ေသမလား၊ ရွင္မလားဆံုးျဖတ္ဖို႔ အတြက္ Observer boxကေန ေလ့လာၾကတဲ့အခါ လူတစ္ဦးက ေၾကာင္ေသျပီလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ဦးက ေၾကာင္ရွင္ေနေသးတယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္တဲ့အေျခအေနမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။ Schrodingerရဲ့ ေၾကာင္ဟာ ရွင္လွ်က္ေသေနေသာ ႏွစ္ဘ၀ကိုပိုင္ဆိုင္ေနေသာ ေၾကာင္ေလးအျဖစ္ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္..။ ပညာရွင္တစ္ခ်ိဳ႕ရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ စမ္းသပ္ခ်က္မွာ ေၾကာင္ဟာ အၾကိမ္ၾကိမ္ေသရတယ္။ တခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရွင္ရျပန္တယ္။ ဒါမွ ေနာက္ထပ္ အဆိုျပဳခ်က္ေတြ ဆက္လုပ္ႏိုင္မွာကိုး။

ဒီမွာတင္ ေလာကမွာ အစစ္အမွန္က တစ္ခုတည္းလို႔ တခ်ိန္လံုးဆိုခဲ့ၾကတဲ့အဆိုကို အမွန္တရားက တစ္ခုတည္းဆိုတာ မဟုတ္ဘူးလို႔  ျပန္ ေထာက္ၾကတယ္။

တခ်ိဳ႕ကလည္း ျမဳပ္ကြက္ေတြနဲ႔ သဘာ၀တရားေၾကာင့္ ပါ။ တြက္ခ်က္လို႔မရတဲ့ ထူးျခားဆန္းၾကယ္တဲ့ ဘဘာ၀တရားကမွ အမွန္တရားလို႔ ဆိုၾကျပန္တယ္။

မ်က္မျမင္ေျခာက္ေယာက္နဲ႔ ဆင္ ပံုျပင္ထဲမွာေတာ့ ဆင္ဆိုတဲ့သတၱ၀ါရဲ့ ပံုစံအမွန္ကို ျမင္ဖူးျခင္းမရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ကိုယ္ ဆင္ကိုပံုေဖာ္ေနၾကတဲ့အခါ ရလာဒ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ သူတို႔အတြက္ေတာ့ အဲဒါကလည္း အမွန္တရားျဖစ္ေနျပန္တယ္။

ေနာက္ျပီးရွိေသးတယ္။ မိုးရြာေနရင္းကေန ေနပူတတ္တဲ့ အမွန္တရား..
စံပယ္ေတာ့ စံပယ္ပါပဲ စံပယ္ျဖဴျဖဴေလးကေန ၾကာရွည္ခံေအာင္ ဆိုးေဆးအဆိုးခံရလို႔ စိမ္းေနရတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ရဲ့ စံပယ္စိမ္းစိမ္း အမွန္တရား..
ရုပ္ရွင္ထဲမွာႏွစ္ကိုယ္ခဲြ သရုပ္ေဆာင္သလိုမ်ိဳး  တစ္ကိုယ္က အဆံုးစြန္ရိုးသားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္အျဖစ္၊ ေနာက္တစ္ကိုယ္က ဗီလိန္အျဖစ္။ တစ္ေယာက္တည္းသရုပ္ေဆာင္ေနမွန္း သိေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္အျဖစ္ ျမင္မိတာကလည္း ပဲြၾကည့္သူဘက္က အမွန္တရား။

အမွန္တရားေတြ မ်ားလြန္လြန္းလို႔ တခ်ိဳ႕ကMulti-faced reality မ်က္ႏွာမ်ားနဲ႔ ဒသဂီရိအမွန္တရား လို႔ေတာင္ ဖဲြ႔ဆိုၾကတယ္။

အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားပါတယ္ဆိုမွ  မေသခ်ာမႈေတြ တပံုတပင္နဲ႔။
သူဘာသာေနတဲ့ အမွန္တရားကို ဥပကၡာျပဳေတာ့မယ္ဆိုေတာ့လည္း ကိုယ္သြားေလရာ ထပ္ၾကပ္မကြာလိုက္ေနျပီး ငါက အမွန္တရားေလ ငါက အမွန္တရားလို႔ လိုက္လိုက္ေအာ္ေနေတာ့ ခက္ရခ်ည္ရဲ့ကြယ္...။

လသာည