tag:blogger.com,1999:blog-71261648191709451402012-02-11T01:35:03.832+09:00လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.comBlogger2631100tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-48528615439707963442011-09-24T22:46:00.000+09:002011-10-10T22:13:07.001+09:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">၁) ေပါက္ကဲြျခင္းကို ေပါက္ကဲြျခင္းျဖင့္..</span><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-xAxh3kgh-BU/TndJDzfTX4I/AAAAAAAACVs/GlCoe7Ium9M/s1600/11110015-1.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 189px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-xAxh3kgh-BU/TndJDzfTX4I/AAAAAAAACVs/GlCoe7Ium9M/s400/11110015-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654068186896883586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">.........................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-UwA1c7uHoPc/TndJTGDMdJI/AAAAAAAACV0/QItw0oyH5So/s1600/11110015-2.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UwA1c7uHoPc/TndJTGDMdJI/AAAAAAAACV0/QItw0oyH5So/s400/11110015-2.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654068449577301138" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">.........................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-HJyI7HfLPHY/TndJfVL2YWI/AAAAAAAACV8/DXELX6GNBqI/s1600/11110015-3.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 152px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-HJyI7HfLPHY/TndJfVL2YWI/AAAAAAAACV8/DXELX6GNBqI/s400/11110015-3.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654068659798565218" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">.........................................................<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-1yobXYcbomU/TndJsPAkfqI/AAAAAAAACWE/E-M1388Q4FI/s1600/11110015-4.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-1yobXYcbomU/TndJsPAkfqI/AAAAAAAACWE/E-M1388Q4FI/s400/11110015-4.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654068881478942370" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">............................|(^^)/|(^^)/|(^^)/............................<br /><br /></div><div style="text-align: center;"> <span style="font-weight: bold;">၂) ခ်စ္ရတာလည္း မလြယ္</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-u0Qj4YBx2v8/TndIExJoMHI/AAAAAAAACVM/7VboFPORwIg/s1600/11110014-1.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 184px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-u0Qj4YBx2v8/TndIExJoMHI/AAAAAAAACVM/7VboFPORwIg/s400/11110014-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654067103937343602" border="0" /></a>.........................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SlSzR1x--qk/TndIbN_zItI/AAAAAAAACVU/oI3Tmhpe4C0/s1600/11110014-2.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 184px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SlSzR1x--qk/TndIbN_zItI/AAAAAAAACVU/oI3Tmhpe4C0/s400/11110014-2.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654067489637868242" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">.........................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-poM4fw362z4/TndIn3SY1xI/AAAAAAAACVc/LMiQTvGGTkY/s1600/11110014-3.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 184px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-poM4fw362z4/TndIn3SY1xI/AAAAAAAACVc/LMiQTvGGTkY/s400/11110014-3.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654067706880120594" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">.........................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-18T8-rUOPPk/TndI0l22BwI/AAAAAAAACVk/eXYZmHJoAJQ/s1600/11110014-4.BMP"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 187px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-18T8-rUOPPk/TndI0l22BwI/AAAAAAAACVk/eXYZmHJoAJQ/s400/11110014-4.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654067925539489538" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">..............................|(^^)/|(^^)/|(^^)/...........................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-EDLdsFPoDnE/TndH340u0WI/AAAAAAAACVE/SNObOUvl-do/s1600/11110014-1.BMP"><br /></a>ဘ၀ထဲမွာ ဟာသရွာျပီး ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္ေစရန္ ဆႏၵမြန္ျဖင့္..<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4852861543970796344?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-37538987747593085562011-09-23T01:24:00.000+09:002011-09-23T01:24:00.639+09:00ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံု ဆည္ တည္ေဆာက္ေရး ကို တူးတူးခါးခါး ကန္႕ကြက္ပါတယ္ ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3753898774759308556?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-23605183703315270732011-09-15T19:48:00.007+09:002011-09-15T21:19:55.303+09:00<div style="text-align: justify;">ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ပညာေရးအသံုးစရိတ္မွာ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အသံုးစရိတ္၏ ၄ ရာခိုင္ႏႈန္း ျဖစ္ေၾကာင္း ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီးက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဆယ္ႏွစ္ရက္ေျမာက္ ေန႔တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ဒဂံုျမိဳ႔သစ္ ေျမာက္ပိုင္းျမိဳ႔နယ္မွ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚတင္ႏြယ္ဦးရဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာေမးျမန္းခ်က္ကို ေျဖၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"> ေဒၚတင္ႏြယ္ဦးက "၀င္ေငြအနိမ့္ဆံုး နိုင္ငံမ်ားတြင္ ပါ၀င္သည့္ အီသီယိုပီးယားနိုင္ငံသည္ပင္လွ်င္ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္က လူတစ္ဦးအတြက္ ပညာေရး ဆိုင္ရာအသံုးစရိတ္မွာ ၉.၉၅ ေဒၚလာ (ျမန္မာေငြက်ပ္ေငြျဖင့္ တစ္ေသာင္းပတ္၀န္းက်င္) ရွိခဲ့ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အသံုးစရိတ္မွာ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ငါးေထာင့္ေလးရာသံုးဆယ္တစ္က်ပ္သာ ရွိေၾကာင္း ေမးခြန္းေမးျမန္းရာတြင္ ထည့္သြင္းေျပာသြားပါသည္.. ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">(7 DAY NEWS JOURNAL, အတြဲ (၁၀) အမွတ္ (၂၆)၊ စက္တင္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၁၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၁) မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပခ်က္..)<br /></div><br />ပညာေရးျဖင့္ ေခတ္မွီ ဖံြျဖိဳးတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ထူေထာင္ဖို႔အတြက္.......<br /><br />ဟူးးးးးးးးးးးးးး ေနတတ္သလို ေနပါေတာ့<span style="font-family: Zawgyi-One;font-family:&quot;;font-size:100%;" >♪</span><span style="font-size:100%;">.</span>. ေနတတ္သလို ေနပါေတာ့..<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-fareast-ＭＳ 明朝&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: JA;mso-bidi-language:AR-SAfont-family:&quot;;font-size:100%;" >♪</span><span style="font-family:Zawgyi-One; mso-fareast-ＭＳ 明朝&quot;;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language: JA;mso-bidi-language:AR-SAfont-family:&quot;;font-size:100%;" >♪</span><br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-2360518370331527073?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-62311866219312013362011-09-13T20:22:00.006+09:002011-09-13T21:23:26.645+09:00<div style="text-align: justify;">ျပႆနာတစ္ခုကို ေျဖရွင္းခ်င္တဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပညာရပ္တစ္ခုကို သင္ယူတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အနီးစပ္ဆံုး တိုးတက္မႈ နယ္ပယ္ ( Zone of proximal development-ZPD) ထဲမွာ ေျဖရွင္းရင္၊ သင္ယူရင္ ပိုအဆင္ေျပတယ္လို႔ ပညာေရး စိတ္ပညာရွင္ Vigotsky က ဆိုပါတယ္။<br /><br />အနီးစပ္ဆံုး တိုးတက္မႈ နယ္ပယ္-ZPD ဆိုတာက ျပႆနာတစ္ခု/ ပညာရပ္တစ္ခုကို မိမိကိုယ္တိုင္ မေျဖရွင္းနိုင္/ မတတ္ေျမာက္နိုင္ေသးေပမယ့္ မိမိထက္ ပိုထူးခၽြန္သူ တစ္စံုတစ္ဦး၏ အကူအညီ/ လမ္းညႊန္မႈ ရရင္ေတာ့ ေျဖရွင္းဖို႔ မိမိဘက္က စြမ္းရည္ျပည့္ေနေသာ အေျခအေန/အခ်ိန္ အကန္႔အသတ္တစ္ခုကို ဆိုလိုတာပါ။ ZPD ထဲမွာ မိမိကို ေထာက္ပံ့မႈကို ရရွိခဲ့ရင္ လွ်င္ျမန္စြာ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းနိုင္၊ ပညာသင္တာဆိုလွ်င္လည္း လွ်င္ျမန္စြာ တတ္ေျမာက္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုကဲ့သို႔ ZPD ထဲက ေထာက္ပံ့မႈေပးသည့္အရာမ်ားကို ျငမ္း (scaffolding)လို႔ Vygotskyက သတ္မွတ္ထားပါတယ္။<br /><br />Vygotsky က. အေဆာက္အဦး တည္ေဆာက္ဖို႔ ျငမ္း ဆိုတဲ့ အေထာက္အပံ့ လိုအပ္သလိုမ်ိဳး ပညာသင္ယူတဲ့အခါ လည္း ျငမ္းကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ လိုကို လိုအပ္ပါတယ္၊ ထိုအတိုင္းအတာက ZPD ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္. ..။<br /><br /><div style="text-align: center;">ပံုက Vygotsky ရဲ့ သီအိုရီကို ပံုေဖာ္ထားတာပါ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-20IJ-rUkYEM/Tm8-rCt3PFI/AAAAAAAACT8/EQkosNMoyVo/s1600/Vygotsky2.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 269px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-20IJ-rUkYEM/Tm8-rCt3PFI/AAAAAAAACT8/EQkosNMoyVo/s320/Vygotsky2.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651804966557793362" border="0" /></a><br />ပံုထဲကအတိုင္း အဲဒီ ZPDရဲ့ အထက္နဲ႔ ေအာက္မွာ အျခား နယ္ပယ္ႏွစ္ခုလည္း ရွိေသးတယ္။ ZPD ေအာက္က နယ္ပယ္က “မိမိကိုယ္တိုင္ ေျဖရွင္းနိုင္ေသာ၊ လုပ္နိုင္ေသာ နယ္ပယ္” ျဖစ္ျပီး၊ ZPD အထက္က နယ္ပယ္ကေတာ့ “ကိုယ္တိုင္ ေျဖရွင္းလို႔မရေသးေသာ နယ္ပယ္” ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသီအိုရီဟာ ပညာေရး နယ္ပယ္မွာ အခု အရမ္းကို အေရးထားလာၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />"<span style="color: rgb(102, 0, 204);">ZPD ထဲက ျငမ္းမ်ားကေတာ့ မိဘျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္၊ ဆရာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ အေတြ႔အၾကံဳရွိ မိမိရဲ႕ အေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ စာအုပ္ေတြလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ ျငမ္းမ်ား၏ အကူအညီနဲ႔ ZPD နယ္ပယ္ထဲမွာ သင္ယူတတ္ေျမာက္သြားျပီးတဲ့အခါ အဲဒါကို ေက်နပ္မေနပဲ ျငမ္းကို ဖယ္ရွားျပီး၊ (ျငမ္းမပါပဲ) ကိုယ္တိုင္လုပ္ေဆာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ အသစ္အသစ္ေသာ ZPD ေတြကို သတ္မွတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆက္လက္ၾကိဳးစားရဦးမွာပါ.....</span>.”<br /><br />ေသခ်ာတာတစ္ခုက ျငမ္းဆိုတဲ့အရာေတြက လူသားတိုင္းရဲ့ဘ၀ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းမွာမဆို ဆက္လက္<br />လိုအပ္ေနဦးမွာပါပဲ မဟုတ္ပါလား……………….<br /><br />သင္ဆရာ၊ ျမင္ဆရာ၊ ၾကားဆရာအားလံုးကို ဦးညႊတ္ကန္ေတာ့လွ်က္…<br />လသာည<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-6231186621931201336?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-32598161158179977342011-07-26T01:08:00.005+09:002011-07-29T00:04:50.029+09:00<div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"> တိုက္ဆိုင္လြန္းေနလို႔ စဇအဲစံရဲ့ ကာတြန္းအခ်ိဳ႔ကို သတိတရ ဘာသာျပန္ျဖစ္ပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္ရတာေတြကေတာ့.. </span><span style="font-size:small;">ကၽြန္မရဲ့ ဘဘေပါ့ ။ အခုတေလာ သူေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ေပါက္ကဲြေနတာ ေတြ႔ေနရေလရဲ့.. </span>။</div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">၁။ ေပါက္ကဲြခြင့္ေလး<br /></span><span style="font-size:small;"> </span><br /></div></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="color: rgb(0, 0, 153);" href="http://2.bp.blogspot.com/-eWE13N0ZzTY/Tie5yu9qM_I/AAAAAAAACTE/eKGtDYN25LA/s1600/11110017-1.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 148px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-eWE13N0ZzTY/Tie5yu9qM_I/AAAAAAAACTE/eKGtDYN25LA/s320/11110017-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631674140301341682" border="0" /></a>................................................<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-7TN6PppkDSs/Ti2NfdKVTsI/AAAAAAAACT0/rR_Sd6IqUQA/s1600/11110017-2.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 152px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-7TN6PppkDSs/Ti2NfdKVTsI/AAAAAAAACT0/rR_Sd6IqUQA/s320/11110017-2.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633314280453787330" border="0" /></a>................................................<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-PmOpDDoPG7k/TiIo75KU15I/AAAAAAAACS8/Cqx5rfWcYzA/s1600/11110017-3.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 134px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-PmOpDDoPG7k/TiIo75KU15I/AAAAAAAACS8/Cqx5rfWcYzA/s320/11110017-3.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630107493588064146" border="0" /></a>................................................<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-iTZgfv1C7pY/Ti1_ph89kiI/AAAAAAAACTM/1xQp303mf80/s1600/11110017-4.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 171px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-iTZgfv1C7pY/Ti1_ph89kiI/AAAAAAAACTM/1xQp303mf80/s320/11110017-4.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633299060375786018" border="0" /></a><span style="font-size:small;">ကၽြန္မ့ဘဘ. ကေတာ့ အဲလို ေပါက္ကဲြခ်ိန္ေလးနဲ႔ ေပါက္ကဲြတတ္သူပါ..</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.<br /></b></span>.............................................................................................<br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"><br />၂။ အားနာလိုက္တာရွင္</span><br /><br /></div><span style="font-size:small;">တစ္ရက္ကေပါ့.. တအားခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ့အိမ္က ထမင္းစားဖိတ္တာနဲ႔ သြားအစား..</span><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-b6DkM9bS0s4/Ti2AVR84u_I/AAAAAAAACTU/959s2hNFiVs/s1600/11110029-1.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 148px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-b6DkM9bS0s4/Ti2AVR84u_I/AAAAAAAACTU/959s2hNFiVs/s320/11110029-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633299811994745842" border="0" /></a>................................................<br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;">သူငယ္္ခ်င္းက ဟင္းေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ျပင္ဆင္ထားတာ ျမင္တာမို႔ ၀မ္းသာေသာ္လည္း အားနာစြာ ေျပာမိတယ္..။ </span><br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-mF6xe79bb7o/Ti2AwNjt1XI/AAAAAAAACTc/hmAU7YlDIz0/s1600/11110029-2.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 147px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mF6xe79bb7o/Ti2AwNjt1XI/AAAAAAAACTc/hmAU7YlDIz0/s320/11110029-2.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633300274671900018" border="0" /></a>................................................<br />သူက..............<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-KWEzVPK3wNM/Ti2BoegAfXI/AAAAAAAACTk/kWme0jOcScg/s1600/11110029-3.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 160px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-KWEzVPK3wNM/Ti2BoegAfXI/AAAAAAAACTk/kWme0jOcScg/s320/11110029-3.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633301241292422514" border="0" /></a>................................................<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-jz3rKycei30/Ti2CDXyp-PI/AAAAAAAACTs/qOYNt9pWojg/s1600/11110029-4.BMP"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-jz3rKycei30/Ti2CDXyp-PI/AAAAAAAACTs/qOYNt9pWojg/s320/11110029-4.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633301703348058354" border="0" /></a><span style="font-size:small;"></span><span style="font-size:small;"> </span><span style="font-size:small;">ရွက္အားနာနာနဲ႔ အိမ္ရွင္နဲ႔ထမင္းကို မၾကည့္ရဲခဲ့တာ ကၽြန္မရယ္ပါ။</span> \(^၀^)/.<span style="font-size:small;"> </span><br /><div style="text-align: center;">.............................................................................................<br /></div><span style="font-size:small;"><br /></span><span style="font-size:small;">သူငယ္ခ်င္းအားလံုး ဘ၀ထဲမွ ဟာသမ်ားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစေၾကာင္းပါ</span>။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3259816115817997734?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-45519497351916461182011-07-04T18:52:00.010+09:002011-07-05T02:03:41.554+09:00<div style="text-align: justify;">ဟိုတေလာကက ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ သူကျပံဳးစိစိနဲ ေမးတယ္.. ဒီမယ္ အစ္မၾကီး စာက်က္လို႔ မွတ္လို႔ အေကာင္းဆံုးအရြယ္က ဘယ္အရြယ္လဲ သိပါတယ္ေနာ္.. တဲ့။ သူနဲ႔ေတြ႔တိုင္း ကြန္ပ်ဴတာနား သို႔မဟုတ္ စာအုပ္ပံုၾကား ရွိေနတတ္တဲ့ ကၽြန္မကို “နင္က အခုထိ စာက်က္ေနတုန္းပဲလား..။ ဘဲြ႔ေတြယူရင္း ျမန္ျမန္ ဆံပင္ျဖဴမယ့္ အဖြားၾကီးေလာင္းလ်ာ” လို႔ အျမဲေနာက္တတ္သူပါ။<br /><br />သူေျပာတာလည္း ဟုတ္ေနေတာ့ ကၽြန္မ ရယ္ျပီး ျပန္ေျပာမိတယ္။ ဟဲ့ ငါက စာက်က္ရတာ ၀ါသနာပါလို႔ပါေနာ္.. လို႔ (တကယ္က စာဆိုရင္ စာေလးေရာ စာၾကီးေရာ က်က္မွတ္ရတဲ့ဘ၀ကို မလိုခ်င္ေတာ့့..။ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျမန္ျမန္ကၽြတ္ခ်င္လွပါျပီ.. ဟူးးးး )<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေျပာသလိုပဲ တကယ္လို႔မ်ား လူတစ္ဦးရဲ့ မွတ္နိုင္စြမ္းကို အသက္အရြယ္နဲ႔ပဲ သတ္မွတ္ေျပာေၾကးဆိုရင္ေတာ့ ပညာရွင္ Thorndikeက သုေတသနတစ္ခုနဲ႔ အခိုင္အမာဆိုထားတာ မွတ္သားဖူးတယ္.. ။<br /><br />ပညာရွင္ Thorndikeရဲ့အဆိုအရ. ပံုမွန္လူတစ္ေယာက္ဟာ..<br /><br />၁) အသက္ ၈ ႏွစ္မွ ၂၀ႏွစ္ အတြင္းမွာ အေၾကာင္းအရာအသစ္တစ္ခုကို မ်ားမ်ားနဲ႔ ျမန္ျမန္ သင္ယူႏိုင္စြမ္းရွိတယ္..။<br /><br />၂) အသက္၂၀ ေနာက္ပိုင္းမွာ မွတ္ဥာဏ္အား ဖံြျဖိဳးမႈအရွိန္ေႏွးလာေပမယ့္ ဆက္ေတာ့ဖံြျဖိဳးေနမွာျဖစ္ျပီး အသက္ ၂၅ ႏွစ္မွာ မွတ္ဥာဏ္အား အေကာင္းဆံုး (peak) ျဖစ္တယ္..။<br /><br />၃) အသက္၃၅ ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ မွတ္ဥာဏ္အား ဆုတ္ယုတ္စျပဳလာျပီး အသက္ ၄၅ႏွစ္ ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔မွတ္ဥာဏ္အား peak အေျခအေနမွ ၂၂ % ေလ်ာ့က်ေနျပီး ျဖစ္ပါတယ္..။<br /><br />၄) အသက္ ၅၀ရွိ လူတစ္ဦးရဲ့ မွတ္နိုင္စြမ္းသည္ အသက္ ၁၅ ႏွစ္သားရဲ့ မွတ္ႏိုင္စြမ္းေလာက္ က်န္နိုင္ပါတယ္။<br /><br />၅) အသက္၇၀ ရွိ လူတစ္ဦးရဲ့ မွတ္ႏိုင္စြမ္းကေတာ့ ပံုမွန္ ကေလး ၁၀ႏွစ္သားရဲ့ မွတ္ႏိုင္စြမ္းနဲ႔ တူနိုင္ပါတယ္..<br /><br />ကဲ.. ကၽြန္မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာ လက္ရွိ မွတ္ဥာဏ္ႏႈန္းထားက ဘယ္အသက္အဆင့္မ်ား ရွိေနျပီလဲ ..ဟင္ ။ ကၽြန္မလား.. ကၽြန္မကေတာ့ အခု မွတ္ဥာဏ္အား ဆုတ္ယုတ္စျပဳေနျပီ။ ဒါေၾကာင့္ အခု စာမက်က္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ဘေလာ့ပဲ ထိုင္ ဘေလာ့ခ်င္ေတာ့တယ္ (^0^)/<br /></div><div style="text-align: center;">………………………………………………………….<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">မွတ္ခ်က္။ ။ တကယ္ေတာ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို သင္ယူႏိုင္စြမ္း၊ မွတ္သားႏိုင္စြမ္းသည္ အသက္အပိုင္းအျခား တစ္ခုတည္းနဲ႔ေတာ့ ဆံုးျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ အသက္အရြယ္အျပင္၊ အေၾကာင္းအရာေပၚ လိုက္ျပီး ေယာက္်ားမိန္မ မွတ္နိုင္စြမ္းကဲြျပားမႈ၊ တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ ဥာဏ္ရည္၊ ဗီဇ၊ ကာယကံရွင္၏ သင္ယူလိုစိတ္၊ ထိုသူ၏ စိတ္ပို္င္းဆိုင္ရာ တည္ျငိမ္မႈ စသည့္အေပၚေတြမွာလည္း မႈတည္နိုင္ေၾကာင္းပါ..တဲ့။ ဗဟုသုတေပါ့ေနာ္..<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4551949735191646118?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-14166281502006297252011-06-19T09:59:00.005+09:002011-06-19T10:35:11.548+09:00<div style="text-align: justify;">ၾကံၾကံဖန္ဖန္ လူအိုနဲ႔ လူပ်ိဳ ေခၽြးန႔ံ ျပိဳင္ၾကတယ္။ လူအုိဆိုတာက အသက္၆၀ေက်ာ္ အဖိုးၾကီးေတြကို ဆုိလိုတာျဖစ္ျပီး လူပ်ိဳဆိုတာကေတာ့ အသက္၂၀ ကေန အသက္၃၅ ၾကားရွိတဲ့ လူရြယ္လူလတ္ေတြကို ေျပာတာ..။<br /><br />ျပိဳင္ပဲြမလုပ္ခင္ “အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ လူပ်ိဳနဲ႔ လူအို ဘယ္သူက ေခၽြးနံ႔ နံမယ္ထင္ပါသလဲ” လို႔ စစ္တမ္းလိုက္ေကာက္ေတာ့ ေျဖဆိုသူ အရြယ္စံု အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ့ ၇၀% ေက်ာ္ေက်ာ္က “လူအိုေတြက သိပ္နံပါတယ္။ ရထားထဲတို႔ ဘတ္စ္ကားထဲမွာမ်ား အဖိုးၾကီးေတြနား ကပ္ထိုင္မိရင္ သိပ္စိတ္ပ်က္ရတာပဲ”လို႔ ေျပာပါသတဲ့…။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ အနံ႔ျပိဳင္ပဲြကို ျပဳလုပ္ပါတယ္။ ရံုးဆင္းခ်ိန္ ညေနမ်ိဳးမွာ ေခၽြးနံ႔ျပိဳင္ရင္ ေ၀ခဲြရခက္မွာ စိုးလို႔ မနက္ခင္း ၇ နာရီပတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ျပိဳင္ပဲြ လုပ္တယ္။ ေခၽြးနံ႔ကို ဆံုးျဖတ္ေပးသူ ဒိုင္သူၾကီးမ်ားအျဖစ္ အသက္ ၂၀ကေန အသက္၃၅ အတြင္းက အမ်ိဳးသမီးေလးေတြ ၇ ဦးပဲက တာ၀န္ယူပါတယ္။<br /><br />စည္းကမ္းအရ...<br /><br />ျပိဳင္ပဲြ၀င္ အမ်ိဳးသားမ်ားအားလံုးဟာ ခ်ိဳင္းျပတ္စြပ္က်ယ္အက်ၤီေလးေတြ ကိုယ္စီ၀တ္ထားၾကရျပီး၊ ေရေမႊးဆြတ္မလာရပါဘူး၊ ကားထဲမွာ စကားေျပာခြင့္ မရွိပါဘူး။ အနံ႔ အကဲျဖတ္ ဒိုင္လူၾကီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ကေတာ့ မ်က္လံုးကို ပု၀ါထူထူစည္းျပီး လာရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ျပိဳင္ပဲြအတြက္ လူပ်ိဳအဖဲြ႔က ကားတစ္စီး၊ လူအိုတစ္ဖဲြ႔က ကားတစ္စီးနဲ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကားမွတ္တိုင္မွာ ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သိပ္မၾကာဘူး.. ဒိုင္လူၾကီးတစ္ဦး..မ်က္လံုးကို ပု၀ါစည္းျပီး လူအိုေတြထိုင္ေနတဲ့ ကားထဲကို ၀င္ထိုင္ေစပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး အနံ႔ရွဴခိုင္းျပီး ကားကို တစ္မွတ္တိုင္စာ (၂၀မိနစ္) ေမာင္းေစပါတယ္။ ေနာက္မွတ္တိုင္ေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက ကားေျပာင္းျပီး လူပ်ိဳအဖဲြ႔စီးတဲ့ ကားေပၚမွာ ၀င္ထိုင္ျပီး အနံ႔ရွဴပါတယ္။ ေဘးကလည္း ဒိုင္လူၾကီးရဲ့ အမူအယာ အေျပာင္းအလဲကို ဗြီဒီယိုနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္။<br /><br />အဲဒီလို အမ်ိဳးသမီးက ႏွာေခါင္းကို ပြစိပြစိလုပ္ျပီး သူ႔ပတ္၀န္းက်င္က အနံ႔ေတြကို ရွဴေနတုန္း ျပိဳင္ပဲြ၀င္ ၂ဖဲြ႔ရဲ့ အမူအရာေတြက သိပ္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းပါတယ္….<br /><br />လူအိုအဖဲြ႔ကဆို စိတ္အားငယ္သလိုမ်ိဳး ကိုယ့္အဖဲြ႔ကို နံတယ္ေျပာျပီး ေကာင္မေလး ထြက္ေျပးမွာစိုးလို႔ အသက္ေတာင္ မရွဴမိသေလာက္ ကားရဲ့ေခ်ာင္ထဲဘက္ ကိုယ္လံုးယိမ္းထိုင္ျပီး ျငိမ္ေနၾကတာေတြ႔ရတယ္။ လူပ်ိဳအဖဲြ႔ကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္ရွိပံုနဲ႔..။ (စာရွည္မွာစိုးလို႔ အေသးစိတ္ မေရးေတာ့ဘူး..... း)<br /><br />ဒီလိုနဲ႔… ျပိဳင္ပဲြျပီးသြားပါတယ္...<br /><br />ဒိုင္လူၾကီး အမ်ားစုရဲ့ အေျဖကေတာ့..<br />“ ပထမကားမွာ ေခၽြးနံ႔မရပါ၊ ကိုယ္သင္းနံ႔လိုမ်ိဳးနည္းနည္းေတာင္ ရေသးတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ လူပ်ိဳအဖဲြ႔ျဖစ္ရမယ္၊ ဒုတိယကားမွာေတာ့ ေခၽြးနံ႔ကို သိသိသာသာရေနလြန္းလို႔ ေသခ်ာေပါက္ လူအိုအဖဲြ႔ပါပဲလို႔” ဟူသတဲ့။ ေျပာင္းျပန္ေကာက္ခ်က္ေတြ ခ်သြားတာေပါ့ေနာ္။ လူပ်ိဳအဖဲြ႔ မျပံဳးႏိုင္ေတာ့… (@.@)<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟုတ္ကဲ့.. အဲဒီေန႔ ျပိဳင္ပဲြမွာ လူအိုနဲ႔ လူပ်ိဳ.. ရွစ္ မဲ ႏွစ္မဲ နဲ႔ လူပ်ိဳက ေခၽြးနံ႔ ပိုနံ႔သူဆုကို အျပတ္အသတ္ ႏိုင္သြားပါတယ္။ ကဲ..ဒီျပိဳင္ပဲြရလာဒ္အရ လူပ်ိဳေတြဟာ အဖိုးၾကီးေတြထက္ ေခၽြးနံ႔ ပိုနံပါသတဲ့…..ေနာ္…(^^)/။</span><br /><br />ျပိဳင္ပဲြၾကီးၾကပ္သူ ဆရာ၀န္၏ အဆိုအရ ပ်ိဳမွ်စ္နုနယ္တဲ့အခ်ိန္ဟာ က်န္းမာသန္စြမ္း ေျပးလႊားႏိုင္သေလာက္ ဘာဟိုမုန္း ညာဟိုမုန္းေတြကအစ ပိုထြက္တဲ့အတြက္ ေခၽြးနံ႔ ပိုနံရတာျဖစ္သလို၊ ဘဘအရြယ္ ေရာက္လာရင္ေတာ့ အစစ ခ်ိဳ႕ယြင္း အားနည္းလာခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေခၽြးနံ႔ နံႏႈန္း နည္းသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့့..။<br /><br />စစ္တမ္းေကာက္တုန္းက အဖိုးၾကီးဆို ပိုနံ႔တယ္လို႔ ထင္သူမ်ားဟာ စိတ္စဲြေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္သလို နဂိုထဲက တကိုယ္ရည္သန္႔ရွင္းေရး ပ်င္းသူအဖိုးၾကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔သူမ်ား ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လို႔လည္း ထင္ျမင္ခ်က္ကို ဆိုသြားပါတယ္..<br /><br />ဒါကေတာ့ လြန္ခဲ့ေသာ ၆ လက ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ တိုက်ိဳျမိဳ႔မွာ လုပ္ခဲ့တဲ့ ျပိဳင္ပဲြေလးပါ.. ။ ဗဟုသုတေပါ့..ေနာ္။<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1416628150200629725?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-23821808393272520082011-06-12T00:03:00.011+09:002011-06-16T14:26:58.258+09:00အဲဒီေန႔က အဲဒီကံစမ္းမဲကို မႏႈိက္ခဲ့မိရင္ အေကာင္းသား..။ အခုေတာ့ သူ႔အျဖစ္က.<br /><br />(၁)<br />မ်က္ႏွာေပၚစူးစူးရဲရဲ က်လာတဲ့အပူရွိန္ေၾကာင့္ ညက ျပတင္းေပါက္မပိတ္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာကို သတိရမိတယ္။ အခုတေလာ သတိလက္လြတ္ ျဖစ္ရတာေတြ မ်ားမ်ားလာပါလား..။ ျပီးေတာ့ အခုတေလာ ထူးဆန္းစြာ ကံေတြကလည္း ေကာင္းေနတယ္။ မေန႔ကတင္ ထီ ၅ သိန္း ေပါက္တယ္။ ဆုေၾကးရတယ္။ ေဘာက္ဆူးေတြလည္း ေန႔တိုင္းလိုလို၊ ကံအေကာင္းဆံုးက လြန္ခဲ့တဲ့တပတ္ကတင္ အရုပ္မေလးလို လွပေခ်ာေမာသူေလး တစ္ေယာက္က သူ႔နားကို ေရာက္လာတယ္။ သူမက..<br />"ကိုကို႔ကို သိပ္ခ်စ္တာ၊ ကိုကိုမရွိရင္ ေမေလး ေသလိမ့္မယ္သိလား"တဲ့..<br /><br />(၂)<br />"ကလင္ ကလင္"<br />အိိမ္ေရွ႔က လူေခၚဘဲလ္ အဆက္မျပတ္တီးသံေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ကဗ်ာကသီ အ၀တ္၀တ္ျပီး ထြက္လာလိုက္ေတာ့..<br />"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါ ဦးည"<br />"ဟုတ္ကဲ့ မဂၤလာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမ်ားကူညီရမလဲ ခင္ဗ်ာ"<br />"ဟာ.. မကူညီရပါဘူးဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ခင္ဗ်ားကို ကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္ေတြ လာေပးတာပါ"<br />"ဗ်ာ"<br />"ကၽြန္ေတာ္တို႔က အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသန အဖဲြ႔ကပါ။ "<br />"အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ပတ္သတ္ေနပါလဲ။ ကၽြန္ေတာ္က အာကာသစူးစမ္းေလ့လာေရးေတြ နားမလည္ပါဘူး"<br />"ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ခင္ဗ်ားကို က်ပ္သိန္းတစ္ေထာင္တန္နဲ႔ အေမရိကားကို ပညာေတာ္သင္ သြားခြင့္ ကံစမ္းမဲ လာေပးတာပါ။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရံုးဖုန္းနံပါတ္ပါ။ ကံစမ္းမဲေပါက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဆက္သြယ္ပါ့မယ္။ တီဗီြအစီအစဥ္မွလည္း တရား၀င္ေၾကျငာေပးပါ့မယ္"<br /><br />(၃)<br />"ကိုကို႔ကို ဒီမနက္ေစာေစာစီးစီး သိန္းတစ္ေထာင္တန္ ကံစမ္းမဲ လာေပးသြားတယ္ ေမေလး..၊ အခုတေလာ ကိုကို႔ကံေတြ ေကာင္းလြန္းေနတာ နည္းနည္း ထူးဆန္းေနတယ္လို႔ မထင္ဘူးလားဟင္ "<br />"ဟာ သိန္းတစ္ေထာင္ ဟုတ္လား။ ေပါက္လို႔ကေတာ့ ကိုကိုေနာ္ ေမေလးကို ေရကူးကန္နဲ႔ အိမ္လွလွေလးတစ္အိမ္ ၀ယ္ေပးရမယ္..ေနာ္.."<br />"ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ..။ ဟုတ္ပါျပီ..။ ေဟာ.. ဖုန္းျမည္ေနလို႔ ခဏေနာ္"<br />"ဟယ္လို ဟုတ္ကဲ့ ကိုညပါ။ ဗ်ာ.. ကံစမ္းမဲေပါက္တယ္။ မဲက ခ်က္ခ်က္ေၾကျငာတာလား။ ေအာ္..ဟုတ္လားဗ်ာ. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့ အခု တီဗြီလည္း ဖြင့္ထားပါတယ္။ ခ်န္နယ္ဘယ္ေလာက္မွာ ေၾကျငာတာပါလဲ။ ခ်န္နယ္သံုး?.. ဟုတ္ကဲ့ဟုတ္ကဲ့"<br /><br />(၄)<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့ NN သတင္းဌာနမွ ဒီမနက္မွာ အားလံုးအတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေစမယ့္ သတင္းကို ေၾကျငာပါ့မယ္..။ အခုမနက္မွာ အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသန အဖဲြ႔ မွ ကံထူးသူတစ္ဦးကို သိန္းတစ္ေထာင္ႏွင့္ ကံစမ္း ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တာ၀န္ရွိသူမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ ကံစမ္းမဲေပါက္သူဟာ ကံသာ ရပ္ကြက္က ဦးည ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မွတ္ပံုတင္နံပါတ္ကေတာ့ (၈/...၀၀၀၁၁၁).ျဖစ္ျပီး အသက္အားျဖင့္ ငယ္ရြယ္ထက္ျမက္သူျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ထို႔ျပင္ သုေတသနအဖဲြ႔ရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ဦးညအေနျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသန အဖဲြ႔ဌာနခ်ဴပ္မွာ သင္တန္းတက္ခြင့္လည္း ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သင္တန္းကေတာ့ အာကာသစက္ရုပ္အျဖစ္ ေလ့က်င့္သင္တန္းေပးမွာျဖစ္ျပီး အခုလိုသင္တန္းမ်ိဳးအတြက္ တစ္ႏိုင္ငံကို တစ္ဦးသာေရြးခ်ယ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သူရဲေကာင္းေလး အျဖစ္လည္း သတ္မွတ္ ေၾကျငာထားေၾကာင္းလည္း သတင္းရရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ NN သတင္းဌာနအေနျဖင့္ သူရဲေကာင္းေလး ဦးညကုိ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ဂုဏ္ယူပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ ေနာက္ျပီး သူရဲေကာင္းေလးရဲ့ ရင္ထဲက စကားေလးကို အင္တာဗ်ဴးဖို႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတင္းဌာနမွ လူမ်ား သြားေရာက္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(၅)<br />တီဗြီသတင္းၾကားျပီးကတဲက.. ခ်က္ခ်င္းပဲ ေခါင္းမူးလာသလိုလို၊ အိမ္သာပဲ တက္ခ်င္သလိုလို... သူတအားကို စိတ္လႈပ္ရွားေနပါတယ္။ သူ ကံစမ္းမဲေပါက္တာက ရပ္ေက်ာ္ရြာေက်ာ္ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ျဖစ္ေနျပီး သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္းေရာက္သြားရတဲ့အျဖစ္။ သူ႔အေနနဲ႔က ေမေလးနားမွာ အခုလိုပဲ ေနခ်င္ပါတယ္။ သူရဲေကာင္းလည္း မျဖစ္ခ်င္ပါ။ အာကာသသြားဖို႔မေျပာနဲ႔ ေလယာဥ္ေတာင္ မစီးရဲသူ။ အခုေတာ့ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ျပီး ေၾကျငာခံရတယ္။<br /><br />ေနမရထိုင္မရျဖစ္လာတဲ့အဆံုး ကံစမ္းမဲကို လက္မခံလိုပါေၾကာင္း ျငင္းဖို႔ ေမေလးကို အေဖာ္စပ္တဲ့အေနနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမေလးက သူ႔ခံစားခ်က္ကို ဂရုစိုက္မိပံုမေပၚ၊ သူ႔အေတြးနဲ႔သူ. သူရဲေကာင္းရဲ့ ရည္စားအျဖစ္နဲ႔ လက္ခ်င္းခ်ိတ္ျပီး အိိမ့္အျပင္ထြက္ႏိုင္ဖို႔ သူမ႔အ၀တ္အစားကို ျပန္လဲျပီး အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />"ကိုကို.. လာ၊ သြားစို႔။ အိမ္အျပင္မွာ အင္တာဗ်ဴးမယ့္သူေတြ ေစာင့္ေနျပီ"<br />"ေန.. ေနပါဦးကြာ။ ကိုကို ေခါင္းနည္းနည္းမူးသလိုျဖစ္ျပီး ေရဆာလို႔ ေရေလးတစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္ပါရေစဦး"<br /><br />"ကိုကိုကလည္း ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ။ ခ်က္ခ်င္းၾကီး ဘာျဖစ္သြားတာလဲ။ ဒီမွာ. ပိုက္ဆံလည္း သိန္းတစ္ေထာင္ရ၊ ေမေလးလည္း သူရဲေကာင္းရဲ့ ရည္းစားျဖစ္။ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းလဲလို႔."<br /><br />(၆)<br />" ကၽြန္ေတာ္တို႔ NNသတင္းဌာနက ဦးညရဲ့ အိမ္ေရွ႔ကေနျပီး တိုက္ရိုက္တင္ဆက္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးည အိမ္ေရွ႔မွာဆိုရင္ သူရဲေကာင္းေလးကို လက္ခုပ္တီးဂုဏ္ျပဳဖို႔ သူ႔၏ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ လာေရာက္ေစာင့္စား တန္းစီေနတာကို အခုလို ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာင့္ေနသူေတြထဲက ဦးညရဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုျပီး ဦးညရဲ့အေၾကာင္းကို အခုလို ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့။ ကိုညနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတဲက သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ ေျပာရရင္ဗ်ာ ေျပာမနာဆိုမနာ ညီအစ္ကိုေတြဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ အခုလို အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသနလုပ္ငန္း အတြက္ ေရြးခ်ယ္ခံရသူ သူရဲေကာင္းအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တကယ္ ဂုဏ္ယူတယ္ဗ်ာ"<br /><br />ျမတ္စြာဘုရား... ကိုယ္ သူ႔ကို မသိပါဘူး။ သူက ဘယ္ကဘယ္လို အခုမွ သူငယ္ခ်င္းပါဆိုျပီး လာေျပာေနတာပါလိမ့္.။ ဘာ..ေတြျဖစ္ကုန္ျပီလဲ.. ငါ အိပ္မက္ မက္ေနတာလား...<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့.။ ကၽြန္မကေတာ့ ကိုညနဲ႔ တကၠသိုလ္အတူတူတက္ခဲ့ဖူးသူပါ၊ သူက တကၠသိုလ္မွာကတဲက အတန္းထဲမွာ အမ်ားအတြက္ဆို တာ၀န္ယူ ဦးေဆာင္သူ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ကိုညအတြက္ ဂုဏ္ယူလြန္းလို႔ အခုလို လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ တန္းစီေစာင့္ေနရတာပါ"<br /><br />မဟုတ္ဖူး... မဟုတ္ဖူး..။ ဘယ္တုန္းကမွ အီးစီမလုပ္ဖူးပါဘူး။ အခုလည္း ငါသူရဲေကာင္း မလုပ္ခ်င္ဘူး..<br /><br />စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ အိမ္အျပင္ကလူေတြကို ျပတင္းေပါက္ကေန လွမ္းအၾကည့့္..ေအာက္က လူအုပ္ၾကီးမွ သံျပိဳင္ ေအာ္သံကို ၾကားလုိက္ရတယ္။<br /><br />"ဦးည..<br />ဦးည..<br />ဦးည..<br />သူရဲေကာင္း ဦးည<br />ေျဖာင္းေျဖာင္းေျဖာင္း"<br /><br />(၇)<br />"ဟုတ္ကဲ့..။ အခုဆိုရင္ ဦးညဟာ သူရဲ့ခ်စ္သူေလးနဲ႔အတူ အိမ္အျပင္ကို ထြက္လာျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသန အဖဲြ႔ အေနႏွင့္လည္း သူရဲေကာင္းေလးကို ဆုခ်ဖို႔ ဆုေငြသိန္းတစ္ေထာင္နဲ႔ သူရဲေကာင္းဘဲြ႔တံဆိပ္ကို အပ္ႏွင္းဖို႔ ေရာက္ရွိေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဲ ဦးညရဲ့ သူရဲေကာင္းရင္ခုန္သံေလးကို တႏိုင္ငံလံုးက ျပည္သူေတြ ၾကားေအာင္ ေျပာျပပါဦးေနာ္"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္..ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ပါတယ္။"<br /><br />"ကၽြန္မခ်စ္သူက တကယ့္သူရဲေကာင္းပါ။ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မခ်စ္သူအတြက္ သိပ္ကို ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။"<br /><br />(၈)<br />"ကိုကို.. ကိုကိုကလည္း ဘာငိုင္ေနတာလဲ..လုပ္ေတာ့ေလ။ ခရီးထြက္ဖို႔ အထုတ္အပိုးျပင္ေတာ့ေလ။ တကယ္ဆို ေမေလးက ကိုကို႔ကို တကယ္မခဲြႏိုင္ပါဘူး. ။ အမ်ားအက်ိဳးမို႔သာ ဇြတ္မွိတ္ခဲြရတာ။ ကိုကိုေမေလးကို မေမ့နဲ႔ေနာ္။ ေနာက္ျပီး ကိုကိုအခု၀ယ္ေပးတဲ့ ဒီအိမ္ေလးထဲမွာ ေမေလးကကိုကိုျပန္လာတဲ့အထိ ကိုကို႔ကို ေစာင့္ေနမွာပါ။ ဒါနဲ႔ ေမေမကေလ ေမေလးတစ္ေယာက္တည္းဆို စိတ္မခ်လို႔တဲ့ ေမေမတို႔လည္း လာေနမယ္တဲ့။ ကိုကို စိတ္ခ်လက္ခ်သာ သြားေနာ္"<br /><br />"..........."<br /><br />(၉)<br />"....။ သူရဲေကာင္းေလး ဦးညဟာ ဒီကေန႔ညေန ၃ နာရီမွာပဲ အာကာသ စူးစမ္းေလ့လာေရး သုေတသန အဖဲြ႔ခ်ဴပ္ဆီကို ထြက္ခြာ သြားေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္..။ ထိုေၾကာင့္ သူရဲေကာင္းေလးအတြက္ ဂုဏ္ျပဳေန႔လည္စာ စားပဲြကို မဟာအာဠာ၀က ခန္းမေဆာင္မွာ နိုင္ငံေတာ္ သမၼတၾကီးမွ ဂုဏ္ျပဳဧည့္ခံပဲြျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ျပီး အခုလို ဦးညရဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ သူရဲေကာင္းစိတ္ထားေလးကို အျမဲရွင္သန္ေနေစဖို႔နဲ႔ ေစလႊတ္လုိက္တဲ့ အမိႏိုင္ငံနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲမ်ားရဲ့ ေက်းဇူးကို အစဥ္ ဦးထိပ္မွာပန္ဆင္ျပီး အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ၾကိဳးစားေစလိုေၾကာင္း အမွာစကား ေျပာၾကားခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္ရွင္"<br /><br />(၁၀)<br />ဒီလိုနဲ႔.. လူသားစက္ရုပ္တစ္ရုပ္ ေပးအပ္တဲ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ဖို႔ လူသားတိုင္းျပည္မွ အျပီးအပိုင္ ထြက္ခြာသြားရတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း.. ေနာက္ တစ္လေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ အားလံုးကေမ့သြားပါေတာ့တယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-2382180839327252008?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-48699073848179248852011-03-04T19:40:00.002+09:002011-03-04T19:42:12.907+09:00လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္က ဒီေနရာေလးကို ကၽြန္မ ေရာက္လာခဲ့တယ္..။ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္နဲ႔ ဘ၀တစ္ခုကို စခဲ့တယ္..။ေနသားမက်တဲ့ အရပ္မွာ အမွားေတြမ်ားစြာနဲ႔ ေသာကမ်ားစြာလည္း ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ ေပ်ာ္စရာေလးေတြလည္း ရွိခဲ့ရတယ္။ စိတ္ညစ္စရာ၊ စိတ္ဆိုးစရာေလးေတြလည္း ရွိခဲ့ရတယ္။ ငါ့က်မွ ဘာျဖစ္လို႔ ဒါမ်ိဳးျဖစ္ရတာလဲလို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သနားလို႔ ငိုလည္းငိုဖူးတယ္.. ။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေလွ်ာက္ၾကည့္ျပီၤး သနားစရာ ေကာင္းတာ ငါတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဖူးဆိုျပီး သေဘာက်စြာ ဘ၀ကို ေလွာင္ရယ္လည္း ရယ္ဖူးတယ္..။ <br /><br />ဒီလို အေတြ႔အၾကံဳေတြၾကားထဲကပဲ စစ္မွန္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာကုိ ကၽြန္မပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္ေတြကို မွ်ေ၀ခံစားေပးမယ့္သူေတြ၊ ကိုယ္ရဲ့ ၀မ္းနည္းခ်ိန္ေတြမွာ စာနာစြာ အားေပးသူေတြ အမ်ားၾကီး ရခဲ့တယ္။ တကယ္ပါ ကၽြန္မမွာ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားၾကီး ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္မတကယ္ ေက်နပ္မိရပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ထပ္ ေက်နပ္စရာေကာင္းတာလည္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါက ဘေလာ့ဂ္ေလာ့က ထဲကို မထင္မွတ္ပဲ ေရာက္ခဲ့ရတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလာကထဲမွာလည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာကို ထပ္မံပိုင္ဆိုင္ရျပန္ပါတယ္။ မျမင္ဖူးေပမယ့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အားေပးလိုက္၊ စေနာက္လိုက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအရင္းအျခာေတြလို ... တကယ္ မေမ့နိုင္စရာပါပဲ..။<br /><br />ဒီေန႔ကေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးတဲ့ေန႔ပါပဲ..။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ လက္ရွိနဲ႔ လံုး၀မတူတဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို ကၽြန္မ စတည္ရပါဦးမယ္။ အဲဒီအရပ္မွာ ေပ်ာ္စရာေတြ ရွိနုိင္သလို၊ အခက္အခဲေတြ၊ စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း ရွိနိုင္ပါတယ္.. ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မသြားရပါဦးမယ္...။ အဲဒီအတြက္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလာကထဲကေန ယာယီခဲြခြာရပါဦးမယ္..။ အခါအခြင့္သင့္ရင္ ျပန္လာဦးမွာမိုလို႔ ႏႈတ္ဆက္စကားေတာ့ မဆိုလိုပါ..။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-neLqSeh0pFY/TXDAXNdlTQI/AAAAAAAACSg/DGEMIfQPumI/s1600/11110030.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh6.googleusercontent.com/-neLqSeh0pFY/TXDAXNdlTQI/AAAAAAAACSg/DGEMIfQPumI/s320/11110030.BMP" width="226" /></a></div>တစ္ခုေတာ့ ဆႏၵရွိ္ပါတယ္။ ကၽြန္မနဲ႔ ဒီဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးထဲမွာ ေတြ႔ခဲ့ၾကံဳခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စကားေတာ့ ေျပာသြားခ်င္ပါေသးတယ္။ ကၽြန္မကို ခင္မင္ခြင့္ေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ကၽြန္မ အမ်ားၾကီး အမ်ားၾကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔..။ ေနာက္တခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့..ေနာ္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>လသာည ျဖစ္ပါတယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4869907384817924885?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-12496443542163033472011-02-23T17:08:00.003+09:002011-02-27T20:37:11.964+09:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3i2S0eaL558/TWPBK4VySaI/AAAAAAAACQM/rbFN5ewIfv8/s1600/1111-1.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="http://1.bp.blogspot.com/-3i2S0eaL558/TWPBK4VySaI/AAAAAAAACQM/rbFN5ewIfv8/s400/1111-1.BMP" width="400" />&nbsp;</a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b></b></span> </div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tW26B_o081A/TWPBQvtG7SI/AAAAAAAACQU/6aVYDStovw8/s1600/1111-2.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://4.bp.blogspot.com/-tW26B_o081A/TWPBQvtG7SI/AAAAAAAACQU/6aVYDStovw8/s400/1111-2.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--f_C-PWfMDM/TWPBRe0x71I/AAAAAAAACQY/3wvK0X3Y3IU/s1600/1111-3.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://3.bp.blogspot.com/--f_C-PWfMDM/TWPBRe0x71I/AAAAAAAACQY/3wvK0X3Y3IU/s400/1111-3.BMP" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cFKJVyFicrs/TWPBP7MtTeI/AAAAAAAACQQ/ivO3Xz0leak/s1600/1111-4.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://3.bp.blogspot.com/-cFKJVyFicrs/TWPBP7MtTeI/AAAAAAAACQQ/ivO3Xz0leak/s400/1111-4.BMP" width="400" />&nbsp;</a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">အေျခအေနအခ်ိန္အခါသည္ စကားေျပာ၏ း))) </span><br /><span style="font-size: small;">(မွတ္ခ်က္။ ေရွ႔ေနသူငယ္္ခ်င္းေလးကို ေနာက္တာပါ။ က်န္သူမ်ား တိုက္ဆိုင္မႈ ရွိရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ..) <b><br /></b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.</b></span></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................<br />(၂) အႏွိဳင္းမဲ့&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4NlKNC-t97E/TWPCz65fdII/AAAAAAAACQw/dfov59HGumU/s1600/11110007-1.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="187" src="http://4.bp.blogspot.com/-4NlKNC-t97E/TWPCz65fdII/AAAAAAAACQw/dfov59HGumU/s400/11110007-1.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8M3maJYg_yY/TWPC0xil3tI/AAAAAAAACQ0/zuTkrznLrjo/s1600/11110007-2.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://3.bp.blogspot.com/-8M3maJYg_yY/TWPC0xil3tI/AAAAAAAACQ0/zuTkrznLrjo/s400/11110007-2.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SypBKtkien4/TWPC1TMNqgI/AAAAAAAACQ4/pD8eP6Kf4gI/s1600/11110007-3.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="187" src="http://4.bp.blogspot.com/-SypBKtkien4/TWPC1TMNqgI/AAAAAAAACQ4/pD8eP6Kf4gI/s400/11110007-3.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gQrMarf-MLs/TWPCzTdWHLI/AAAAAAAACQs/_cogdI1As94/s1600/11110007-4.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://2.bp.blogspot.com/-gQrMarf-MLs/TWPCzTdWHLI/AAAAAAAACQs/_cogdI1As94/s400/11110007-4.BMP" width="400" />&nbsp;</a><br /><span style="font-size: small;">( မိဘေမတၱာသည္ အႏိႈင္းမဲ့ျဖစ္၏၊ သို႔ေသာ္.. ေမာင့္မ်က္ႏွာသာ မယ္တရြာထင္တတ္တာ မဟုတ္လား း))<b>&nbsp; </b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.</b></span> <br />.............................................................................................<br />(၃) ယုတိၱေဗဒ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-W7LzeSM_Aic/TWPCFSvPTQI/AAAAAAAACQg/qjy7enwOtf4/s1600/11110001-1.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="http://2.bp.blogspot.com/-W7LzeSM_Aic/TWPCFSvPTQI/AAAAAAAACQg/qjy7enwOtf4/s400/11110001-1.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TCbX8H2gcOY/TWPCGGh667I/AAAAAAAACQk/jZ6zC6ReXuo/s1600/11110001-2.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://4.bp.blogspot.com/-TCbX8H2gcOY/TWPCGGh667I/AAAAAAAACQk/jZ6zC6ReXuo/s400/11110001-2.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9Fx76Hz1AeM/TWPCG1hgw8I/AAAAAAAACQo/gDtBenQ9DbA/s1600/11110001-3.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="185" src="http://1.bp.blogspot.com/-9Fx76Hz1AeM/TWPCG1hgw8I/AAAAAAAACQo/gDtBenQ9DbA/s400/11110001-3.BMP" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">.............................................................................................</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2zdGnVUyfBE/TWPCEgHThbI/AAAAAAAACQc/ryFkXs3e9d4/s1600/11110001-4.BMP" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://3.bp.blogspot.com/-2zdGnVUyfBE/TWPCEgHThbI/AAAAAAAACQc/ryFkXs3e9d4/s400/11110001-4.BMP" width="400" />&nbsp;</a><br /><span style="font-size: small;">(ေရွးလူၾကီးမ်ားကလည္း တယ္အေတြးေခါင္သကိုး..။ တျခားမေတြးနဲ႔ ပိုက္ဆံေခ်းတာပါတဲ့ း)) <b><br /></b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.</b></span> <br />.............................................................................................<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>ကၽြန္မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးလည္း ဘ၀ထဲမွာ ဟာသရွာျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ..<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">လသာည ပါ..။ </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1249644354216303347?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-5570798305716127082011-02-21T02:13:00.005+09:002011-02-27T19:50:06.326+09:00<div style="text-align: center;">(၁)</div><div style="text-align: center;">အၾကီးဆံုး ေလာင္းကစား</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-TztB-A-I/AAAAAAAACNA/ruMHu9ofbkw/s1600/11110001-1.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="182" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-TztB-A-I/AAAAAAAACNA/ruMHu9ofbkw/s400/11110001-1.BMP" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T2Nq8sGI/AAAAAAAACNE/KKqUYyGg9A4/s1600/11110001-2.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T2Nq8sGI/AAAAAAAACNE/KKqUYyGg9A4/s400/11110001-2.BMP" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T4Z6_aKI/AAAAAAAACNI/AbvsuwreCzw/s1600/11110001-3.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="177" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T4Z6_aKI/AAAAAAAACNI/AbvsuwreCzw/s400/11110001-3.BMP" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T6ROWmdI/AAAAAAAACNM/yojcAD88Rag/s1600/11110001-4.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TP-T6ROWmdI/AAAAAAAACNM/yojcAD88Rag/s400/11110001-4.BMP" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.</b></span> <br />.............................................................................................<br />(၂)<br />ကိုယ့္ေသာကနဲ႔ ကိုယ္</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoUMDbSuiI/AAAAAAAACNc/cb7twMz6lcE/s1600/11110002-2.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="185" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoUMDbSuiI/AAAAAAAACNc/cb7twMz6lcE/s400/11110002-2.BMP" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoUNXjGKEI/AAAAAAAACNg/aSqda8JcWvM/s1600/11110002-3.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoUNXjGKEI/AAAAAAAACNg/aSqda8JcWvM/s400/11110002-3.BMP" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoerdQL7iI/AAAAAAAACN4/XWCGF7kq5w8/s1600/11110002-4.BMP" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="188" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoerdQL7iI/AAAAAAAACN4/XWCGF7kq5w8/s400/11110002-4.BMP" width="400" />&nbsp;</a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">ေရခ်ိဳးခန္းထဲက တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ကေတာ့ ....</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoULW0fcvI/AAAAAAAACNY/BZX2HIVyO_k/s1600/11110002-5.BMP"><img border="0" height="191" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TQoULW0fcvI/AAAAAAAACNY/BZX2HIVyO_k/s400/11110002-5.BMP" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.\(^၀^)/.</b></span></div><br />.............................................................................................<br /><div style="text-align: left;">မူရင္း The Wonderful World of Sazae-san (Machiko Hasegawa, 1997)<br /><br />စစအဲ စံ ရဲ့ ဟာသ ကာတြန္းေလးေတြဟာ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲကေနျပီး လူသဘာ၀ကို ေပၚလြင္ေစျပီး စိတ္ရႊင္ျမဴးေအာင္ ေရးဖဲြ႔တတ္လြန္းလို႔ ကၽြန္မသိပ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း သေဘာက်မယ္ထင္လို႔&nbsp; ဘာသာျပန္ျပီး ျပန္လည္မွ်ေ၀တာပါ..။<br /><br />( ဒီကာတြန္းေလးေတြက တျခားဘေလာ့ဂ္တစ္ခုမွာ ကၽြန္မေရးျပီးသားပါ)..။ အခုရက္ <span style="color: blue;">ကၽြန္မတစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ လည္ရာ ျပန္စား ေလွ်ာက္သြားေနလို႔ </span>ဘေလာ့မွာ စာအသစ္မေရးျဖစ္တာနဲ႔ ဆားခ်က္တဲ့ သေဘာပါ..။ <br /><br />ဘ၀ထဲမွာ ဟာသရွာျပီး သူငယ္ခ်င္းအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစေနာ္..<br />လသာညျဖစ္ပါတယ္...။</div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><!--Session data--><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-557079830571612708?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-61750507992572221742011-02-12T00:46:00.005+09:002011-02-12T01:50:15.807+09:00<div style="text-align: left;">သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး မဂၤလာပါ။ အဆင္ေျပခ်မ္းေျမ့ပါေစေနာ္။ ကၽြန္မ အခုရက္ အလုပ္တအားမ်ားျပီး ဘေလာ့ထဲ မ၀င္နိုင္ျဖစ္ေနခဲ့ေတာ့ လတ္တေလာ ေခတ္စားေနတဲ့ ဘေလာ့ေရာဂါကို စစ္ေဆးခ်ိန္မရလိုက္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ကၽြန္မဘေလာ့မွာလည္း ေခတ္မွီစြာ ေရာဂါကူးေနတယ္လို႔ အသိေပးလာေပမယ့္ (သူငယ္ခ်င္းေရ ေက်းဇူးပါေနာ္) ကၽြန္မေလာေလာဆယ္ ((ေနာက္တပတ္ စေနေန႔ထိ အလုပ္မ်ားေနမွာမို႔ ) ဘေလာ့ေရာဂါကို အေသခ်ာစစ္ေဆးဖို႔ အခ်ိန္မေပးနိုင္ေသးပါ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မဘေလာ့လင့္ခ္ကေန ခ်စ္ခင္ရတဲ့ ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ားဆီကို ေရာဂါတဆင့္ ကူးမွာစိုးတာမို႔ အခုရက္ကို ကၽြန္မရဲ့ ဘေလာ့လင့္ျဖဳတ္ခ်င္ ျဖစ္ပါ၊ ကၽြန္မဘေလာ့လင့္ခ္ကို ျဖဳတ္ထားရလို႔ အားမနာပါနဲ႔လို႔ အသိေပးရင္း မ်ိဳးၾကီးရဲ့ မလာပါနဲ႔ကိုပဲ ဆိုျပခ်င္ပါတယ္.. း))) ..</div><div style="text-align: left;">အားလံုး အားမနာေၾကးပါ... းD </div><div style="text-align: left;"><br />အားလံုးကို ခ်စ္ခင္လ်က္</div><div style="text-align: left;">လသာည ျဖစ္ပါတယ္</div><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/el-gc5AraS8" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><!--Session data--><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-6175050799257222174?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-9864000083825387352010-09-27T23:10:00.010+09:002010-09-28T23:15:17.463+09:00<div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">တခ်ိဳ႔နားမလည္နိုင္တာေတြကို နားလည္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း စိတ္၀င္စားစရာေတြ ဖတ္မိလို႔ ျပန္မွ်ေ၀တာပါ။ ပိုစ္ရွည္တာမို႔လို႔ ဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္ရမွသာ ေအးေအးေဆးေဆး ဖတ္ပါလို႔...။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ခင္မင္လွ်က္ပါ း))<br /><div style="text-align: center;">.........................................................................................<br /></div></div>(၁)<br /></div>လသာညက အိမ္မွာ ေမာင္ႏွမေတြ မိသားစုလိုက္ အတူတူ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းၾကည့္တဲ့အခါ ဘာသာျပန္ေပးရသူပါ။ နိုင္ငံျခားဘာသာစကားမို႔ ဘာသာျပန္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ နားလည္တဲ့ ျမန္မာလိုေျပာတဲ့ဇာတ္ကားေတြကိုပဲ ခံစားမႈဦးစားေပးတဲ့ကားမ်ိဳး၊ အမူအရာနဲ႔ ေပၚလြင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ဘ၀သရုပ္ေဖာ္၊ အခ်စ္အလြမ္းကားမ်ိဳးဆိုရင္ အေဖနဲ႔ ေမာင္ေလးတို႔က “ မင္းသမီးက ဘာျဖစ္သြားတာလဲ” “ဟိုအေဒၚၾကီးက ဘာလို႔ ငိုတာလဲ” စသည့္ျဖင့္ ဇာတ္လမ္းအဆက္ကို နားမလည္သလို ေမးတတ္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9isfbGr3I/AAAAAAAACF4/RJE5GmRfCSQ/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%920024.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 296px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9isfbGr3I/AAAAAAAACF4/RJE5GmRfCSQ/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%920024.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521240184668467058" border="0" /></a>အဲ့ဒီအခါမ်ိဳးမွာ လသာည သို႔မဟုတ္ ညီမေလးက “အဲဒီေကာင္မေလးက စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတာေလ၊ သူ႔အေမက စိတ္ပုပ္ေနတာ ေတြ႔လား” စသည္ျဖင့္ ျပန္ရွင္းျပၾကရပါတယ္။ ရွင္းျပသံေတြနဲ႔ တျခားၾကည့္သူေတြက စိတ္ညစ္ၾကျပီး၊ ရွင္းျပရတဲ့လူကိုယ္တိုင္ကလည္း သူမ်ားကို ရွင္းျပေနရတာနဲ႔ ဇာတ္လမ္းၾကည့္ရတာ ဇိမ္မရွိေတာ့ဘူးျဖစ္လာတဲ့အတြက္ ပြစိပြစိ စိတ္ေကာက္ျဖစ္တဲ့အခါေတာင္ ရွိတတ္ပါတယ္.. ။<br /><br />ဒါေပမဲ့ အံၾသစရာက ေကာင္းတယ္ဆရာ..။ သူတို႔က အေနာက္တိုင္းကား အက္ရွင္ ေသနတ္ကားဆို ျငိမ္ေနတာပဲ။ဘာသာျပန္ မလိုပါဆိုတဲ့ ဒီဇိုင္းခ်ိဳးျပီး ခပ္တည္တည္ပဲေလ...မုန္းစရာပါ (==)#။ အဲဒီကားမ်ိဳးမွာ ေသြးထြက္သံယိုေတြကို ကၽြန္မတို႔က မၾကည့္ရဲတာနဲ႔ပဲ မ်က္လံုးကို ဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္လုပ္ျပီး ဟဲ့ ျပီးျပီလား။ အဲ့ လူဆိုးေသျပီလား ျပန္ေမးရတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္သြားေတာ့တာပဲ။ ဘာသာျပန္အဆင့္ကေန အဆင့္ေလွ်ာျပီး သူတို႔ကို ဘာသာျပန္ ျပန္ဌားရတဲ့အဆင့္ ျပန္ျဖစ္သြားတာပါ.။ အဲဒါမ်ိဳးဆိို ေမာင္ေလးက ျပန္ေအာ္တယ္။ မမကလည္း စကားကိုမ်ားတယ္၊ တိတ္တိတ္ေန ဒီမွာၾကည့္ရတာ ဇိမ္ပ်က္တယ္တဲ့..။ ေခါင္းေခါက္ခ်င္စရာပါ..<br /><br />ဒါေပမယ့္ စာေရးဆရာ Allan Pease ရဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဖတ္ရင္း ေအာက္က ပံုေတြျမင္ရေတာ့ ကၽြန္မနည္းနည္း နားလည္သလို ျဖစ္လာတယ္..။<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ92wUUXOLI/AAAAAAAACGo/AI4iAaFk3hk/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%920001.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 123px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ92wUUXOLI/AAAAAAAACGo/AI4iAaFk3hk/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%920001.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521262240639432882" border="0" /></a>ဒီပံုက ခံစားခ်က္ ၆မ်ိဳးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ရုပ္ရွင္ (သရုပ္ေဆာင္မႈ) တစ္ခုကို ျပသထားတုန္း ၁၀ စကၠန္႔အတြင္းမွာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး လိုက္ပါ ခံစားနိုင္တဲ့ အမူအရာ ကို သရုပ္ေဖာ္ထားတာပါ။ ဥပမာ ၀မ္းနည္းတဲ့အမူအရာလုပ္ျပတာကို ၁၀စကၠန္႔အတြင္း လိုက္ပါ ခံစားတတ္သလားဆိုတာမ်ိဳးပါ။ ပံုပါအတိုင္းပဲ အမ်ိဳးသားမ်ားအေနျဖင့္ ၁၀စကၠန္႔ေလာက္နဲ႔ ခံစားခ်က္ကို မခံစားနိုင္၊ ျပန္လည္မေဖာ္ျပနိုင္ဘူး။ သူတို႔က တဖက္သားရဲ့ ခံစားခ်က္ကို မ်က္ႏွာအရိပ္အကဲေလာက္နဲ႔ ၁၀စကၠန္႔အတြင္း နားမလည္နိုင္ပါဘူး။ နားလည္ဖို႔ ၁၀မိနစ္ထိ ၾကာခ်င္ ၾကာမယ္။ အဲ ၁၀နာရီမကေတာင္ ၾကာခ်င္လည္းၾကာမယ္ း)))<br /><br />တခ်ိဳ႔ဆို မိန္းမက ဘယ္ေလာက္မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲျပျပ နားကို မလည္နိုင္တာ ရွိနိုင္ပါေသးတယ္။ ကၽြန္မအစ္ကို ၀မ္းကဲြတစ္ေယာက္ဆို သူ႔မိန္းမက “ရွင္ဧည့္သည္ေတြ ေခၚလာရသလား၊ ဒီေန႔ အိမ္မွာ ဆန္ကုန္ေနလို႔ ထမင္း မခ်က္ရေသးဘူးေလ”ဆိုတာကို မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ျပျပီး ေျပာေျပာ၊ နားမလည္နိုင္ပဲ၊ “ေဟ့ေကာင္ေတြ စားျပီးမွျပန္ၾက၊ မိန္းမေရ က်က္ျပီလားေဟ့”လို႔ ေအာ္တတ္လြန္းလို႔ မိန္းမရဲ့ ဗိုက္ေခါက္လိမ္ဆဲြတာကို ခဏခဏ ခံရသူပါ။ ဒါေတာင္ သူက “ဟ.. ဘာလို႔ အလကားေန ဗိုက္ေခါက္ဆဲြတာလဲ၊ ဘာလဲ ဘယ္သူနဲ႔ ရန္ျဖစ္ထားတာလဲ၊ စိတ္တိုေနတာလား”လို႔ အလိုက္မသိ ျပန္ေမးတတ္ေသးတာ း)))<br /><br />ဒါေၾကာင့္လည္း အခ်စ္အလြမ္းကားေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါ ခံစားခ်က္အမူအယာနဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ၾကတဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသားမ်ားချမာ လိုက္ပါ မခံစားနိုင္ပဲ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းကို မ်က္ေခ်ျပတ္ျပတ္သြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ92wNBWSMI/AAAAAAAACGg/ABqKakppd0g/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%920001-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ92wNBWSMI/AAAAAAAACGg/ABqKakppd0g/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%920001-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521262238680631490" border="0" /></a>ဒီပံုကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ၁၀ စကၠန္႔အတြင္း ခံစားခ်က္၆မ်ိဳးကို လိုက္ပါ ခံစားနိုင္စြမ္းရွိေၾကာင္း သရုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ ပံုျဖစ္ပါတယ္။ တကယ့္ကို ပီျပင္ေအာင္ ေပၚလြင္တယ္ေနာ္ း)))....။<br /><br />အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ ရုပ္ရွင္ထဲက သရုပ္ေဆာင္မ်ားရဲ့ ရုတ္တရက္ မ်က္ႏွာပ်က္သြားတာကအစ အားလံုးကို လိုက္ပါခံစားနိုင္ၾကတဲ့အတြက္ အခ်စ္အလြမ္းကားေတြမွာ ဘာသာျပန္ေတြျဖစ္ခြင့္ရေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ( မွတ္ခ်က္၊ ။ ဒီစာေရးရင္း လသာညလည္း စာေရးတာ ခဏရပ္လို႔ အဲဒီ ပံုအတိုင္း မွန္ၾကည့္ျပီး လိုက္လုပ္ၾကည့္မိပါတယ္။ (^=^)။ တမင္လုပ္ၾကည့္တာမို႔လိုလား မသိဘူး။ ဆယ္စကၠန္႔နဲ႔ သရုပ္ေဆာင္လို႔ မျပီးဘူး။ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ ခန္႔လို႔ရေလာက္တယ္။ သရုပ္ေဆာင္ ဌားလိုသူ စပြန္ဆာအရံႈးခံပါ း))<br /><br />အဲဒီလို အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ့ ေမြးရာပါ အရိပ္အကဲဖမ္း အတတ္ပညာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားေရွ႔မွာ အမ်ိဳးသားမ်ား ညာလို႔မရဘူးတဲ့။ ညာခ်င္ရင္လည္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျပီး မညာေလနဲ႔ ။ သူတို႔က စကၠန္႔ပိုင္းေလးအတြင္း ကိုယ္ညာတာကို သိျပီးသား ျဖစ္သြားနိုင္တယ္တဲ့။ လသာညရဲ့ ဘၾကီး (ေဖေဖ့အစ္ကို)ဆို မိန္းမကို ေၾကာက္ရသူလို႔ နာမည္ၾကီးတယ္။ တကယ္က တအားေအးတာပါ။ အရက္ေသာက္သြားျပီး ျပန္လာရင္ မိန္းမက ဆူမွာစိုးလို႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက ေသခ်ာမွာလိုက္တယ္။ ငါတို႔နဲ႔ ေတြ႔လို႔ ငါတို႔အတင္းတိုက္လိုက္တာ၊ တစ္ခြက္ထဲပါလို႔ေျပာလို႔..။<br /><br />ဒါေပမယ့္ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မိန္းမက “ရွင္ ဒီေန႔ အရက္ေတြ ေသာက္လာျပန္ျပီလား ”လို႔ သူ႔နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေမးလိုက္ရံုနဲ႔.. “ငါလား ကိုေထြးတိို႔နဲ႔ေတြ႔လို႔ ၀ိုင္းေကာင္းတာနဲ႔ ေသာက္တာပါ။ ကိုယ့္လခထုတ္ရက္မို႔ ကိုယ္ကပဲ ရွင္းလိုက္တယ္၊၂၀၀၀ဖိုးေလာက္ပါ”ဆိုျပီး.. ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ နတ္သံေႏွာလို အားလံုးေျပာျပီးသားျဖစ္သြားျပီ (အဲဒီ ၂၀၀၀က အဲဒီတုန္းက သူရတဲ့ သူ႔လစာအကုန္နီးပါးေလ။) ကဲ အဲဒါေျပာတာ.. မိန္းမေတြက အဲဒီအတတ္က ေမြးရာပါ အတတ္ပညာဆိုေတာ့ကာ <img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/347" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/329" />။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ သယ္ရင္းမ်ား မညာမိၾကေစနဲ႔ေနာ္၊ အစထဲက ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ♪♪♪　အမွန္အတိုင္းေျပာ..　အမွန္အတိုင္းေျပာ.. အမွန္အတိုင္း ေျပာေလေျပာေလ အခ်စ္ေရ ♪♪♪　<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9q_8ADK7I/AAAAAAAACGQ/nbokx6UHc-Y/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%920020.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9q_8ADK7I/AAAAAAAACGQ/nbokx6UHc-Y/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%920020.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521249314850155442" border="0" /></a>ေနာက္ျပီး လူကဲခတ္ (အမူအရာကို အကဲခတ္ျခင္း) ဘာသာရပ္ကၽြမ္းက်င္မႈေၾကာင့္ပဲ. ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က သူမကို စိတ္၀င္စားေနတယ္ဆိုတာကို ၾကိဳတင္သိရွိေနၾကပါသတဲ့.. "(၀-၀)"<br /><div style="text-align: center;">............................................................................................................<br /><br />(၂)<br /></div> လူရႊင္ေတာ္ေတြပ်က္လံုးပ်က္တဲ့အခါ “ငါက သမီးနဲ႔အေမလမ္းမွာေတြ႔ရင္ သမီးတစ္ေယာက္ကိုသာ ျမင္တယ္”ဆိုတဲ့ စကားကို ျပန္သတိရမိပါတယ္။ ဒီပ်က္လံုးေလးက သူတို႔ တကယ္ေျပာတာ ျဖစ္နိုင္တယ္လို႔ ၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ထင္လာပါတယ္(*-^)/။<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ93PjkTIzI/AAAAAAAACGw/gJ81e_vcseI/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%92.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ93PjkTIzI/AAAAAAAACGw/gJ81e_vcseI/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%92.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521262777308750642" border="0" /></a> အေပၚပံုကို နည္းနည္းလိုက္ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ပါ (ကလစ္ေလးႏွိပ္ၾကည့္ရင္ အေသးစိတ္ ျမင္ရမွာပါ)၊ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသားေတြရဲ့ အျမင္ေတြ ကဲြျပားပံုကို တင္ျပထားတာပါ။ ပံုထဲကအတိုင္း အမ်ိဳးသားေတြရဲ့ မ်က္လံုးအျမင္က ေထာင့္က်ဥ္းက်ဥ္းနဲ႔ ကိုယ္အာရံု စူးစိုက္ရာကို တစ္ခုတည္း ျမင္နိုင္သူေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ အစကတဲက သမီးပဲ ၾကည့္ခဲ့ရင္သမီးတစ္ေယာက္ကိုသာ ျမင္၏ ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ :))<br /><br />အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ့ ပံုပါအတိုင္း အျမင္က်ယ္တယ္ေလ၊ (ေရွ႔ကို အ၀န္းက်ယ္က်ယ္ ျမင္တတ္တယ္) မ်က္လံုးေရွ႔က အရာအျပင္ တျခားနီးစပ္ရာေတြကိုပါ ဥပမာ ကေလးၾကည့္ရင္ ကေလးအျပင္ ေခြးပါ ျမင္နိုင္ၾကသူေတြပါ။ ကိုယ့္ေဘးနားက အမ်ိဳးသားက ဘာကိုၾကည့္ေနသလဲဆိုတာေတာင္ မ်က္လံုးေထာင့္ နည္းနည္းေျပာင္းရံုနဲ႔ သိနိုင္တယ္တဲ့..။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားသယ္ရင္းေလးမ်ား ကိုယ့္ခ်စ္သူ အနားမွာပါရင္ လမ္းမွာ ေတြ႔တဲ့ တျခားလႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ၾကည့္စရာေလးမ်ားကို မၾကည့္မိေအာင္ သတိေဆာင္ျပီး အၾကည့္ခိုးေလးမ်ားကို မ်က္ေတာင္ခတ္ သိမ္းထားဖို႔လိုပါတယ္ေနာ္ <img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/347" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/329" /> း))<div style="text-align: center;">......................................................................................................<br /><br /></div><div style="text-align: center;">(၃)<br /></div>ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အိမ္မွာ အဲယားကြန္းဖြင့္ရင္ အပူခ်ိန္ အတိုးအေလ်ာ့အတြက္ စကားမ်ားရျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားထက္ ပံုမွန္အားျဖင့္ ပူအိုက္တတ္သူေတြပါ။ အဲဒီေတာ့ အခန္းအပူခ်ိန္ ၂၃( degree Celsius)ေလာက္မွ ေနလို႔ ေကာင္းရံု ရွိခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကေတာ့ အေပၚထပ္ေလးနဲ႔၀တ္ေနရပါျပီ။ (ဒါလည္း ဦးေႏွာက္ဖန္ရွင္နဲ႔ ဆိုင္တယ္တဲ့...။ အေသးစိတ္ေတာ့ ေနာက္မွ ပံုေလးေတြနဲ႔ ေျပာပါဦးမယ္။ ကိုယ္တြင္းအပူခ်ိန္ ကြာျခားပံုနဲ႔ ျပင္ပအပူခ်ိန္ ဆက္စပ္ပံုကိုပါ။)<br /><br />ဒီေတာ့ အခန္းအပူခ်ိန္ကို နည္းနည္းတိုးျပီး ၂၈ဒီဂရီ ေလာက္ထားျပီး ဘေလာက္စ္အက်ၤီေလးနဲ႔ ေနခ်င္သူ အမ်ိဳးသမီးမ်ားနဲ႔ ၂၃ဒီဂရီ ေလာက္မွ ေနခ်င္သူ အမ်ိဳးသားမ်ား အေနျဖင့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္မႈမလုပ္ေပးနိုင္ရင္ က်ိတ္က်ိတ္ရန္ျဖစ္ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ ၂၈ ဒီဂရီဆိုရင္ကို စြတ္က်ယ္ဂ်ိဳင္းျပတ္၀တ္ျပီး ယပ္ခပ္ေနရျပီ။ ဒါေပမယ့္လည္း သိတဲ့အတိုင္း မိန္းခေလးေတြက အားႏဲြ႔သူေတြမဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ လသာညဆို အဲယားကြန္းကို ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ အပူခ်ိန္ကို ထားလိုက္ျပီး “အပူခ်ိန္တအားနည္းရင္ အေအးပတ္မွာ စိုးလို႔ေနာ္၊ ေလျဖတ္တတ္တယ္”လို႔ ေစတနာသံနဲ႔ ေျပာေသးတာ။ တခါတခါဆို အဲကြန္းရမုတ္ကို ဖြက္ထားလိုက္တယ္ (စိတ္ပုပ္တာေလ)။ တကယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြက ကိုယ့္က်န္းမာေရး ကိုယ္ဂရုစိုက္မွ ျဖစ္တာမဟုတ္လား။ ကိုယ္ေနမေကာင္းရင္ သူတို႔ပဲ စိတ္ပူရတာကို .. ဟုတ္တယ္ဟုတ္ <img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/347" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/329" />း))) ။<br /><div style="text-align: center;">...........................................................................................<br /></div><br /><div style="text-align: center;">(၄)<a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9jxG7s4QI/AAAAAAAACGI/kYk-iBWz39Y/s1600/%E5%B7%9D%EF%BC%920022.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 188px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TJ9jxG7s4QI/AAAAAAAACGI/kYk-iBWz39Y/s400/%E5%B7%9D%EF%BC%920022.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521241363505275138" border="0" /></a></div>ေနာက္စိတ္၀င္စားစရာ အခ်က္တစ္ခ်က္က ကေလးေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြအတြက္ သရဲရထား၊ သရဲဥယ်ာဥ္ေတြကို တီထြင္သူေတြက လူရဲ့ဘယ္ဘက္ျခမ္းကေန သရဲရုပ္ေတြနဲ႔ေျခာက္တာ မ်ားပါသတဲ့။ (သတိထားမိသူ ရွိပါသလား..??) အဲဒါဟာ ေၾကာက္ရံြတဲ့ဖီလင္ကို ခံစားလိုတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ ဦးေႏွာက္ဖန္ရွင္နဲ႔ စနစ္တက် အကြက္ခ် တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဦးေႏွာက္ ဘယ္ဘက္ျခမ္း အာရံုေၾကာက ေၾကာက္ရံြျခင္းကို ပိုခံစားရေစျပီး ညာဘက္ျခမ္းကေတာ့ လံုျခံဳမႈစိတ္ (sense of security)ကိုရရွိေစတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လသာညရဲ့ ေမာင္ေလးမ်ားအေနျဖင့္ ခ်စ္သူေလးနဲ႔ သရဲရံုထဲ သြားလည္မယ္ဆိုရင္ (ဒါမွမဟုတ္ မိန္းခေလး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ညေမွာင္ေမွာင္ ခရီးသြားရတဲ့အခါမ်ိဳး ရွိခဲ့ရင္) ကိုယ္ကစျပီး ေၾကာက္တဲ့ခံစားခ်က္ကို မရရေအာင္ ခ်စ္သူကို ဘယ္ဘယ္ျခမ္းက ထား၊ ကုိယ္က ညာဘက္ျခမ္းက ေလွ်ာက္ျပီးသြားပါတဲ့။ ေၾကာက္စရာကို ျမင္ရတာ အတူတူေပမယ့္ ဘယ္ဘက္ျခမ္းအာရံုေၾကာေၾကာင့္ ေၾကာက္ရံြျခင္းကို ပိုခံစားရတဲ့ သူေလးကို “မေၾကာက္နဲ႔၊ ကိုကိုရွိတယ္”လို႔ သတိၱမ်ားမ်ား ဗႏၶဳလေသြးနဲ႔အားေပးနိုင္တယ္တဲ့။ စာအုပ္ထဲအတိုင္း ေျပာရတာျဖစ္ေတာ့ .. ၾကံဳရင္ ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းၾကည့္လိုက္ေနာ္ း)))<br /><div style="text-align: center;">........................................................................................<br /><br /><div style="text-align: left;">အျမဲ အတူတူ ေနေနၾကတဲ့ သဘာ၀မတူ လူသားေတြ အခ်င္းခ်င္း တခါတေလ နားမလည္ဘူး၊ နားကို မလည္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုၾကတဲ့အခ်က္မ်ားအေၾကာင္း ကၽြန္မဖတ္မိသိသေလာက္ ဗဟုသုတ ေျပာျပတာပါ။ မိသားစု၊ ေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္နားလည္မႈေတြ ရျပီး စိတ္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစေနာ္။<br /></div></div><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="text-align: center;">................................................<br /><br /><div style="text-align: left;">မွတ္ခ်က္။ ။ဒီတခါ ပိုစ္ရွည္သြားပါတယ္။ စာမေရးဘူးမေရးဘူး ေျပာတဲ့သူငယ္ခ်င္းေလးမ်ားအတြက္ အမုန္းဖတ္လို႔ရေအာင္ အရွည္ၾကီး ေရးပစ္လိုက္တယ္။ ကဲ.. <img style="width: 37px; height: 27px;" src="http://www.icone-gif.com/gif/smileys/rires/mdr-mort-de-rire-284923.gif" alt=":lol:" border="0" /> စိတ္ဆိုးဖူးမို႔လား း)))။<br /></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"></div><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-986400008382538735?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-45745846400401355372010-09-11T20:17:00.003+09:002010-09-11T21:12:02.287+09:00အလုပ္မ်ား စိတ္ေတြရႈပ္၊ အေတြးေတြ ေဟာင္းေနလို႔ စိတ္ပ်က္ေနလား သူငယ္ခ်င္း။ တကယ္ေတာ့ အိုက္ဒီယာ (အေတြးအေခၚ) အသစ္တစ္ခုဟာ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေပၚလာတတ္သလဲဆိုတာ မင္းသိရင္ အေတြးသစ္ေတြ မရလို႔ လံုး၀စိတ္ပ်က္လိမ့္မယ္ မထင္ပါဘူး။<br /><br />တကယ္ေတာ့ အိုက္ဒီယာအသစ္တစ္ခုဆိုတာ တအားေခါင္းေျခာက္ေအာင္ စဥ္းစားေနခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မထြက္ပဲ၊ ေခါင္းထဲကေန ရုတ္တရက္ ျဖတ္ကနဲ လွ်ပ္စီးလက္သလို သိပ္မစဥ္းစားတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွ ထြက္လာတာမ်ိဳးသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္..။<br /><br />ပညာရွင္ တခ်ိဳ႔ရဲ့ ေလ့လာခ်က္မ်ားအရ..အိုက္ဒီယာအသစ္ေတြကို ရရွိခ်ိန္ေတြကို ရာခိုင္ႏႈန္းတြက္ရင္ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္တယ္တဲ့။<br /><br />၁) အိပ္ယာထဲမွာ အိပ္ေနရင္း ၂၀%<br />(ဥပမာ.. အိုင္စတိုင္းဟာ သူ႔ရဲ့ နာမည္အၾကီးဆံုး ႏိႈင္းယွဥ္မႈ သီအိုရီကို အိပ္ရာထဲမွာ ရခဲ့တယ္မဟုတ္လား)<br />၂) ပန္းျခံထဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ၁၈%<br />၃)မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ရင္း ၇%<br />၄) အိမ္သာထဲမွာ ၃၂ % (အမ်ားၾကီးပဲေနာ္ း)))<br />၅) ေရခ်ိဳးကန္ထဲမွာ ၂၉ %　(အာခိမိဒိလည္း ပါလိမ့္မယ္ း)))<br />၆) ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ေငးရင္း ေတြးရင္း ၁၇%<br />၇) အခန္းအနား စင့့္ျမင့္ေပၚမွာ မိန္႔ခြန္းေခၽြရင္း ၁%<br />၈) ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၄%<br />၉) ေရကူးကန္မွာ ၂%<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အဲ.. အစည္းအေ၀းခန္းမထဲမွာ ထိုင္စဥ္းစားရင္း အိုက္ဒီယာ အသစ္ထြက္တဲ့ ရာခိုင္ႏႈန္းက သုည ရာခိုင္ႏႈန္း (၀%) တဲ့..</span><br /><br />ကၽြန္မလည္း အခု စာေရးရင္း မိုးရြာလာတာနဲ႔ အိုက္ဒီယာေသးေသးေလး တစ္ခု ရသြားပါတယ္..။ အဲဒါက မိုးေအးေအးနဲ႔ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း သီခ်င္းေလးနဲ႔ ျငိမ့္တာ ေလာေလာဆယ္ ေခါင္းရႈပ္ေနတာအတြက္ အေကာင္းဆံုး အိုက္ဒီယာေလးေပါ့ လို႔ (^=^)/<br /><br /><object height="355" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6faNFxVtJlM?fs=1&amp;hl=en_US&amp;rel=0&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/6faNFxVtJlM?fs=1&amp;hl=en_US&amp;rel=0&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="355" width="400"></embed></object><br />Frisk ပီေက ေၾကာ္ျငာပါ။ hello, idea တင္ျပပံုေလးကို လသာည ၾကိဳက္လို႔ ျပန္မွ်ေ၀တာပါ။<br /><br />မွတ္ခ်က္..( ၁)- တျခားမွာ ေရးထားျပီးသားပိုစ္ကို ျပန္ဆားခ်က္တာပါ။<br />မွတ္ခ်က္..(၂)- ရာခိုင္ႏႈန္းေတြကို ေပါင္းၾကည့္တာ တစ္ရာရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ေနပါတယ္။ (ထပ္ေနတာ ရွိလို႔ပါတဲ့)<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4574584640040135537?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-19268387860641286182010-09-08T18:23:00.008+09:002010-11-30T22:10:34.220+09:00ဒီလထဲ ေရးခ်င္တာေတြ ဖတ္ျဖစ္တာေတြ မ်ားေပမယ့္ အလုပ္ေတြမ်ားေနေတာ့ လူအားခ်ိန္ေတာင္ စိတ္က မအားေတာ့ အျမဲမအားသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ပိုစ္ေတြ မတင္ျဖစ္ေပမယ့္ စကားေတြ မေျပာျဖစ္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကိုေတာ့ သတိရေနပါတယ္။ ခရီးက ျပန္ေရာက္ေတာ့ အစ္မေရႊစင္ ညီမေလး စည္းစိမ္က စာမ်ားမ်ားေရးေနာ္ လို႔ လာေအာ္အားေပးရွာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္၀မ္းနာ ကိုယ္သာသိဆိုေတာ့ သူေလးေတာင္ အားနာသြားတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ အသစ္ေတြမဟုတ္တဲ့ အေဟာင္းေလးေတြပဲ အမွတ္တရ ပိုစ္လုပ္တင္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း ေဆးရံုတက္တုန္းက လူနာေစာင့္သြားတုန္းက အျမန္လာဖို႔ ဖုန္းအေၾကာင္းၾကားလာတာနဲ႔ ေတြ႔တဲ့ အက်ၤီ၀တ္ျပီး ျမန္ျမန္သြားတာ။ ဓါတ္ပံုအမွတ္တရ ရိုက္ျပီး ကင္မရာက ဓါတ္ပံုထြက္လာမွ ေတြ႔လိုက္တာက အက်ီၤက SSS ဆိုတဲ့ တံဆိပ္ကို မခြာရေသးဘူးေလ ..။ (အကၤီ်အသစ္မွန္း သိေအာင္ ၾကြားလိုက္တာ း)&nbsp; ရိုက္ေပးတဲ့သူက တိုက္ရိုက္မေျပာပဲ ဓါတ္ပံုပဲ ေပးျပတယ္။ ေဆးရံုအသြား လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ကိုယ့္ၾကည့္ျပီး ျပံဳးသြားတဲ့ လူေတြကို ျပန္ေတြးျပီး ရွက္လိုက္တာ ေျပာပါနဲ႔ေတာ့..<br /><br />ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ေဆးရံုကအျပန္ ဂ်ပန္အိုခါးစံက အိမ္လည္ေခၚလို႔ လိုက္သြားလည္တုန္းက အေၾကာင္းပါ။ သူက ျမန္မာေစာင္းအေၾကာင္း ေမးေတာ့ ကိုယ္ကလည္း ျမန္မာ့ေစာင္းဟာ ျမန္မာ့ အနုပညာလက္ရာစစ္စစ္မို႔ ျမန္မာတိုင္း ျမတ္နိုးၾကတယ္ ဘာညာလို႔ ျဖီးလိုက္တယ္။ သူတို႔ကလည္း အထင္ၾကီးျပီး ေလွ်ာက္ေမးေတာ့ Biruma no tatekoto ဆိုတဲ့ ဂ်ပန္-ျမန္မာ ရုပ္ရွင္ ရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ခဏေနေတာ့ အိုခါးစံက အခန္းတခန္းထဲ ေခၚသြားတယ္။ အဲ့မွာ ေစာင္းေကာက္ၾကီး ေတြ႔ပါေလေရာ..။ သူက ေစာင္းကို အပိုင္၀ယ္ထားတာတဲ့..။ အခုနက ကိုယ္ေျပာစကားနဲ႔ ကိုယ့္ကို အထင္တၾကီးေနသူဆိုေတာ့ “နုစံ ေစာင္းတီးတတ္လား၊ ငါ့ကို သင္ေပးပါ” တဲ့..။<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TItbIUV5f0I/AAAAAAAACBw/h1KjdzPaVQs/s1600/IMG_2858.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515602367102943042" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TItbIUV5f0I/AAAAAAAACBw/h1KjdzPaVQs/s400/IMG_2858.JPG" style="cursor: pointer; display: block; height: 300px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><br />ရွက္လိုက္တာေနာ္။ တကယ္က ကိုယ္ကျဖင့္ ေစာင္းကို ပံုစံက်ေအာင္ေတာင္ ကိုင္တတ္တာမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့..။ ငိုရခက္ ရယ္ရခက္..။ အခုေတြးရင္ အခု ထြက္ေျပးခ်င္တုန္း။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူကပဲ ျပန္ျပီးေတာ့ ကိုင္နည္း သင္ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မွတ္သြားျပီ။ မသိတဲ့ အရာေတြ မသိတဲ့အတိုင္းပဲ ေကာင္းတယ္လို႔...<br /><br />လသာည....<br /><br />ဓါတ္ပံုမ်ားကေတာ့ - တကၠသိုလ္တူ ေမာင္ေလး ဘေလာ့ဂါ ကိုဧည့္သည္ ရဲ့ ရိုက္ခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ဓါတ္ပံုမ်ားအတြက္ ကၽြန္မလည္း သူ႔ကို ရိုက္ခ်င္ေနခဲ့ပါတယ္။<br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><!--Session data--><input id="jsProxy" onclick="if(typeof(jsCall)=='function'){jsCall();}else{setTimeout('jsCall()',500);}" type="hidden" /><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1926838786064128618?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-33619717511673685972010-09-07T12:16:00.009+09:002010-09-07T13:12:44.036+09:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWpzbLSjCI/AAAAAAAACBI/SSk-XP43I88/s1600/DSC02765.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWpzbLSjCI/AAAAAAAACBI/SSk-XP43I88/s400/DSC02765.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514000019718573090" border="0" /></a><br /></div><br />။။။။။အခုရက္ပိုင္း မအားတာ၊ ခရီးလြန္တာနဲ႔ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၈-လပိုင္း၊ ၉လပိုင္းရဲ့ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ က်န္းမာေရး (ေအာ္ ေဗဒင္ေဟာစာတမ္းနဲ႔ မႊားသြားလို း))) စတဲ့ ကိစၥ ၀ိစၥေတြ အထူးမ်ားေနတာနဲ႔ ဘေလာ့မေရးနိုင္ ဘေလာ့မလည္နိုင္ ျဖစ္ေနတာ ခြင့္လႊတ္ၾကပါေနာ္ (^^)/ ။<br /><br />အဆင္မေျပပဲ ပဲအိုးတူးျပီး သြားတဲ့ေနာက္ အဆင္ေျပသြားတဲ့ ဒံေပါက္ ခ်က္နည္းကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီပိုစ္ကေတာ့ ဂ်ပန္နိုင္ငံမွာ ေနျပီး ဒံေပါက္စားခ်င္ရဲ့သားနဲ႔ လိုအပ္တဲ့ အဆာပလာ ပစၥည္းေလးေတြ ၀ယ္ဖို႔ အဆင္မေျပတာေၾကာင့္ မစားရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အထူး မွ်ေ၀တာပါ။ ခ်က္နည္းကေတာ့ သူမ်ားေတြခ်က္တာနဲ႔ သိပ္ေတာ့မထူးဖူး ထင္တာပါပဲ။ ဂ်ပန္မွာ ရွိတာနဲ႔ ကိုယ္လုပ္တတ္တဲ့ နည္းနဲ႔ လုပ္စားရင္း အဆင္ေျပသြားတာနဲ႔ မွ်ေ၀တာ သက္သက္ပါ။<br /><br />ဒံေပါက္ ၆-ေယာက္စာ အတြက္ လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား<br /><br />၁- Basmatiဆန္ (တစ္ကီလို တစ္အိတ္)<br />၂- ဘရာဇီး ၾကက္ တစ္ေကာင္ သို႔မဟုတ္ ၾကက္ေပါင္ -၆ ေပါင္<br />၃- ဒိန္ခ်ဥ္ပလိန္း ရယ္ဒီမိတ္ (၄၅၀ ဂ၇မ္) တစ္ဗူး<br />၄- ေထာပတ္ ၂-ဇြန္း သို႔မဟုတ္ ေထာပတ္အခဲေသးေသး ၂ ခု<br />၅- ဒံေပါက္မဆလာ (ဒီတခါေတာ့ မ၀ယ္ျဖစ္လို႔ မထည့္ျဖစ္ဖူး)<br />၆- ဆန္ဆိုးေဆး အနီ၊ အ၀ါ ၊ အစိမ္း<br />၇- သစ္ဂ်ပိုး မႈန္႔ ၁-ဇြန္းခန္႔<br />၈-ကရေ၀း ၆-ရြက္၊<br />၉-သီဟိုေစ့၊ စပ်စ္သီးေျခာက္ (ၾကိဳက္ရင္ တျခား သစ္သီးေျခာက္ပါ ထည့္)<br />၁၀- ပဲစိမ္းေစ့ (ဒါကေတာ့ ဂ်ပန္နိုင္ငံမွာ ေပါပါတယ္)<span style=";font-family:&quot;;font-size:10pt;" ></span><br /><br />တိုက်ိဳမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာဆိုင္မွာ လိုတဲ့ ပစၥည္းေတြ ၀ယ္လိုရနိုင္ေပမယ့္ တျခားျမိဳ႔မွာ ေရာက္ေနတဲ့အခါ ဒံေပါက္ခ်က္ဖို႔ အခက္အခဲ ျဖစ္တတ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီပစၥည္းေတြက ဂ်ပန္နိုင္ငံက ဘယ္ျမိဳ႔က ဆူပါမားကတ္ေတြမွာမဆို ရွိေပမယ့္ ဂ်ပန္လိုအေခၚအေ၀ၚမသိလို႔သာ မေတြ႔တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ၀ယ္လို႔ရေအာင္ ပစၥည္းေလးေတြပါ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး တင္ေပးလိုက္တယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWaiaQYoWI/AAAAAAAACAg/PyjHnwAmIxM/s1600/IMG_0695.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 369px; height: 277px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWaiaQYoWI/AAAAAAAACAg/PyjHnwAmIxM/s400/IMG_0695.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513983234739315042" border="0" /></a><br /><br /></div>ဒီပံုက ဘယ္ဘက္က ဗူးေလး သံုးဗူးက ဒံေပါက္ထမင္းကို ေဆးဆိုးတဲ့ပစၥည္းေလးေတြပါ။ ကိတ္မုန္႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ ေကာင္တာဘက္မွာ ဂ်ံဳမႈန္႔၊ ေခ်ာ့ကလက္မႈန္႔၊ သစ္သီးေျခာက္ထုတ္ စတာေတြနဲ႔အတူ ေတြ႔ရတတ္တယ္။<br /><br />အေပၚပံုက ေဘးက ၀ါ၀ါ ပုလင္းေလးကေတာ့ သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ (シナモン) cinnamon လို႔ေခၚတယ္။ ေအာက္ပံုက ကလေ၀းရြက္ (ローレル)ပါ။ သစ္ဂ်ပိုးေခါက္နဲ႔ ကလေ၀းရြက္ ကို ကာေရး (カレー)ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေရာင္းတဲ့ အမႈန္႔ေတြနားမွာ ေတြ႔လိမ့္မယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWahypfYsI/AAAAAAAACAQ/gskaKH-b_cA/s1600/IMG_0693.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 275px; height: 334px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWahypfYsI/AAAAAAAACAQ/gskaKH-b_cA/s400/IMG_0693.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513983224107197122" border="0" /></a><br /></div>ေထာပတ္-<br />ေထာပတ္ကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အမ်ိဳးအစားကို ယူသံုးပါ။ လသာည သံုးတာကေတာ့ ေအာက္က ေထာပတ္ကို ၀ယ္သံုးခဲ့တယ္ (အခဲေသးေသးေလးေတြ ၈-ခု ပါတယ္။ ၂-ခုေလာက္ကို ဒံေပါက္ထဲထည့္ရင္ ရျပီ။)<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWahpmYNvI/AAAAAAAACAI/berIEdcRBCM/s1600/IMG_0691.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 309px; height: 176px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWahpmYNvI/AAAAAAAACAI/berIEdcRBCM/s400/IMG_0691.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513983221678225138" border="0" /></a><br /></div>ဒါကေတာ့ ဒိန္ခ်ဥ္ဗူး ၄၅၀-ဂရမ္ပါတယ္။ လသာညေတာ့ အကုန္ထည့္လိုက္တာပဲ..။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWaXEuRoFI/AAAAAAAACAA/qRuKES1jhBM/s1600/IMG_0689.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 202px; height: 263px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TIWaXEuRoFI/AAAAAAAACAA/qRuKES1jhBM/s400/IMG_0689.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513983039980544082" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ေနာက္ျပီး ထပ္၀ယ္ဖို႔ လိုတဲ့ သီဟိုေစ့၊ စပ်စ္သီးေျခာက္၊ ပဲစိမ္းေစ့ေတြကို ယမ္းတစ္ရာဆိုင္ သို႔မဟုတ္ အေပၚက စတိုးဆိုင္ေတြမွာပဲ နည္းနည္းစီ ၀ယ္လို႔ရတယ္။<br /><br />အဓိက လိုအပ္တဲ့ ဆန္ ကိုေတာ့ ကုလားဆိုင္မွာ ၀ယ္လို႔ရမယ္ထင္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမရရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရွိတဲ့ ဆန္နဲ႔ လုပ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္။ ၾကက္သားကလည္း ဘရာဇီးၾကက္ (ျမန္မာၾကက္လိုပဲ စားရတာ ခ်ိဳလို႔ေလ) တစ္ေကာင္ေလာက္ဆို ရမယ္ထင္တယ္။<br /><br />လုပ္နည္း..<br />တကယ္ေတာ့ လုပ္နည္းကေတာ့ သူမ်ားလုပ္တာေတြ ေလွ်ာက္ဖတ္ျပီး ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ပစၥည္းရယ္၊ ကိုယ္နားလည္သလို လိုက္လုပ္လိုက္တာပါ။ အာလံုးလည္း ဒီနည္းကို သေဘာက်ရင္ လုပ္ၾကည့္ေနာ္။<br /><br />၁) ဆန္ကို ေရ နာရီ၀က္ စိမ္ျပီး ေပါင္းအိုး (Rice cooker)မွာ ဆန္ရယ္၊ ေထာပတ္ခဲရယ္၊ ဒိန္ခ်ဥ္ရယ္၊ ဆားအနည္းငယ္ကို ေရာထည့္ျပီး ခလုပ္ႏွိပ္ခ်က္လိုက္တယ္။ ေရကိုေတာ့ ပံုမွန္ထက္ လက္တလံုးစာ ေလ်ာ့ထည့္တယ္။ ထမင္းမာတာ ကိစၥမရွိေပမယ့္ ေပ်ာ့သြားရင္ အဆင္မေျပလို႔ေလ။ (ထမင္းကို အေရာင္ဆိုးရင္ ေရျဖန္းဦးမွာ ဆိုေတာ့ အခုခ်က္တာ ထမင္းမာထားမွ ေနာက္ဆံုးမွာ အေနေတာ္ျဖစ္သြားမွာ) ထမင္းပြက္ခ်ိန္ေလာက္မွာ ေထာပတ္ခဲ ေက်ေအာင္ ေယာင္းမနဲ႔၂ ခါေလာက္ ေမႊေပးလိုက္တယ္။<br /><br />၂) ထမင္းခ်က္တုန္းကို ၾကက္သြန္နီ ဥၾကီး ၃ လံုးေလာက္ကို မီးဖိုေပၚမွာ ႏြမ္းတဲ့အထိ (အညိဳေရာင္ ရတဲ့အထိ ေၾကာ္လိုက္တယ္)။ ျပီးရင္ ဆယ္ထားျပီး ၾကက္သြန္နီေၾကာ္နဲ႔ ဟင္းခတ္မဆလာေတြျဖစ္တဲ့ သစ္ဂ်ပိုးေခါက္မႈန္႔၊ ကလေ၀းရြက္၊ သစ္သီးေျခာက္၊ ပဲစိမ္းေစ့ စတာေတြကို သမေအာင္ ေမႊထားလိုက္တယ္။ (<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဒီကတဲက ဒံေပါက္နံ႔ ထြက္ေနျပီ း))</span><br /><br />၃) ၾကက္သားကို တံုးတစ္ျပီး ငံျပာရည္၊ ဆား၊ ဂ်င္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ(ၾကိတ္ထားတယ္)၊ သၾကားနည္းနည္းနဲ႔ ခါတိုင္းၾကက္သားခ်က္သလို လံုးခ်က္ခ်က္လိုက္တယ္။ ၾကက္သားက ႏႈးလာျပီး ဆီျပန္ေမႊးလာတဲ့အခါ ခ်လိုက္တယ္။<br /><br />၄) ထမင္းအိုး က်က္တဲ့အခါ ေပါင္းအိုးလိုက္ ဇလံုအၾကီးၾကီးထဲကို ေမွာက္ျပီး သြန္လိုက္တယ္။ ခရင္းေလးနဲ႔ အသာေလးဆြထားလိုက္ပါ။<br /><br />၅) ထမင္းေဆးဆိုးဖို႔အတြက္ ေဆးမႈန္႔ေလးေတြကို ေရနည္းနည္းနဲ႔ ေဖ်ာ္ထားလိုက္တယ္။ အနီတခြက္၊ အ၀ါတခြက္၊ အစိမ္းတခြက္ သံုးခြက္ေပါ့။ (ပထမဆံုးလုပ္တုန္းက ေရမ်ားျပီး အမႈန္႔နည္းသြားလို႔ အေရာင္ သိပ္မရလိုက္ဖူး း))<br /><br />၅) ျပီးရင္ ထမင္းသံုးပံုတစ္ပံုေလာက္ျပန္ယူျပီး ထမင္းေပါင္းအိုးထဲမွာ ျပန္ျဖန့္ထည့္ပါ။ ျပီးရင္ ထမင္းေပၚကို အနီေရာင္ ေဆးေလးကို ဟိုတကြက္ဒီတကြက္ နည္းနည္းစီ ဖ်န္းလိုက္တယ္။ ေနာက္ အစိမ္းေရာင္နဲ႔ အ၀ါေရာင္ကိုလည္း အဲလိုပဲ ဟိုတကြက္ ဒီတကြက္ မထပ္ေအာင္ လိုက္ဖ်န္းတယ္။<br /><br />၆) ျပီးရင္ အဲဒီအေပၚကို ၾကက္သြန္နီနဲ႔ ဟင္းခတ္အဆာပလာေတြ ေရာထားတဲ့ ဇလံုထဲကေန ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ သံုးပံုပံုျပီး တစ္ပံုကို ဇြန္းနဲ႔ လိုက္ျဖန္႔လိုက္တယ္။ ၾကက္သားဟင္း သံုးပံုတစ္ပံုကို ျဖန္႔ထည့္တယ္။<br /><br />ရ) ျပီးရင္ အေပၚက ထမင္းေနာက္သံုးပံုတစ္ပံုကို ယူျပီး ထပ္ျဖန္႔တယ္။ အနီ၊ အ၀ါ၊ အစိမ္း ကိုလည္း အေပၚကအတိုင္း လိုက္ျဖန္းတယ္။<br /><br />၈) အေပၚကေန ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ ေနာက္သံုးပံုတစ္ပံု ကို ယူျပီး ဇြန္းနဲ႔ လိုက္ျဖန္႔တယ္။ ၾကက္သားဟင္း သံုးပံုတစ္ပံုကို ျဖန္႔ထည့္တယ္။<br /><br />၉) ေနာက္ထပ္ က်န္ထမင္းနဲ႔ ဟင္းေတြကိုလည္း အေပၚကအတိုင္း ထမင္းတထပ္၊ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ တထပ္၊ ၾကက္သားဟင္းတထပ္ ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔ လိုက္ထည့္လိုက္ပါ။<br /><br />၁၀) ျပီးရင္ ေပါင္းအိုးထဲ ထည့္၊ cook ခလုပ္ႏွိပ္၊ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ထားလိုက္တယ္။ ၁၅ မိနစ္ျပည့္ေတာ့ warm ခလုပ္ေျပာင္းႏွိပ္ျပီး ထားလိုက္ပါ။ စားလို႔ရပါျပီ း)))<br /><br />အအီေျပ အခ်ဥ္အတြက္ေတာ့ အဲဒီေန႔က သရက္ခ်ဥ္ ၀ယ္လို႔ရတာနဲ႔ သုတ္ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ အိစံက သခြားသီးနဲ႔ အခ်ဥ္သုတ္လုပ္ေပးပါတယ္။ ဒီတခါ ခ်က္တာ အဆင္ေျပသြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္။ မအီလည္း မအီဘူး။ ကဲ အားလံုး ခ်က္စားၾကည့္လိုက္ၾကေနာ္။<br /><br />မအားတဲ့ၾကားကပဲ မျဖစ္မေန လာေရာက္ျပီး အားေပးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ကို အရမ္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ ေပ်ာ္စရာလည္း ေကာင္းတဲ့ တကယ့္ကို အမွတ္တရ ေန႔ တစ္ေန႔ပါ။<br /><br />လသာည ေလွ်ာက္ခ်က္တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3361971751167368597?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-41700703391578876012010-08-04T09:31:00.010+09:002010-08-05T19:10:52.121+09:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TFiyDfwlNYI/AAAAAAAAAos/rY997RSzWvA/s1600/IMG_0620.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 357px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TFiyDfwlNYI/AAAAAAAAAos/rY997RSzWvA/s400/IMG_0620.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501342717967676802" border="0" /></a><br /><br />ဟာ.. တူးသြားျပန္ျပီ ပဲအိုး |(!!)/...။ ကဗ်ာဆရာ မိဆိုးေလး ၾကားရင္ ငါေတာ့ ခက္ေတာ့မယ္..။<br /><br />၈ လပိုင္း ၄ ရက္<br />ပဲအိုးေလး တူးခဲ့..<br /><br />နားလည္ေပးပါ ပိတ္သတ္ၾကီးရယ္..<br />ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလာက္ပဲ ျခစ္တဲ့ဟာကို... (ဟိ..ဟိ)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TFiyDJ6988I/AAAAAAAAAok/tGlJfHwMbks/s1600/IMG_0621.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TFiyDJ6988I/AAAAAAAAAok/tGlJfHwMbks/s400/IMG_0621.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501342712105661378" border="0" /></a><br />ေဟ့..<br />မင္းက ဘာကို အထင္ၾကီးတာလဲ..<br />မင္းက ဘာကို မက္ေမာတာလဲ..<br />မၾကားခ်င္လည္း နားပိတ္ထားလိုက္..<br />ငါ့လို ေကာင္က ဆက္တူးမွာပဲ..။ (စိုင္းစိုင္း လသာညကြ)<br /><br />ေတာင္းပန္တယ္ကြာ ေတာင္းပန္တယ္ကြာ..<br />တေလာကလံုးကို တူးခါးေနတာပဲ “(ဓ-ဓ)”<br /><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FDUfLM49Qn4&amp;hl=en_US&amp;fs=1?rel=0&amp;border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/FDUfLM49Qn4&amp;hl=en_US&amp;fs=1?rel=0&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br />လသာည တူးသည္.. း)))))<br />(၂၀၁၀. ၈ လပိုင္း ၄ ရက္ မနက္ ၉နာရီ) <br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေန ေသခဲတဲ့ ..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4170070339157887601?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-90694201555142956072010-07-31T13:20:00.013+09:002010-08-01T08:47:29.146+09:00<div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြထဲမွာ သြားရင္းလာရင္း “ျပိဳင္ဖက္မရိွ ခ်စ္တတ္သူမ်ား”ကို ေတြရတဲ့အခါ အလိုလို ျပံဳးမိပါတယ္...။ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာ ျပိဳင္ဖက္မရွိ ခ်စ္တတ္သူမ်ားကို ေတြ႔ဖူးပါသလား..။ ခက္ခက္ခဲခဲ မရွာရပါဘူး..။ ေလာကထဲမွာ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ အမ်ားၾကီးဆိုမွ အမ်ားၾကီး...ပါ..။ </span></div><div align="center"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">......................................<br /></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">တခါက ၅ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ေဆာ့ကစားၾကတယ္..။ ေဆာ့ကစားရင္း ခလုပ္တိုက္ လဲသြားၾကတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္လံုး ဒူးေလးေတြ ပြန္းသြားျပီး နဖူးေလးေတြ ရဲသြားေအာင္ နာသြားတယ္ေပါ့..။ </span></div><div align="justify"></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ဒီေတာ့ကေလးငယ္တစ္ေယာက္က လက္တစ္ဖက္က သူ႔နဖူးကိုသူပြတ္ျပီး “အား..နာလိုက္တာ”လို႔ ေျပာရင္း သူငယ္ခ်င္းကို ၾကည့္လိုက္တယ္။ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">သူငယ္ခ်င္းက မ်က္ႏွာမဲ့ျပီး ငိုေတာ့မဲ့အရိပ္အေရာင္ျမင္လိုက္ေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာမို႔ အားေပးတဲ့အေနနဲ႔ သူရဲ့ ဖုံေပေနတဲ့ လက္ေသးေသးေလးနဲ႔ပဲ သူငယ္ခ်င္းေခါင္းေလးကို ပြတ္ေပးလိုက္တယ္။ ပါးစပ္ကလည္း“အံုဖြ အံုဖြ အရမ္းနာတာပဲေနာ့”တဲ့..။ </span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br />သူေခ်ာ့ေနေပမယ့္လည္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းက မ်က္ႏွာေလးမဲ့ရာကေန အသံအက်ယ္ၾကီးနဲ႔ အီၤး ကနဲ႔ ငိုခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ အတန္းထဲက ဆရာမေရာက္လာျပီး ငိုေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ေခၚသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ေပြ႔ဖက္ေခ်ာ့ျမဴျပီး မုန္႔ေပးတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္..။ သူငယ္ခ်င္းက ငိုသံကို တရႈိက္ရိႈက္လိုက္ရင္း မုန္႔ကိုယူစားလိုက္တာလည္း ေတြ႔ရတယ္။ သူကဆက္ျပီး ေငးၾကည့္ေနေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ကို လွည့္မၾကည့္ေတာ့ဘူးရယ္။ သူငယ္ခ်င္းလည္း ငိုသံတိတ္သြားျပီဆိုေတာ့ ကေလးငယ္ေလးဟာ အမည္မသိ ၀မ္းနည္းစိတ္နဲ႔ သူ႔ခံုနားေလးကို လွည့္ျပန္လာခဲ့တယ္။<br /><br />တကယ္ဆို သူလည္း နာတဲ့သူပဲ..။ဆရာမေခ်ာ့ျမဴတာကိုခံခ်င္တာေပါ့၊ မုန္႔လည္း စားခ်င္တာေပါ့။ အခုနက ကိုယ့္အနာထက္ သူငယ္ခ်င္းကိုပဲ အားေပးေနခဲ့တဲ့ကေလးငယ္က အခုမွ သူ႔အနာကို နာက်င္ရမွန္းသိသြားတယ္။ အနာကို လက္ဖမိုးေဖာင္းေဖာင္းေသးေသးေလးနဲ႔ ပြတ္လို႔ တိတ္တိတ္ေလး တစ္ေယာက္တည္း မ်က္ရည္က်ေနခဲ့တယ္။ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">သူဘာလို႔ အခုနက မငိုပဲ အခုမွ ငိုမိသလဲ.. ကေလးပီပီ စဥ္းလည္း မစဥ္းစားတတ္ဘူး၊ နားလည္းမလည္ခဲ့ဘူး..။</span></div><br /><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ေနာင္ ႏွစ္၂၀ေက်ာ္ ၾကာျပီးတဲ့ေနာက္ လူၾကီးအသြင္နဲ႔ သူအလုပ္ထဲ၀င္ရတဲ့အခါ သူ႔သူငယ္ခ်င္းလို လူေတြကို အမ်ားၾကီး ေတြ႔ရတယ္.။ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">အလုပ္အတူတူလုပ္၊ ပင္ပန္းတာခ်င္းအတူတူ အသံက်ယ္က်ယ္ ညည္းျပတတ္တဲ့အတြက္ အရာရွိက “အလုပ္ၾကိဳးစားသူ”အျဖစ္ သတ္မွတ္ခံသြားရျပီး ရာထူးေတြ အဆင္ဆင့္ တိုးတိုးသြားသူေတြ၊ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ကိုယ္ခံစားနာက်င္ေနခ်ိန္ေတြမွာ ကိုယ့္ဒုကၡမွ ဒုကၡလို႔ ထင္ျပီး ညည္းတြားတဲ့အတြက္ စာနာစြာ လာအားေပးသူ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္ေပမယ့္ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြ အလွည့္က်ေတာ့ ဂရုတစိုက္ ျပန္အားေပးဖို႔ ေမ့ေနတတ္သူေတြ၊ </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">အခုဘ၀မွာ သူမ်ားရဲ့ ဂရုစိုက္မႈ၊ ၾကင္နာမႈရေနတာဟာ ကံတရားေၾကာင့္ ဘုရားေပးလို႔ အဆင့္သင့္ရလာတာလို႔ ထင္ေနတတ္သူေတြ.. အစရွိသျဖင့္ေပါ့ အမ်ားၾကီးပါပဲ...။ </span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">လူတိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အခ်စ္ဆံုးဆိုေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ တကယ္ကို ျပိဳင္ဖက္မရွိ ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြပါပဲ...။</span></div><br /><div align="center"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">.......................................</span></div><br /><div align="left"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></div><div align="justify"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">အခုေတာ့ အဲလို ကိုယ့္ကိုယ့္ကိုျပိဳင္ဖက္မရွိ ခ်စ္ေနၾကသူေတြ ပတ္၀န္းက်င္ေတြမွာ မၾကာခဏ ေတြ႔ရလာတဲ့အခါတိုင္း သေဘာက်စြာ ကၽြန္မ ျပံဳးနိုင္ပါျပီ..။ </span></div><div align="justify"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က မိတ္ေဆြေတြၾကားက ၾကင္နာမႈ ဂရုစိုက္မႈဆိုတာ ဘုရားေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး..၊ကုိယ့္ရင္ထဲက၊ ေနာက္ျပီး သူ႔ႏွလံုးသားထဲက ျဖစ္တည္လာတဲ့ အၾကင္နာ ေသြးေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္းမွာ ၀မ္းနည္းခ်ိန္၊ ေသာကေ၀ အားငယ္ခ်ိန္ ဆိုတာ ရွိနိုင္တယ္။ ကိုယ့္အားငယ္ခ်ိန္ တစ္စံုတစ္ဦးရဲ့ ေမတၱာေပး ဂရုစိုက္မႈကို ရလာခဲ့ဖူးရင္ ထိုသူ အားငယ္ခ်ိန္၊ ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္မွာလည္း မေမ့မေလ်ာ့ ကုိယ့္ရင္ထဲကလာတဲ့ ဂရုစိုက္မႈတစ္ခုေတာ့ သူ႔ကို ျပန္ေပးသင့္တယ္ မဟုတ္ဖူးလားဟင္..</span></div><div align="justify"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);">လသာည..ရဲ့ အေတြးပါ...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-9069420155514295607?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-75434661867719793112010-07-27T08:39:00.015+09:002010-07-31T07:02:58.311+09:00<div style="text-align: justify;">စာၾကည့္တိုက္နဲ႔ lab ထဲက စာအုပ္စင္ကို သြားတိုင္း မ်က္လံုးက အက်င့္ပါေနေတာ့ ကိုယ့္ေက်ာင္းစာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္ေတြကို ေက်ာ္သြားျပီး တျခားစိတ္၀င္စားတဲ့ စာအုပ္ေတြပဲ မ်က္လံုးက ေရာက္တယ္..။ စာေတြဖတ္ျပီးတိုင္းလည္း အဆံုးမရွိ ေလွ်ာက္ေတြးတယ္.. ေလွ်ာက္ေငးတယ္..။ ျပီးေတာ့ အခုလို ေလွ်ာက္ေရးတယ္ း))..<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">၁) တစ္ေၾကာင္းဟာသေတြ ဖတ္ျဖစ္တယ္..။ ( တကယ္က တစ္ေၾကာင္းတည္းေရးထားတာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ႔ း)</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" >(၁) Happy Birthday</span><br />တေန႔မွာ ဖေယာင္းတိုင္စက္ရံုတစ္ရံု မီးထေလာင္တယ္။ မတတ္သာတဲ့အဆံုး လူအားလံုးက မတ္တတ္ရပ္လိုက္ၾကျပီး စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႔ကို သံျပိဳင္ရြတ္လိုက္ၾကတယ္။<br />\(^^)/\(^^)/" Happy Birthday"\(^^)/\(^^)/<br />***<br /><span style="font-weight: bold;">(၂) အစားထိုး ပစၥည္း</span><br />အခန္းထဲရွိရွိသမွ်ကို ဒျမတိုက္ခံရေတာ့ အိမ္ရွင္ဟာ သူ႔မိန္းမ ျပန္မလာခင္ နဂိုပစၥည္းေတြနဲ႔ ပံုစံတူေတြကို လိုက္၀ယ္ အစားထိုးရတယ္။ သူ႔မိန္းမျပန္လာတဲ့အခါ အက်ိဳးအေၾကာင္းျပန္ေျပာျပေတာ့ သူ႔မိန္းမက<br />“ရွင္ကို ကၽြန္မ သိလို႔လား” တဲ့။ ေယာက္်ားက“ ေအာ္.. မိန္းမကိုပါ အစားထိုးလဲလွယ္ထားတာ ငါ့ေမ့သြားလို႔ပါ” း))<br />***<br /><span style="font-weight: bold;">(၃) အားကိုးရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း</span><br />ဟိုတေန႔က ကၽြန္ေတာ့္အခန္းက မွန္က်ကဲြသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကံဆိုးမွာ ေၾကာက္လို႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ တိုင္ပင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ေရွ႔ေနက ျပန္ေျပာတယ္..“မင္း ၅ႏွစ္ေလာက္ပဲ ကံဆိုးေအာင္ ငါအတတ္နိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားေပးပါ့မယ္”တဲ့။ (ေရွ႔ေနသူငယ္ခ်င္းက အားကိုးရတယ္ း))<br />***<br /><span style="font-weight: bold;">(၄) အေကြးခံခ်င္သူ ရွိပါသလား</span><br />ဒီမယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွာ ကန္ထဲမွာ ေရဆင္းမခ်ိဳးဘူးဗ်။ ဘယ္ႏွယ္ဗ်ာ.. ေပတံတစ္ေခ်ာင္းကို ေရကန္ထဲ ထည့္ျပီး အေပၚကၾကည့္ရင္ ေပတံက ေကြးသြားတာ လူတိုင္း ျမင္ရတာပဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေတာ့ ေရကန္ထဲမွာ အေကြးမခံနိုင္ေပါင္.. (အေကြးခံခ်င္သူ ရွိပါသလား း))<br />***<br /><span style="font-weight: bold;">(၅) ေန၏အလင္းေရာင္ကို installလုပ္ျခင္း</span><br />ကၽြန္မက အလင္းေရာင္သိပ္ၾကိဳက္တာေလ..။ ခပ္လင္းလင္းေလး ေနခ်င္တာနဲ႔ ေနရဲ့အလင္းေရာင္ကို ကၽြန္မအိပ္ခန္းထဲကို install လုပ္လိုက္တာ ကၽြန္မအိပ္ခန္း အေပၚထပ္က လူေတြ ထေအာ္ၾကတယ္။ “ဒီႏွစ္ေႏြ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္”တဲ့ ..။<br />(လသာညအိမ္ခန္းရဲ့ ေအာက္ထပ္က အိမ္ခန္းပိုင္ရွင္လည္း ေန႔အလင္းေရာင္ကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္ထင္ရဲ့။ သူinstall လုပ္ထားတာ ဒီႏွစ္ေႏြ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္... အားၾကီး ပူတယ္ း))<br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">၂ ) နပိုလီယန္ (Napoleon Bonaparte ) ရဲ့ အဆိုအမိန္႔မ်ား<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">လည္း</span> ဖတ္ျဖစ္ျပီး တခ်ိဳ႔ကို သေဘာက်မိတယ္.</div><br /><div style="text-align: justify;">(က) နာမည္ေက်ာ္ၾကားခ်ိန္ဆိုတာ သိပ္တိုတယ္။ လူမသိ သူမသိ ေနခ်င္ရင္ေတာ့ တသက္လံုးေနလို႔ရပါတယ္။<br />***<br />(ခ) ခင္ဗ်ားရဲ့ ရန္သူအမွားလုပ္ေနခ်ိန္ ဘယ္ေတာ့မွ ၀င္မေႏွာက္ယွက္ပါနဲ႔.. ( အဲ..ခင္ဗ်ား မွားေနခ်ိန္ သူမ်ားက ၀င္ေႏွာက္ယွက္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ အဲဒါ ခင္ဗ်ားကို ရန္သူလို႔ မသတ္မွတ္လို႔ပါ)<br />***<br />(ဂ) သမိုင္းစာအုပ္ ဆိုတာ အတိတ္ကလူေတြက သေဘာတူခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။<br />***<br />(ဃ) ရိုင္းစိုင္းသူတစ္ေယာက္ဆိုတာဟာ ဒုကၡိတတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာ မရွိပါ။ (ရိုင္းစိုင္းစြာ ျပဳမႈျပီးမွ ကၽြန္ေတာ္က ဘာျဖစ္လို႔ပါ ညာျဖစ္လို႔ပါလို႔ ဆင္ေျခေပးျပီး ရိုင္းစိုင္းမႈကို ဖံုးကြယ္လို႔ မရဘူး)<br />***<br />(င) ဘာသာတရားဆိုတာ လူဆင္းရဲေတြက လူခ်မ္းသာေတြကို မသတ္ေအာင္ ကာကြယ္ထားတဲ့ အဆိုအမိန္႔ေတြပါ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"><span style="font-weight: bold;">ဖတ္မိသမွ် ဤတြင္ ျပီး၏..</span><br /><br /></div>အသစ္အသစ္လို႔ လာလာေအာ္တဲ့ သယ္ရင္းေလးမ်ားအတြက္ အျမန္ဆံုးနည္းနဲ႔ ပန္ကန္လံုးစီးျပီး ေရးသြားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သတ္ပံုမွားရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ.. း)))<br />လသာည.. ျဖစ္ပါတယ္..။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-7543466186771979311?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-43338715522633962412010-07-17T15:28:00.014+09:002010-07-18T12:33:47.597+09:00<div align="justify">တခ်ိဳ႔သူေတြက စိတ္ရင္းက ၾကင္နာတတ္ေပမယ့္ တခါတရံ ေတာ္ေတာ္ ရက္စက္တတ္ၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ..။ အေၾကာင္းရင္းေတြ အမ်ားၾကီးထဲက တစ္ေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္တယ္..။<br /><br />ဗီယက္နမ္ စစ္အတြင္း လူေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးသြားရျပီးတဲ့ေနာက္မွာ စိတ္ပညာရွင္ေတြက သံု႔ပန္းစစ္သားေတြကို စစ္ေဆးတဲ့အခါ သူတို႔အားလံုးဟာ စိတ္ထိခိုက္မႈေ၀ဒနာေတြကို အျပင္းအထန္ ခံစားေနၾကရတာကို ေတြ႔ရိွခဲ့ၾကတယ္။ စည္းကမ္းအမိန္႔ကို လိုက္နာျပီး လုပ္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ လူေတြအမ်ားၾကီး ေသခဲ့ရတာကို သူတို႔ရင္ထဲမွာ ထိခုိက္ေနရေၾကာင္းလည္း ငိုေၾကြးရင္း ရင္ဖြင့္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါကုိ အေျခခံျပီး စိတ္သိပၸံပညာရွင္တစ္ဦးက စည္းကမ္းအမိန္႔တစ္ခုႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး လူတစ္ဦးရဲ့ အဆံုးစြန္လိုက္နာမႈ( extremes of obedience) နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စမ္းသပ္မႈတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ပညာရွင္နာမည္က Milgram (<a href="http://www.stanleymilgram.com/milgram.php"> Stanley Milgram</a>) ျဖစ္ပါတယ္..<br /><br />စမ္းသပ္မႈက သာမန္အရပ္သားေတြကိုပဲ လုပ္ခဲ့တာပါ။ စမ္းသပ္ခ်က္က အရမ္းကို ရိုးပါတယ္။ စမ္းသပ္ခ်က္မွာ ပါ၀င္ေပးမယ့္ သူေတြကို ဆရာအျဖစ္ အစမ္းခန္႔ စာသင္ခိုင္းတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားကို တျခားအခန္းထဲမွာ ထားျပီး ဒီဘက္အခန္းကေနျပီး စာသင္ျပီး ေမးခြန္းေတြ ေမးရတယ္။ ေမးတာကို ေကာင္းေကာင္းေျဖနိုင္ရင္ ခ်ီးက်ဴးရျပီး မေျဖနိုင္ရင္ တပည့္ကို အျပစ္ေပးရတယ္။ အျပစ္က လွ်က္စစ္ေရွာ့ခ္ေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီစက္က ေအာက္က ပံုထဲက စက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7C93Tl3I/AAAAAAAAB_E/iDrMLFr2CQE/s1600/obedience7.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px; display: block; height: 301px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494737942521026418" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7C93Tl3I/AAAAAAAAB_E/iDrMLFr2CQE/s400/obedience7.bmp" border="0" /> </a><p align="justify">စက္မွာ အလြန္အားျပင္းတဲ့ ၁၅ ဗို႔ ကေန အသက္အႏၱရယ္ ထိခိုက္ေစနိုင္တဲ့ ၄၅၀ ဗို႔အထိ လႊတ္နိုင္တဲ့ ခလုပ္ေလးရွိပါတယ္။<br /><br /></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7CinpbRI/AAAAAAAAB-8/9jH31kTnD5M/s1600/obedience3.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px; display: block; height: 302px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494737935207591186" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7CinpbRI/AAAAAAAAB-8/9jH31kTnD5M/s400/obedience3.bmp" border="0" /> </a><p align="justify">ေက်ာင္းသားအျဖစ္ အသင္ခံရမယ့္သူကို အခုလို ၀ိုင္ယာၾကိဳးေတြနဲ႔ ဆက္ေပးထားတယ္။ အမွားေတြ ေျဖတာနဲ႔ သူတို႔ဟာ လွ်က္စစ္ေရွာ့ခ္ေပးတာ ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /></p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7CBv-tFI/AAAAAAAAB-0/_aV-nd1-Frw/s1600/obedience5.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px; display: block; height: 309px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494737926384170066" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7CBv-tFI/AAAAAAAAB-0/_aV-nd1-Frw/s400/obedience5.bmp" border="0" /> </a><p align="justify">စမ္းသပ္ခန္းမွာ ပါ၀င္မယ့္ သူ (အရပ္သား) ျဖစ္ပါတယ္။ သိပၸံစမ္းသပ္ခ်က္မွာ ပါ၀င္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းနဲ႔ <span style="color: rgb(0, 0, 153);"><strong>စမ္းသပ္ခ်က္ထဲက စည္းကမ္းကိုပဲ လိုက္နာေပးဖို႔လိုေၾကာင္း</strong></span> အရင္ဆံုး ေျပာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဒီစမ္းသပ္ခ်က္မွာ ေက်ာင္းသားကို သင္ရမယ့္စာေတြ၊ ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ မေျဖနိုင္ရင္ ေပးရမယ့္ အျပစ္ေပးရမယ့့္ စည္းကမ္းေတြကို ရွင္းျပပါတယ္..။<br /><br /></p><div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7BuxkLFI/AAAAAAAAB-s/lf4k-3u-uYw/s1600/obedience4.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px; display: block; height: 298px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494737921290546258" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEE7BuxkLFI/AAAAAAAAB-s/lf4k-3u-uYw/s400/obedience4.bmp" border="0" /></a> လွ်ပ္စစ္ေရွာ့ရဲ့ နာက်င္မႈကို ခန္႔မွန္းလို႔ ရေအာင္ နမူနာအေနနဲ႔ ၄၅ဗို႔ရွိတဲ့ လွ်က္စစ္ဗို႔ေလးကို စမ္းသပ္သူက စကားေျပာရင္း စမ္းသပ္ခံ အရပ္သား ေက်ာင္းဆရာလုပ္မယ့္သူ ကို(သူသတိမထားမိခင္ ရုပ္တရက္)လႊတ္ျပီး ျပသထားလိုက္တယ္။ ၄၅ ဗို႔ဟာ မျပင္းပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ထိုသူ႔ေတာ့ မတ္တပ္ရပ္သြားေစတယ္..<br /><br />အဲဒီေနာက္ေတာ့ စမ္းသပ္ခ်က္ကို စပါတယ္။ ဆရာဟာ တဖက္ခန္းကေနျပီး ေက်ာင္းသားကို စာသင္ျပီး စာေမးပါတယ္။ ေက်ာင္းသားက မေျဖနိုင္ပါဘူး...။ (မေျဖနိုင္ဆို အမွားေျဖဖို႔ သင္ထားတဲ့ စမ္းသပ္သူရဲ့ လူယံုျဖစ္လို႔ပါ)။ ဒီေတာ့ ဆရာလုပ္သူက အမွားေျဖတဲ့အတြက္ ျပစ္ဒဏ္စေပးရပါတယ္။ ၁၅ ဗို႔ေပါ့..။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEFUXu0-R9I/AAAAAAAAB_c/o05CtPESWWg/s1600/milgram.png"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px; display: block; height: 315px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5494765787052656594" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TEFUXu0-R9I/AAAAAAAAB_c/o05CtPESWWg/s400/milgram.png" border="0" /></a> ထပ္ျပီး သင္ပါတယ္။ ပိုလြယ္မယ့္ ေမးခြန္းကို ေမးတယ္..။ ေက်ာင္းသားကလည္း ထပ္မွားတယ္..။ ထပ္ျပီး ျပစ္ဒဏ္ေပးတယ္..၃၀ ဗို႔..။ ခလုပ္က ဗို႔ကို ျပန္ေလွ်ာ့လို႔မရဘူး..။ တိုးဖို႔ပဲ ရွိတယ္ေလ..<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းသားဟာ မေျဖနိုင္ခဲ့ေလ.. ဆရာက အျပစ္ေပးရေလပါပဲ..။ လွ်ပ္စစ္ဗို႔ေတြ တိုးလာတယ္။ လွ်ပ္စစ္ဗို႔မ်ားလာတာနဲ႔ အမွ် ေက်ာင္းသားလုပ္သူရဲ့ ေအာ္ဟစ္ ညည္းညဴသံေတြက မခ်ိမဆန္႔အသံနဲ႔ ေပၚထြက္လာခဲ့တယ္..။<br /><br />ဆရာလုပ္သူဟာ အသံေတြ ၾကားေနရေတာ့ ဆက္မလုပ္ပါရေစနဲ႔လို႔ ျငင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း စမ္းသပ္သူက သိပၸံစမ္းသပ္ခန္းကို ပူးေပါင္းပါ၀င္ေနခ်ိန္မွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းကို အတိအက် လိုက္နာပါလို႔ အမိန္႔ေပးျပီး ဆက္ျပီး ေမးခိုင္းပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းဆရာဟာ ေက်ာင္းသားကို ဆက္လက္ျပီး အျပစ္ေတြ တိုးေပးေနခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ေက်ာင္းဆရာလုပ္သူက မ်က္ရည္အ၀ိုင္းသားနဲ႔ ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါလို႔ ေျပာတဲ့အထိ ေစာင့္ခဲ့တယ္။<br /><br />အ့ံၾသစရာ ေကာင္းတာက စမ္းသပ္ခ်က္မွာ ပါ၀င္သူ ေယာက္်ား၊ မိန္းမအားလံုးရဲ့ ၆၅ % ဟာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ လူေသနိုင္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ဗို႔အား ၄၅၀ အထိ အျပစ္ေပးခဲ့ၾကတာကို ေတြ႔ရတယ္။ တခ်ိဳ႔ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားက နာက်င္လို႔ ျပန္ေျပာျပီး နံရံကို ေျခနဲ႔ကန္တဲ့အခါ ဗို႔ ၃၀၀ကို non-stop ေပးျပီး ျပစ္ဒဏ္ခ်သူေတာင္ ပါ၀င္ပါေသးတယ္။<br /><br />ေက်ာင္းသားအျဖစ္လုပ္ရသူကေတာ့ အစမ္းခန္႔ ေက်ာင္းဆရာမ်ားရဲ့ လက္မွာ အခါခါ ေသေနေတာ့တာပါပဲ..။ (တကယ္ေတာ့ စမ္းသပ္ခ်က္ထဲက ေက်ာင္းသားဟာ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းသူတစ္ဦးကို ဌားထားတဲ့ စမ္းသပ္သူရဲ့လူယံုျဖစ္ျပီး တကယ့္လွ်ပ္စစ္ၾကိဳးနဲ႔ သြယ္မထားပါဘူး။ ဟန္ေဆာင္ေအာ္ဟစ္ေပးေနခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ေနာ္..။)<br /><br />ဒီစမ္းသပ္ခ်က္ကေန ဘာကို ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ့ၾကသလဲဆိုေတာ့ <span style="color: rgb(102, 0, 204);">လူအမ်ားရဲ့ မသိစိတ္မွာ စည္းကမ္းလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်က္ေတြကို လိုက္နာမွျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆသြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ တဖက္သားအေပၚ ရက္စက္ရာ ေရာက္မွန္းသိေသာ္လည္း၊ နာက်င္ေနမယ္ဆိုတာကို ခံစားစာနာနိုင္ေသာ္လည္း သတ္မွတ္ခ်က္ေတြအေပၚ မ်က္စိမွိတ္ လိုက္နာမိသြားၾကတယ္</span> ဆိုတာပါပဲ...<br /><br />Social Psychologist ျဖစ္တဲ့ Stanley Milgram ရဲ့ စမ္းသပ္ခ်က္ပါ။ အဲဒီ စမ္းသပ္ခ်က္ကို ေအာက္က ဗြီဒီယိုကေနျပီး အစအဆံုး ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။<br /><br /><object height="360" width="480"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/video/xcfmi5"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.dailymotion.com/swf/video/xcfmi5" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" height="360" width="480"></embed></object></div><p align="justify">ပိုစ္မတင္ခင္ ဒီအေၾကာင္းအရာကို ဖတ္ျပီး ဗြီဒီယိုကို ၾကည့္မိေတာ့ ဗြီဒီယိုထဲမွာ “မလုပ္ခ်င္ဘူး၊ မလုပ္ခ်င္ဘူး လို႔ ေျပာေနရင္း ေျပာေနရင္းကေန စည္းကမ္းကို ထိန္း၊ အမိန္႔ကို နာခံေနၾကတဲ့အတြက္ အျပစ္ေပးခလုတ္ေတြကို မ်က္စိမိွတ္ႏွိပ္ေနတဲ့ လူမ်ားစြာကို သတိထားမိတယ္” ။ သူတို႔ရင္ထဲလည္း ေၾကကဲြေနၾကရဲ့သားနဲ႔ ဘာလို႔မ်ား အဲဒီစိတ္အတိုင္း မေနနိုင္တာလဲလို႔ စိတ္ထဲကလည္း အျပစ္တင္မိတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္လည္း အဲဒါ တကယ္ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ဆိုေတာ့ သိလိုက္ရေတာ့.. ဘုရားကိုပဲ တမိတယ္။ </p><p align="justify">သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း အမိန္႔အာဏာေတြကို လိုက္နာလိုစိတ္ ရွိတာ ေကာင္းတယ္ ဆိုေပမယ့္ အဲဒီစိတ္ဟာ မူရင္းက ၾကင္နာတတ္သူေတြေတာင္ ရက္စက္တတ္သူ ျဖစ္ေစတယ္....။ အဲလိုရက္စက္တတ္တဲ့ လူျဖစ္နိုင္ေခ်က အခုစမ္းသပ္ခ်က္အရ.. လူတစ္ရာမွာရဲ့ ၆၀ေက်ာ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်န္တဲ့ ၄၀ ထဲမွာ ကိုယ္ပါနိုင္ဖို႔နဲ႔ ဘယ္လိုအခ်ိန္၊ ဘယ္လိုအေျခအေန၊ ဘယ္လုိအခ်ိန္အခါေတြမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သက္သူေတြ၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က သူေတြအပါအ၀င္ လူသားအားလံုးအေပၚကို နာက်င္ေအာင္ လုပ္မိသူ မျဖစ္ရပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္.. (ဗဟုသုတေပါ့ေနာ္..)<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္..</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4333871552263396241?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-62206423873234157322010-07-13T22:55:00.003+09:002010-07-13T23:21:59.289+09:00<div style="text-align: justify;">အင္း..အသြင္တူရင္ အိမ္သူျဖစ္တယ္တဲ့..။ ပထမဆံုး စေရးသူက ဘယ္လိုအေတြးနဲ႔ tag အသြင္ လုပ္ေပးလိုက္သလဲ မသိေပမယ့္၊ ဒါဟာ ေနာင္လာေနာင္သား ( အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ့ သယ္ခ်င္းေလးေတြ) ကို အားက်ေအာင္ လက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ စကားေလးမ်ား ျဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ့.. း))။ အဲဒီ လက္ဆင့္ကမ္းပဲြမွာ လသာညကိုလည္း <a href="http://www.sonata-cantata.co.cc/2010/07/blog-post_09.html">မသီတ</a>ာနဲ႔ <a href="http://chitkyiaye.blogspot.com/2010/07/blog-post_12.html">မခ်စ္ၾကည္ေအး</a>က ခ်စ္ခင္စြာ တဂ္ထားပါတယ္။<br /><br />ဘယ္လိုစေရးရမွန္းမသိတာမို႔ သူမ်ားtagစာမ်ား လုိက္ဖတ္လို႔ referenceမ်ားမ်ား ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ ဖတ္ရင္းကေန အင္း.. ဒါက ငါတို႔နဲ႔ တူလိုက္တာ၊ ဒါမ်ိဳးေလး ေပ်ာ္စရာေကာင္းလုိက္တာနဲ႔ ေပ်ာ္ျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ ကိုယ္တိုင္ေရးမယ့္ၾကံေတာ့ ဘာမွ ထြက္မလာဘူး။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တေခါက္ ထပ္ဖတ္၊ ျပန္လာ ျပန္ေရးဖို႔ စဥ္းစား သံသရာလည္ေနေရာ..။ အျမဲလည္း ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး tagခံရလို႔ ေရးခါနီးရင္ စဥ္းစားရင္း ၾကာၾကာေနတာ မ်ားခဲ့တယ္။ မျပီးသေရြ႔လည္း ေက်ာင္းက assignment အေၾကြးက်န္သလို ေနမေကာင္းဘူး းD<br /><br />ကဲ.. tag အေၾကာင္း နိဒါန္းခ်ီတာ ႏွစ္ပုိဒ္ရသြားျပီ.. (^^;)<br /><br /><div style="text-align: center;">ရုပ္ရည္..<br /></div>လူအမ်ားက ေျပာတယ္၊ ရုပ္ခ်င္းဆင္ရင္ ညားတတ္တယ္တဲ့..။ ျဖစ္နိုင္တယ္..။ လသာည တို႔ႏွစ္ေယာက္ ရုပ္ခ်င္းဆင္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ သူလာျပီးေတြ႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမာင္ႏွမလို႔ ယံုၾကတယ္ (အဲေလာက္ထိ)။ ဘယ္အထိတူလည္း ဆိုရင္ သြားထပ္ (သထပ္)ပါတာေတာင္ တူတယ္။ သြားဆရာ၀န္က ငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ေပတဲ့သူ (က်န္းမာေရး ဂရုမစိုက္သူ) မို႔ သြားထပ္ ပါတာလို႔ အဆူခံရေပမယ့္ သူလည္း သြားထပ္ပါတာမို႔ သူလည္း စရိုက္တူျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္ း))<br /><br /><div style="text-align: center;">စရိုက္..<br /></div>စရိုက္လည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တူတယ္..။ လူမႈေရးမ်ားတယ္။ အေပါင္းအသင္းမင္တယ္။ ခင္တဲ့သူဆို ေနာက္တတ္တယ္။ သူ႔ထက္ လသာညက ပိုေနာက္တတ္တယ္။ မွတ္ထားေနာ္ တအားခင္သြားလို႔ ေနာက္ရင္ စိတ္မဆိုးတတ္ဘူးမို႔လားဟင္ ;)) လသာညက စေနမို႔ စိတ္နည္းနည္းေလးေတာ့ ပိုၾကီးတယ္..။ နည္းနည္းေလးပါ၊ မ်ားဘူး ဟင္းဟင္း |(=.=)| ။ ျပီးေတာ့ စိတ္ေကာက္တာ သိပ္မၾကိဳက္ဖူး..။ ေခ်ာ့ဖို႔ စိတ္သိပ္မရွည္တတ္ဘူး.ေလ.။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္မေကာက္တတ္ဘူး.. (ေကာင္းတယ္ဟုတ္ ?)<br /><br /><div style="text-align: center;">အစားအေသာက္..<br /></div>သူက အစားအေသာက္အရမ္းဂ်ီးမ်ားသေလာက္ လသာညက အကုန္တီးတာပဲ.။ လသာညဟင္းခ်က္လည္း ညံ့ေတာ့ ကိုယ္ခ်က္တာ ကိုယ္ဂ်ီးမ်ားလို႔ မရဘူးမို႔လား။ အဲဒီေတာ့ လသာညက ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး အကုန္စားတယ္။ သူကေတာ့ ဂ်ီးမ်ားသူဆိုေတာ့ အခု ဂ်ပန္မလာခင္အထိ ေယာကၡမက ခ်က္ေကၽြးတာ စားခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔အိိမ္နဲ႔က အိမ္နီးခ်င္းေတြဆိုေတာ့ လသာည ဟင္းခ်က္ညံ့တာ အေၾကာင္းသိေတြမို႔ ျပႆနာ မရွိခဲ့ဘူး..။ ဒီကျပန္ရင္ေတာ့ ခ်က္တတ္သေရြ႔ ခ်က္ေကၽြးမယ္ေနာ္လို႔ ခၽြဲထားလုိက္တယ္။ မျဖစ္ေတာ့လည္း တစ္ခုခုေတာ့ ၾကည့္က်က္လုပ္ရမွာေပါ့ေနာ္ း)<br /><br /><div style="text-align: center;">အေတြးအေခၚ<br /></div>ဒါကေတာ့ လံုး၀ကို မတူတာရယ္။ သူက သားအၾကီးဆံုးမို႔ ေတြးေခၚတာက လူၾကီးဆန္ျပီး အငယ္ေတြကို ညွာတာတတ္တဲ့ စိတ္ထားရွိတယ္။ အရာရာကို တာ၀န္ယူေပးခ်င္တယ္။ အနာဂတ္ဆိုတာကို ဟိုး.......... အေ၀းၾကီးအထိ စဥ္းစားတတ္သူျဖစ္ေပမယ့္ လသာညက အခုလုပ္ခ်င္တာကို အခုကို လုပ္လုိက္ရမွ စိတ္တိုင္းက်သူပါ။ ဒီေတာ့ တခါတခါ သူ႔အနာဂတ္ဆိုတာေတြကို နားေထာင္ေပးလိုက္၊ တခါတခါ သူ႔ကို ေဆြးေႏြးမေနပဲ လုပ္ခ်င္တာ ခ်က္ခ်င္းလုပ္လုိက္ လုပ္မိတာ ရွိပါတယ္။ မွားတဲ့အခါလည္း “အဟဲ မွားသြားျပီ” ေပါ့..။ တတ္နိုင္ဘူးေလ ေနာ့..။<br /><br /><div style="text-align: center;">အခ်စ္<br /></div>မမေရႊစင္စကားကို ဌားေျပာရရင္ အခ်စ္တူလို႔ သာ ညားတာေပါ့ေနာ္။ ( ကဲ reference ေကာင္းေကာင္း ထည့္လိုက္ျပီ မွားရင္ မမေရႊစင္ ကို သြားရန္ေတြ႔ပါ း))<br /><br />(အိမ္ေထာင္မက်ေသးတဲ့ သယ္ရင္းေလးမ်ား ေနာ္၊ ခ်စ္သူေလးမ်ား ရွိေနျပီဆိုရင္ အားလံုးအသြင္တူစရာမလိုပါဘူး။ လသာညတိုလို႔ပဲ နည္းနည္းပါးပါး အသြင္တူတာရွိရင္ ျဖစ္ျပီ၊ က်န္တာ အခ်စ္နဲ႔ ျဖည့္ျပီး နားလည္ေပးလိုက္ၾကပါ။ သိပ္စဥ္းစားမေနေနဲ႔ ျမန္ျမန္ အသက္မၾကီးခင္ အိမ္ေထာင္သာ ျပဳၾကေတာ့ ) ေျမွာက္ေပးခဲ့ျပီ ..<br /><br /><div style="text-align: center;">Tag ပိုစ္ျပီးစ္.........<br /></div><br />ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အမ သီတာ နဲ႔ အမ ခ်စ္တို႔ ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္ေနာ္ းD<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-6220642387323415732?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-33811209902668359792010-07-12T21:09:00.008+09:002010-07-12T21:40:14.651+09:00<div style="text-align: justify;">Ryo Sakamoto ရဲ့ ကာတြန္းပံုေလးေတြကို အရင္ကတဲက ၾကိဳက္ခဲ့တယ္..။ သူ႔ရဲ့ကာတြန္းေတြက ျမင္ရံုနဲ႔ ျဖဴစင္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ စိတ္ခြန္အားေတြ ရသြားသလိုပဲ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္က (ဖ်ားေနတုန္း) လာအားေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးမ်ားအတြက္ ဒီကာတြန္းမ်ားနဲ႔ ေက်းဇူးစကားဆိုပါရေစ။<br /><br />သူ႔နာမည္က Coco chan. ဘယ္သူနဲ႔မဆို ခင္တတ္တယ္။ တိရစာၦန္ေလးေတြကို ၾကင္နာတတ္သူ၊ အျမဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနတတ္သူေလးပါ။<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGsjI1N3I/AAAAAAAAB98/sjl6pqlMABg/s1600/ry-124_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 276px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGsjI1N3I/AAAAAAAAB98/sjl6pqlMABg/s400/ry-124_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492991532924745586" border="0" /></a>အားမငယ္နဲ႔ ..</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGtLb7xgI/AAAAAAAAB-E/fhDK1fn3yUI/s1600/ry-27_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 277px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGtLb7xgI/AAAAAAAAB-E/fhDK1fn3yUI/s400/ry-27_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492991543742285314" border="0" /></a>Do you feel?<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGtjQgy-I/AAAAAAAAB-M/9ERFcHPrzgA/s1600/10104136685_s.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 330px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsGtjQgy-I/AAAAAAAAB-M/9ERFcHPrzgA/s400/10104136685_s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492991550136830946" border="0" /></a>You know?<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsIbb69vGI/AAAAAAAAB-k/pda1CZ2b7Rc/s1600/ry-123_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 277px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsIbb69vGI/AAAAAAAAB-k/pda1CZ2b7Rc/s400/ry-123_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492993437953014882" border="0" /></a>Don't cry. Let's sing a song, together.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsIbCcPkTI/AAAAAAAAB-c/Ffc_IETohk4/s1600/ry-28_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TDsIbCcPkTI/AAAAAAAAB-c/Ffc_IETohk4/s400/ry-28_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492993431113273650" border="0" /></a>အားလံုးကို ေက်းဇူး အမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္လို႔..<br /></div><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္.။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3381120990266835979?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-25302694340706979332010-07-03T15:51:00.010+09:002010-07-03T17:41:42.544+09:00ျမိဳင္ရာဇာတြတ္ပီ ကာတြန္းထဲမွာ မေသးမွ်င္ရန္ျဖစ္ျပီး အိမ္က ဆင္းသြားေတာ့ ကိုတြတ္ပီက “မေသးမွ်င္ကို လြမ္းလုိက္တာ၊ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ေျပာတဲ့ “ေတာ့... ကတြတ္ပီရဲ့ ဘယ္သူကေလ.. ”အစရွိတဲ့ အတင္းစကားေလးေတြကို နားေထာင္စားရတာေလာက္ ထမင္းစားေကာင္းတာ မရွိဘူး”လို႔ ေျပာတာကို ဖတ္ဖူးခဲ့တယ္။ (အဲလိုအဓိပၸါယ္မ်ိဳးနဲ႔ ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ တိုက္ရိုက္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး း)))<br /><br />ထမင္း၀ိုင္းက ထမင္းဟင္းရဲ့ အရသာထဲမွာ အနားက စကားတြတ္တြတ္ ေျပာေနတဲ့ သူရွိေနျခင္းဟာလည္း ထမင္းကို ပိုျမိန္ေစတယ္ ထင္ပါရဲ့..။<br /><br />ဂ်ပန္မွာ ဟိုတေလာက ၾကံၾကံဖန္ဖန္ သုေတသန တစ္ခုကို လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါက အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ မိမိ့အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ့ တတြတ္တြတ္ေျပာစကားကို နားေထာင္သလားဆိုတဲ့ သုေတသနပါ။ ဂ်ပန္သတင္းဌာနကေနျပီး ဦးစီးလုပ္ျပီး တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ နားေထာင္ျပီး ဗဟုသုတရသလို ရယ္လိုက္မိတဲ့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကို ဗဟုသုတ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ပထမဆံုး အိမ္ေထာင္သည္ အမ်ိဳးသမီးေတြကို အင္တာဗ်ဴးလုိက္ေမးတာပါ။ ခင္ဗ်ားအမ်ိဳးသားက ခင္ဗ်ားေျပာတာကို နားေထာင္လားလို႔ ေမးတာတဲ့..။ အဲဒီမွာ ၈၈% ေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက သူတို႔ရဲ့အမ်ိဳးသားက သူတို႔စကားကို နားမေထာင္ၾကဖူး..လို႔ ရင္ဖြင့္ပါတယ္..တဲ့..။ (ျဖစ္ရပံု.ေနာ္ း))<br /><br />ဒါနဲ႔ အိမ္ေထာင္သည္ အမ်ိဳးသားေတြကို အင္တာဗ်ဴးၾကျပန္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ့ အမ်ိဳးသမီးေျပာစကားကို နားေထာင္ေပးသလား..တဲ့..။ အမ်ိဳးသား ၈၂% က နားေထာင္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။ (၁၈ % ကေတာ့ ထမင္းစားတုန္း နားျငီးလို႔ နားေထာင္ေပးဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္.။)<br /><br />ဒီလိုဆိုေတာ့ သူတို႔ေတြၾကားမွာ တစ္ခုခုေတာ့ လဲြေနျပီေလ။ နားေထာင္တယ္လို႔ ေျပာသူနဲ႔ နားမေထာင္ဖူးလို႔ ထင္သူ ကဲြလဲြေနတယ္။<br /><br />ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္ အစီအစဥ္တစ္ခု ထပ္လုပ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားက စကားနားေထာင္၊ မေထာင္ သိသာေစတဲ့ အစီအစဥ္ပါ။ အဲဒါကေတာ့ အိမ္ေထာင္သည္အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ညိွျပီး အမ်ိဳးသား မျပန္လာခင္ အိမ္တြင္းမွာ လွ်ိဳ၀ွက္ ကင္မရာတပ္ထားျပီး နားေထာင္မေထာင္ ၾကည့္တာပါ။<br /><div style="text-align: center;"><br /></div> အမ်ိဳးသားက အိမ္ျပန္လာျပီး ထမင္းစားခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးက (ၾကိဳတင္စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း) ထမင္းခူးေပးရင္း စကားေလးေတြ တြတ္တီးတြတ္တာ (တတြတ္တြတ္) ေျပာပါတယ္။ ေျပာတဲ့စကားမ်ားက အခုတေလာ ထမင္းစားမ်ားလို႔ ဒီေန႔ ၀ိတ္ခ်ိန္တာ အေလးခ်ိန္ ၁ကီလိုခဲြေတာင္ တက္ေၾကာင္း၊ မေန႔ကသူငယ္ခ်င္း “ဘယ္သူ”နဲ႔ ေတြ႔လို႔ စကားေတြ ေျပာေၾကာင္း။ ဒီေန႔ ေစ်း၀ယ္တာ ၾကက္သားေစ်းက ယမ္း ၁၅၀ ေတာင္ တက္သြားတယ္”အစရွိသျဖင့္ေပါ့ေနာ္။ (ေျပာစကားက တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေတာ့ မတူဘူးေပါ့)<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသားမ်ားက ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္နဲ႔ ထမင္းေလးစားလိုက္ “ဟုတ္လား” “ေအာ္”အစရွိသျဖင့္ နားေထာင္ေပးၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ထမင္းစားရင္း တီဗြီကိုလည္း သတင္းဖြင့္ထားေတာ့ အဲဒီဘက္ေငးရင္း ေခါင္းတညိမ့္ညိမ့္ ေနေပးတဲ့သူလည္း ရွိပါတယ္။<br /><br />သူတို႔ ထမင္းစားျပီးတာနဲ႔ အခ်ိန္ကိုက္မွာ တီဗီြကေန..အစီအစဥ္တစ္ခုက စလာပါတယ္..။ (တကယ္က အဲဒီစမ္းသပ္တဲ့ ကာယကံရွင္ရဲ့အိမ္) အိမ္တစ္ခုတည္းကို လိုင္းၾကားျဖတ္ျပီး လႊင့္တာပါ )<br /><br />“အခုအခ်ိန္က စျပီး မိန္းမေျပာစကားကို နားေထာင္ေသာ ေယာက္်ားမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳစကားေျပာဖို႔ အစီအစဥ္ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခု အလွည့္က်သူကေတာ့ ကို(xxx ) ျဖစ္ပါတယ္။ ကို(xx)ရွင္ ကၽြန္မတို႔က အခုေမးတဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြ ေျဖေပးပါရွင္။ ”<br /><br />အမ်ိဳးသားခမ်ာ အံၾသၾကီးစြာ ျဖစ္ရပါတယ္။<br />“ဟာ တီဗြီက ငါ့နာမည္ကို ေခၚေနတယ္.. ”တဲ့။ အံ့ၾသစရာ ကိုယ့္နာမည္က အဲလို တီဗြီထဲ ပါစရာကို မယံုနိုင္စရာမို႔ မ်က္ႏွာက ပါးစပ္အ၀ိုင္းသား............<br /><br />တီဗြီက အမ်ိဳးသမီးက ဆက္ေျပာပါတယ္..<br />“ဟုတ္ပါတယ္။ စကားနားေထာင္ေသာ ေယာက္်ားမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳစကားေျပာခ်င္လို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အခုနက ကို(xx)က အမ်ိဳးသမီးစကားကို နားေထာင္ေပးတာ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ရွင့္မိန္းမက အခုနက ေျပာတဲ့စကားထဲက ဒီေန႔ သူမ ၀ိတ္ခ်ိန္တာ ဘယ္ေလာက္၀ိတ္တက္ေနတယ္လို႔ ေျပာသြားပါလဲ။ ျပန္ေျပာေပးလို႔ ရပါမလားရွင္။”<br /><br />“အဲ.. ဟိုဒင္း သူ၀ိတ္တက္လို႔လား။ အင္း တစ္ကီလို ေနမွာေပါ့”<br />(သူရဲ့အမ်ိဳးသမီးက ႏႈတ္ခမ္းစူသြားပါျပီ။ )<br /><br />“ဒါဆို ရွင့္အမ်ိဳးသမီး ေတြ႔ခဲ့တဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းနာမည္က ဘယ္သူတဲ့လဲရွင္”<br />“အင္း... မသိဘူး၊ မင္းဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့တာလဲ” (သြားျပီ သြားျပီ ဒီလူေတာ့ မလြယ္ေတာ့ဘူး း)<br />“..................”<br /><br />ေနာက္ေမးခြန္းေတြကို သူဆက္ မေျဖနိုင္ေတာ့ဘူးရယ္..။ အနားက မိန္းမက မ်က္ႏွာေတာ္ညိဳရံုမကဘူး ပုပ္ေနပါျပီ။ ထမင္း ၂ ႏွပ္မေကၽြးဘူးတဲ့ ၾကိမ္းတဲ့သူလည္း ရွိတယ္ း)))<br /><div style="text-align: center;"><br /></div> တကယ္ေတာ့ ေမးခြန္းက ေလးခုေလာက္ပဲ ေမးတာပါ။ သူတို႔ ဂရုတစိုက္နားေထာင္တယ္ထင္ရတဲ့အခ်ိန္က ေျပာတဲ့စကားေလးေတြကိုပဲ ျပန္ေမးတာျဖစ္ေပမယ့္ တခ်ိဳ႔က တစ္ခုပဲ ေျဖနိုင္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ႏွစ္ခု။ တခ်ိဳ႔က သံုးခု။ အားလံုးေျဖနိုင္သူက ၁၈ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရွိျပီး ေမးခြန္းအားလံုးေျဖနိုင္သူအမ်ားစုဟာ အိမ္ေထာင္က်ခါစ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့..။ (အိမ္ေထာင္သက္ၾကာေလ သူတို႔ၾကားသမွ် ဒီဘက္နားက ၀င္ ဟိုဘက္နားက ထြက္ေလ ျဖစ္တယ္ နဲ႔ တူပါရဲ့..)<br /><br />ကဲ.. ခက္ေပဘူးလား..။ နားေထာင္သူကလည္း နားေတာ့ ေထာင္ေပးသားပဲ ။ မမွတ္ပဲေနတာကေတာ့ ဆိုးတာေပါ့ေနာ္ . း))))<br /><br />လသာညကေတာ့ အဲဒါ တမင္နားမေထာင္တာ မဟုတ္ဖူးလို႔ ထင္တာပါပဲ။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TC7Fa-kyQgI/AAAAAAAAB9k/3IvRd1UrjVI/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00027.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 320px; height: 208px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TC7Fa-kyQgI/AAAAAAAAB9k/3IvRd1UrjVI/s320/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00027.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5489542063075770882" border="0" /></a><br />စိတ္ပညာထဲကအတိုင္း ေ၀ဖန္ရရင္ ဦးေႏွာက္အလုပ္လုပ္ပံု ကဲြျပားပံုေၾကာင့္ မိန္းခေလးမ်ားဟာ အခ်ိန္တစ္ခုတည္းမွာပဲ စကားေျပာျခင္း၊ နားေထာင္ျခင္း၊ တီဗြီၾကည့္ျခင္း၊ ယပ္ခပ္ျခင္း အလုပ္ေတြကို စံုေအာင္ လုပ္နိုင္သေလာက္၊ ေယာက္်ားေလးမ်ားကေတာ့ တစ္ၾကိမ္မွာ တစ္ခုတည္းေသာ အလုပ္ (ဥပမာ.. ထမင္းစားျခင္း)ကိုသာ အာရံုစိုက္လုပ္နိုင္လို႔သာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူကို အနားမွာ ရွိေစခ်င္တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေၾကာင့္ မၾကားေသာ္လည္း နားေထာင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ နားေထာင္ေပးေနၾကတာက အမ်ိဳးသားမ်ား ျဖစ္ပါတယ္..။ သူတို႔ကို ေမးရင္ နားေထာင္ေပးေနတယ္လို႔ပဲ ေျဖမွာပါပဲ။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း အဲလိုပဲ ထင္ေနလိမ့္မယ္။ နားေထာင္သမွ် တကယ္မၾကားတာကေတာ့ သူတို႔ဦးေႏွာက္ရဲ့ အားနည္းခ်က္မို႔ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကဖို႔ လိုပါတယ္။<br /><br />ၾကည့္လို႔ရရင္ ဒါေလးကို ၾကည့္သြားပါဦးလို႔..<br /><embed src="http://www.metacafe.com/fplayer/450235/differences_between_women_and_men.swf" wmode="transparent" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="345" width="400"></embed><br /><br />အိိမ္ေထာင္သက္ၾကာေလ မၾကားေလ ျဖစ္ရတာကေတာ့ အသက္ၾကီးလာတာေရာ၊ သူတို႔ထားတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာအာရံုက ထမင္းအာရံုဘက္ ပိုမ်ားသြားတဲ့သေဘာပါတဲ့.။ (မိန္းမ ရခါစေတာ့ ထမင္းထက္ ရခါစ မိန္းမမ်က္ႏွာေလးကိုပဲ အာရံုစိုက္နားေထာင္ေနေတာ့ ေျပာသမွ် အားလံုး နားေထာင္မိ၊ မွတ္မိသြားေပမယ့္၊ မိန္းမရတာ ၾကာသြားေတာ့ မိန္းမထက္ ထမင္းကို အာရံုပိုစိုက္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ့ေနာ္ းD)<br /><br />အမ်ိဳးသမီးမ်ားဘက္က ကိုယ့္စကားကို သူတို႔နားေထာင္ဖို႔နည္းလမ္းကေတာ့ အေရးၾကီးတဲ့ စကားေျပာဖို႔ရွိတဲ့အခါ သူတို႔နားတဲ့အခ်ိန္ကို ယူျပီး နားေထာင္ေစပါ။ ဒါဆိုရင္ အဆင္ေျပသြားမယ္လို႔ ထင္ရပါေၾကာင္း ဖတ္ရွဴ မွတ္သားမိပါတယ္...။<br /><br />အားလံုးအတြက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စရာ အားလပ္ရက္ကေလး ျဖစ္ပါေစေနာ္။<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-2530269434070697933?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-59423646246342693642010-06-29T14:48:00.010+09:002010-06-29T15:21:35.080+09:00<div align="left">ခ်စ္ ဧည့္တည္ သီခ်င္းျဖစ္ပါတယ္..ခ်င္။ ခင္မင္ရင္းစဲြ သယ္ခ်င္းေလးမ်ားနဲ႔ မျမင္ဖူးေသာ္လည္း ေတြ႔ေနရတဲ့ အရိပ္ဧည့္သည္ သယ္ရင္းေလးမ်ားအားလံုးကို ခင္မင္စြာ ရည္ညႊန္းပါတယ္ း))) အခ်ိန္ရရင္ နားဆင္သြားပါဦးလို႔..... ..........<br /><br /><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uUrznS1lzx0&amp;hl=ja_JP&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/uUrznS1lzx0&hl=ja_JP&fs=1&rel=0&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><br /><br />မင္းျပန္သြားတုန္းက အလစ္တုတ္တြားခဲ့တဲ့<br />အျခစ္ေတြ ျပန္ေပးေစ............ဂ်င္.....☻♪<br /><br />ဗြီဒီယိုေဘာက္မွာ အရိပ္ကေလးေတြ ေတြ႔တိုင္းလည္း (အဲေလ)<br />ျခံထဲမွာ အိမ္က ေခြးေတြေဟာင္တုိင္းလည္း...........<br />အလန္႔တၾကားကိုယ္အေျပးအလႊား☻♪<br />ဧည့္တည္လား...........☺♪<br />တို႔ဘေလာ့ထဲ ေရာက္လာ မင္းႏႈတ္ဆက္မလား ၀မ္းတာ ♫♥<br />ႏႈတ္မဆက္ပဲ ျပန္ေျပးသူေရ..☻♪ (ေနာက္တာ ေနာ္ း))</div><div align="left"><br />မွတ္ခ်က္။ ။ငယ္ငယ္ေလးဆိုတာေလးက တအားခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ ..နားေထာင္ရင္းနဲ႔ ဒီသီခ်င္းေလးကိုပိုစ္လုပ္ျပီး တင္လိုက္ပါတယ္ ။<span style="color:#3366ff;"> </span><span style="color:#3366ff;"><strong><br /></strong></span><br />တီခ်င္းဖ်က္သူ လသာည ျဖစ္ပါတယ္ း)))))))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-5942364624634269364?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-7215823156782852942010-06-26T01:52:00.015+09:002010-07-03T17:25:32.377+09:00နာမည္ၾကီး ရူပေဗဒ ပညာရွင္ အိုင္စတိုင္းက သူမေသခင္ ၅လအလိုမွာ “ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ့ အၾကီးမားဆံုးေသာ မဟာအမွားက သမၼတ ရုစဗဲ့ကို ေပးတဲ့စာမွာ လက္မွတ္ထိုးမိသြားတာပါပဲဗ်ာ” လို႔ ေၾကေၾကကဲြကဲြ ေျပာသြားခဲ့တယ္။<br /><br />သူေၾကကဲြေနခဲ့တာကေတာ့ သူဟာ လူသားေတြအတြက္ အက်ိဳးျပဳ ရူပေဗဒ သီအိုရီေတြကို တီထြင့္ခဲ့သူ၊ စစ္ကို မလိုလားသူလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ သတ္မွတ္ထားေပမယ့္၊ လူသတ္လက္နက္ အနုျမဴဗံုးကို တီထြင္ရာမွာလည္း သူဟာ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနခဲ့လို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အိုင္စတိုင္းဟာ E=mc2ဆိုတဲ့ Relativity Theory ကို ေလ့လာသိရွိခဲ့ျပီးေနာက္ ေသးငယ္တဲ့အရာေတြကေန ၾကီးမားတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို ရရွိနိုင္တယ္ဆိုတာကို သတိထားမိခဲ့တယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDWQi3ueI/AAAAAAAAB6E/NZOZTPy4bQM/s1600/IMG_0356.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDWQi3ueI/AAAAAAAAB6E/NZOZTPy4bQM/s400/IMG_0356.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725033209870818" border="0" /></a>ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္း ေန႔တေန႔မွာ သူ႔ဆီကို သူလိုရူပေဗဒ ပညာရွင္ျဖစ္တဲ့ Leo Szilard ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒါဟာ ကမာၻကို တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားသြားေစမယ့္ ဟီရိုရွီးမားနဲ႔ နာဂဆဂီကို ျပာက်ေစခဲ့တဲ့ အနုျမဴဗံုးတစ္ခုကို တီထြင္ဖို႔ အစပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ Leo Szilardနဲ႔ အိုင္စတိုင္းတို႔ဟာ မလူးမလြန္႔သာတဲ့ အေျခအေနမ်ားအရ အေရးေပၚဗံုးတစ္ခုကို တီထြင့္ေပးရဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့လို႔ပါ။<br /><br />ဓါတ္ပံုထဲကအတိုင္း အိုင္စတိုင္းနဲ႔ ႏွစ္ဦးသား ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ျပီးေတာ့ သမၼတ ရူစဗဲ့ဆီ အနုျမဴဗံုးတီထြင္ေပးနိုင္ေၾကာင္း စာေရးၾကတယ္။ ေရးတာက Szilardျဖစ္ေပမယ့္ အိုင္စတိုင္းက လက္မွတ္ထိုးေပးခဲ့တယ္..။ ေအာက္က ပံုက စာကေတာ့ အိုင္စတိုင္းရဲ့ လက္မွတ္နဲ႔ စာပါ။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDW2nPhoI/AAAAAAAAB6M/tsTZzLWJKnU/s1600/IMG_0358.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 310px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDW2nPhoI/AAAAAAAAB6M/tsTZzLWJKnU/s400/IMG_0358.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725043428755074" border="0" /></a>အဲဒီေနာက္ ဗံုးတီထြင္ဖို႔ ေဖာ္ျမဴလာကို အိုင္စတိုင္းက ၂ရက္နဲ႔ အျပီးေရးသားခဲ့တယ္။ ဗံုးရဲ့ ေပါက္ကဲြအားအျပင္ ဓါတ္ေငြ႔အဆိပ္ေတြ ဘယ္လိုပ်ံႏွံနိုင္ေၾကာင္းကိုပါ သတိေပးေျပာဆိုတဲ့ အိုင္စတိုင္းကို က်န္သူေတြက ေနာက္ပိုင္း မယံုၾကည္တာမို႔ ဗံုးတီထြင္တဲ့ ထိပ္တန္းလ်ိဳ၀ွက္အဖဲြ႔ထဲကေန ဖယ္ရွားခဲ့တယ္လို႔လည္း ဆိုၾကတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEG2kdaNI/AAAAAAAAB6s/PEVpkAWcuoM/s1600/IMG_0371.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 361px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEG2kdaNI/AAAAAAAAB6s/PEVpkAWcuoM/s400/IMG_0371.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725868050802898" border="0" /></a><br />အဲဒီေနာက္ေတာ့ အေပၚက ပံုထဲကအတိုင္း စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ အနုျမဴဗံုးကိစၥေတြကို လ်ိဳ၀ွက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္။ ပထမေတာ့ ဂ်ာမဏီကို စမ္းသပ္ဗံုးၾကဲဖို႔ ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ဂ်ပန္မွာ ၾကဲဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDXRAqcdI/AAAAAAAAB6U/6BboAAYIxbs/s1600/IMG_0385.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDXRAqcdI/AAAAAAAAB6U/6BboAAYIxbs/s400/IMG_0385.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725050514698706" border="0" /></a><br />ဂ်ပန္မွာ ဗံုးၾကဲဖို႔ျမိဳ႔ေတြကို ေရြးၾကတဲ့အခါ က်ိဳတို၊ နိဂတ၊ ရာမဂုခ်ိ၊ ခုမမိုတို၊ ဖူကူအိုကာ၊ နာဂိုယာ၊ ယိုကိုဟားမား၊ တိုက်ိဳေဘး စတဲ့ ျမိဳ႔ေပါင္းမ်ားစြာ ေရြးခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဟီရိုရွီးမားနဲ႔ နာဂဆကီကို ၾကဲျဖစ္ခဲ့တယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTUOJT7UhI/AAAAAAAAB8c/QIs7FvAhJaQ/s1600/200px-Japan_map_hiroshima_nagasaki.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 236px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTUOJT7UhI/AAAAAAAAB8c/QIs7FvAhJaQ/s400/200px-Japan_map_hiroshima_nagasaki.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486743585526862354" border="0" /></a>အဲဒီျမိဳ႔ေတြကို ၾကဲျဖစ္သြားရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာထဲမွာ အဲဒီအခ်ိန္ ရာသီဥတု သာယာေနခဲ့တဲ့အခ်က္လည္းပါ၀င္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ၎ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားေတြ ရဲ့ အသက္ေတြ မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ျပာက်ေစေအာင္ ကံဆိုးခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDZRugJmI/AAAAAAAAB6k/8E-H1XA4WQU/s1600/IMG_0390.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDZRugJmI/AAAAAAAAB6k/8E-H1XA4WQU/s400/IMG_0390.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725085066700386" border="0" /></a>၁၉၄၅ ၾသဂုတ္လ ၆ ရက္ေန႔ ဗံုးမၾကဲခင္ ဟီရိုးရွီးမားျမိဳ႔က ေနေရာင္ရဲ့အလင္းေအာက္မွာ သာယာေနခဲ့တယ္။ ပံုကို ပံုေဖာ္ျပသရရင္ အေပၚက ပံုအတိုင္း ရွိေနခဲ့တယ္..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEHYKIzVI/AAAAAAAAB60/10M2in_kSF0/s1600/IMG_0391.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEHYKIzVI/AAAAAAAAB60/10M2in_kSF0/s400/IMG_0391.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725877067205970" border="0" /></a>ဗံုးၾကဲျပီးျပီးခ်င္းက ခဏေလးက ဟီရိုးရွီးမား ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားေတြရဲ့ ကံဆိုးမူ.ကေတာ့ တကယ့္ကို ျပာအတိ.။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTUNWthGgI/AAAAAAAAB8U/fvL0y2tlHz4/s1600/HiroshimaCloud.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 284px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTUNWthGgI/AAAAAAAAB8U/fvL0y2tlHz4/s400/HiroshimaCloud.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486743571943987714" border="0" /></a>ဗံုးရဲ့ ေပါက္ကဲြအပူခ်ိန္က 7200 ကေန 1000 ဒီဂရီဖာရင္ဟိုက္ေတာင္ ရွိတယ္။ ဗံုးၾကဲျပီးျပီးခ်င္း ျမိဳ႔တ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္က လူေတြ ပဲြခ်င္းျပီး ေသဆံုးသြားတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDZLvXp9I/AAAAAAAAB6c/Mrev8XOvy6Y/s1600/IMG_0388.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTDZLvXp9I/AAAAAAAAB6c/Mrev8XOvy6Y/s400/IMG_0388.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725083459725266" border="0" /></a> ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ဓါတ္ေငြ႔အဆိပ္သင့္ျပီး ေသဆံုးသူ၊ ဗံုးဒဏ္ရာေၾကာင့္ ေသဆံုးသူမ်ားေတြနဲ႔ ဗံုးၾကဲျပီးေနာက္ႏွစ္လအတြင္း တစ္သိန္းေျခာက္ေသာင္းေက်ာ္ရွိခဲ့တယ္။ ကေလးေတြလည္း ပါတာေပါ့...။ မိခင္တစ္ဦးက သူ႔ကေလးကို မီးေလာင္ျပင္မွာ လိုက္ရွာခ်ိန္မွာ သူ႔ကေလးရဲ့ေခါင္းကို ေရဘ၀ဲတစ္ေကာင္လို႔ အပိုင္းပိုင္းအစိတ္စိတ္ေတြ႔ရတယ္ဆိုတဲ့ ရင္ကဲြစရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကလည္း မနည္းပါဘူး..။<br /><br />ဘယ္သူေတြက ဘာေၾကာင့္ အနုျမဴဗံုးကို တီထြင္ရသလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ဂ်ပန္ဟာ ဗံုးၾကဲခံရသလဲ။ ဘယ္သူက ဗံုးၾကဲဖို႔ အမိန္႔ခ်သလဲ၊ ဘယ္လိုအက်ိဳးဆက္ေတြရသလဲ..ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို စစ္အတြင္းက အနုျမဴဗံုးဒဏ္ခံရတဲ့ ဟီရိုရွီးမားျမိဳ႔က ျပတိုက္မွာ အမ်ားၾကီး ေရးသားျပသထားတယ္။<br /><br />ဂ်ပန္ေရာက္ကတဲက အဲဒီေနရာကိုေတာ့ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သြားေလ့လာခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္ခု အျမဲရွိခဲ့ေပမယ့္ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ကေတာ့ ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ အဲဒီျမိဳ႔ကို ေရာက္တုန္း ျပတိုက္ကို ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCWM2l2m-pI/AAAAAAAAB80/vdbXv9IB4-o/s1600/IMG_0309.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCWM2l2m-pI/AAAAAAAAB80/vdbXv9IB4-o/s200/IMG_0309.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486946590522800786" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCWM3dU03cI/AAAAAAAAB88/OOy_PaiBcjI/s1600/IMG_0393.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCWM3dU03cI/AAAAAAAAB88/OOy_PaiBcjI/s200/IMG_0393.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486946605413490114" border="0" /></a><br />ျပတိုက္က ဓါတ္ပံုေတြက ျမင္ရသူကို ေၾကာက္စရာ ေၾကကဲံြ၀မ္းနည္းစရာေတြနဲ႔ ျပည့္ေနခဲ့တယ္..။ ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ျပီး ႏွလံုးကမေကာင္းေတာ့ မ်က္ရည္က အလဲြတကူ၀ဲလာတာမို႔ ျမန္ျမန္ျပန္ထြက္ခဲ့တယ္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကေတာ့ ဓါတ္ပံုရိုက္တိုင္း ေထာင္ေနက် အက်င့္ပါေနလို႔ ျဖဳတ္မရခဲ့ဘူး း)<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEHzNNlPI/AAAAAAAAB68/CPAMjqhQv8c/s1600/IMG_0326.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTEHzNNlPI/AAAAAAAAB68/CPAMjqhQv8c/s400/IMG_0326.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486725884327859442" border="0" /></a><br />ဒါက အသက္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္မွာ အနုျမဴဗံုးဒဏ္ေၾကာင့္ အဆိပ္သင့္ခဲ့ရတဲ့ Sadakoဆို႔တဲ့ ကေလးငယ္မေလးက ေက်ာင္းတက္ရင္း ေသဆံုးသြားေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက အမွတ္တရ စိုက္ထူခဲ့တဲ့ ေက်ာက္တိုင္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /> ဆာဆကိ ဆဒါ့ကိုကို ၁၉၄၃ မွာ ေမြးျပီး ၁၉၄၅ (သူမ အသက္ ႏွစ္ႏွစ္မွာ) အနုျမဳအဆိပ္သင့္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရိပ္လကၡဏာ မျပေတာ့ မသိခဲ့ရဘူး။ ၁၉၅၄မွာ ၾသဂုတ္လ ေနာက္ပိုင္းမွ အဆိပ္သင့္တဲ့ ေရာဂါလကၡဏာက စျပတယ္။ ၁၉၅၅ မွာ ေသဆံုးသြားတယ္..။ ေသေတာ့ အသက္ ၁၂ႏွစ္။ မူလတန္း-ေျခာက္တန္းေက်ာင္းသူ ေပါ့ေနာ္။ (ဂ်ပန္က မူလတန္းက ေျခာက္တန္းအထိ ရွိတယ္ )<br /><br />ဆဒါ့ကိုေလး ေဆးရံုတက္ေနခ်ိန္ေတြမွာ သူ႔မေရာဂါျမန္ျမန္သက္သာ ျမန္ျမန္ေနေကာင္းလာဖို႔ စကၠဴ ၾကိဳးၾကာဌက္ေပါင္းမ်ားစြာ သူကိုယ္တိုင္ ခ်ိဳးျပီး ဆုေတာင္းခဲ့ရွာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္၅လအၾကာ ေဆးရံုေပၚမွာပဲ သူမ ေသဆံုးသြားခဲ့တယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTCzwwxtwI/AAAAAAAAB5s/aTFUKOIBLPI/s1600/IMG_0330.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTCzwwxtwI/AAAAAAAAB5s/aTFUKOIBLPI/s400/IMG_0330.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486724440562710274" border="0" /></a>ေက်ာက္တိုင္အတြက္ ဂ်ပန္တနိုင္ငံလံုးက အေျခခံပညာေက်ာင္းေပါင္း ၃၂၀၀ က ကေလးေတြက ထည့္လွဴျပီး ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ေနာင္ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ မေတြ႔ၾကံဳရပဲ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ကမာၻေလးတစ္ခုတည္ေဆာက္ၾကပါစို႔လို႔ ကေလးေတြက ေရးသားခဲ့ၾကတယ္။ေနာက္ပိုင္းေတာ့ Sadako အပါအ၀င္ ေသဆံုးသြားတဲ့ ကေလးငယ္အားလံုးကို ရည္စူးတဲ့ Children's Peace Monument အျဖစ္ သတ္မွတ္ စိုက္ထူခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTC0ejUo-I/AAAAAAAAB50/H-hVSMABo2U/s1600/IMG_0337.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTC0ejUo-I/AAAAAAAAB50/H-hVSMABo2U/s400/IMG_0337.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486724452854309858" border="0" /></a><br />ေသဆံုးသြားတဲ့ ဆဒါကိုနဲ႔တကြ အားလံုးအတြက္ ေအးခ်မ္းတဲ့ ဘ၀ကို ရရွိေစဖို႔ စကၠဴ ၾကိဳးၾကာဌက္ေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ခ်ိဳးျပီး အမွတ္တရ ဆုေတာင္းၾကတယ္။ သူတို႔အားလံုး ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းကေန လြတ္ေျမာက္ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ.. လူသားအားလံုး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTC0zBUhuI/AAAAAAAAB58/FJtF4ENlSbc/s1600/IMG_0427.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TCTC0zBUhuI/AAAAAAAAB58/FJtF4ENlSbc/s400/IMG_0427.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5486724458348840674" border="0" /></a>ပန္းကေလးတိုင္း လန္းပါေစ.......<br /><br />ဟီရိုရွီးမား အမွတ္တရပါ...။ (အနုျမဴပံုနဲ႔ အိုင္စတိုင္းပံုစသည္တို႔ကို ျပတိုက္ကေန ကိုယ္တိုင္ရိုက္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုေပၚကို ကလစ္ႏွိပ္လို႔ အၾကီးခ်ဲ႔ၾကည့္လို႔ ရပါတယ္)<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-721582315678285294?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-42085572600566081302010-06-21T16:16:00.017+09:002010-06-21T18:30:51.751+09:00(တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို နားလည္မႈအျပည့္အ၀ေပးခ်င္တယ္။ သူ႔ကို နားလည္ေအာင္ ၾကိိဳးစားရင္း နားမလည္နိုင္ဘူး..။ အျပန္အလွန္နားလည္နိုင္ဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ.. ။ ေက်းဇူးျပဳျပီး အၾကံေပးပါဦး..) လို႔ ကြန္မန္႔မွာ ေမးလာတာကို ေတြ႔ရလို႔ ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။ တစ္စံုတစ္ဦးကို အျပည့္အ၀ နားလည္ေပးခ်င္တဲ့ စိတ္ထားေလးကို ေလးစားအားက်တာေရာ၊ ကိုယ့္ကို အားကိုးတၾကီး လာေမးတဲ့အတြက္ အံ့ၾသသြားတာေရာပါ.. (နာမည္ေရးမထားလို႔ ဘယ္သူမွန္းမသိေပမယ့္ တရင္းတႏွီး လာေမးတာမို႔ တရင္းတႏွီး ေမာင္ႏွမလို ေျပာခြင့္ျပဳပါ.ေနာ္.။)<br /><br />တကယ္ေတာ့ သူတပါးကို နားလည္ေပးျခင္းဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး လသာည သိပ္မသိပါဘူး။ အခုအထိလည္း သူတပါးကို နားလည္ေပးဖို႔ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၾကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ အျမဲနားလည္ေပးနိုင္သူ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ တကယ္လည္း သူမ်ားကို အျပည့္အ၀ နားလည္ေပးနိုင္ဖို႔ ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္မိတယ္.. ။ တို႔ ဖတ္မိသေလာက္ ဗဟုသုတအရ ေျပာျပရရင္..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁) ကိုယ့္ထက္ အသက္ၾကီးသူမို႔ ကိုယ့္ကိုနားလည္နိုင္လိမ့္မယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔..</span><br />ကိုယ့္ထက္ အသက္အရြယ္ၾကီးတိုင္း ကိုယ့္ကို နားလည္မေပးနိုင္ဘူး..။ လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္အသက္အရြယ္ ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ျပီး သူမ်ားကို နားလည္ေပးဖို႔ စဥ္းစားတာပါ။ အခု လသာည အသက္၃၀ေက်ာ္ အရြယ္ကေန ကိုယ့္ေအာက္က အသက္၂၀ေက်ာ္ ညီမကို အျပည့္အ၀ နားမလည္ေပးနိုင္ေသးသလို ကိုယ့္အထက္က အသက္၄၀ ေက်ာ္အစ္မကို အျပည့္အ၀ နားမလည္ေသးဖူး..။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ မိဘေတြကို အျပည့္အ၀နားလည္ေပးဖို႔ ဆိုတာ ပိုမျဖစ္နိုင္ဖူး..။ ကိုယ့္အသက္၃၀ ေက်ာ္က ၃၀ေက်ာ္အထိ သိလာတဲ့အသိနဲ႔ ပဲ သူတို႔ကို ျမင္တာဆိုေတာ့ သူ႔တို႔အသက္အရြယ္ သူတို႔အေတြ႔အၾကံဳအရ သူတို႔နဲ႔ကိုယ္ ေတြးေခၚတာ မတူနိုင္ဖူး..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၂) ကိုယ့္နဲ႔ တအားခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမို႔ ကိုယ့္ကိုအျမဲနားလည္လိမ့္မယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔..</span><br />ဒါကေတာ့ သိသာတယ္ေလ..။ လူဆိုတာ ၾကီးျပင္းလာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ မ်ိဳးရိုးဗီဇ ေပၚမွာ မူတည္ျပီး ကိုယ္က်င့္တရား၊ စိတ္ေနစိတ္ထား အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသတဲ့..။ လည္ပင္းဖက္ ေပါင္းလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ပါေစ..။ သူ႔မိသားစုအသိုင္းအ၀ိုင္း၊ သူၾကီးျပင္းလာတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မတူေတာ့ စိတ္ထားမတူနိုင္ဘူး..။ ခံယူခ်က္မတူဘူး..။ မိဘအျပည့္အစံုနဲ႔ ၾကီးျပင္းရတဲ့ ကေလးက မိဘ မစံုမလင္ (ဒါမွမဟုတ္ အမိမဲ့ အဖမဲ့) ၾကီးျပင္းလာရတဲ့ ကေလးရဲ့ ေမတၱာငတ္တဲ့ ခံစားခ်က္ကို အျပည့္အ၀ နားလည္ေပးနိုင္မွာ မဟုတ္ဖူး..။ ဆင္းရဲစြာ ၾကီးျပင္းလာရတဲ့ကေလးရဲ့ ေငြမက္ေမာမႈအေပၚ ေရႊပံုေပၚမွာ ေမြးဖြားလာတဲ့ လိုတရဘ၀က ကေလးက နားလည္နိုင္မွာ မဟုတ္ဖူး.. ။ “ေငြကို ႏွေျမာေစးနည္းတယ္၊ ပိတ္ခ်ီးကပ္တယ္”လို႔ ပဲ သံုးသပ္မွာပဲ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၃) ေမာင္ႏွမအရင္းမိုလို႔ ကိုယ့္ကိုနားလည္မွာပဲလို႔ မထင္ရဘူး။</span><br />မိသားစုတစ္ခုမွာပဲ အစဥ္လိုက္ေမြးဖြားလာၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြဟာ တမိတည္းေပမယ့္ စိတ္ေနစိတ္ထား စြမ္းေဆာင္နိုင္ရည္နဲ႔ စရိုက္လကၡဏာ မတူဘူးနိုင္ရယ္။ အၾကီးဆံုးျဖစ္ရတဲ့အတြက္ အငယ္ကို ညွာရမယ္လို႔ သြန္သင္ခံရတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ဆံုးရံႈးသြားတဲ့ အတၱမဲ့ခံစားခ်က္ကို အၾကီးဆံုးသားျဖစ္ဖူးတဲ့ သူကမွ သိနိုင္မယ္။ က်န္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြက မသိနိုင္ဖူး။<br /><br />အငယ္ဆံုးျဖစ္လို႔ အလိုလိုက္ခံရတဲ့အတြက္ အရာရာကို ဦးမေဆာင္နိုင္တဲ့့ ညီမေထြးကို “ငါမေျပာပဲ ကိုယ့္ဘာသာ မလုပ္နိုင္ရင္ တသက္လံုး နင္ဒီလုိပဲ ေနေတာ့မွာ”လို႔ ဆူပူေနတဲ့ အကိုၾကီးကို ညီမေတြအေပၚနားလည္မႈမရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး.။ သူတကယ္ မသိဘူးေလ..။ သူ႔စိတ္နဲ႔ သူ႔စြမ္းရည္နဲ႔ ႏိႈင္းၾကည့္ေျပာေနတာ မို႔လား။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၄) ကိုယ့္မိဘမို႔ ကိုယ့္ကို နားလည္မွာပဲလို႔ အျမဲမေတြးရဘူး..။</span><br />မိဘကလည္း သူ႔ၾကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကိုႏိႈင္းယွဥ္ဆံုးမလိမ့္မယ္။ လသာညရဲ့ အေဖက သူ႔မိသားစုမွာ အလတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အကိုၾကီးနဲ႔ ညီေထြးၾကားမွာ ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ အေဖ့ရဲ့ မသိစိတ္မွာ “အလတ္ေတြ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိတဲ့ အထီးက်န္စိတ္” ရွိေနခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ရင္ထဲကမသိစိတ္နဲ႔ သားလတ္၊ သမီးလတ္ျဖစ္သူ အေပၚ ပိုညွာတာေနခဲ့ျပီး၊ သူ မခံစားခဲ့ရတဲ့ ေမတၱာကို ပိုေပးေနမိမယ္။ သမီးငယ္ျဖစ္သူရဲ့ ခံစားမႈကို သူသိပ္နားမေပးနိုင္တာဟာ သူ႔မၾကံဳဖူးတဲ့သူ႔ဘ၀ အေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔က သမီးငယ္ကို မခ်စ္လို႔ နားလည္မေပးခ်င္လို႔ မဟုတ္ဖူးရယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၅) ကိုယ္အားငယ္တိုင္း အားေပးတတ္သူက အားမေပးေတာ့တဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုနားမလည္ေတာ့ဘူးလို႔ ေကာက္ခ်က္မခ်နဲ႔..။</span><br />ကိုယ္အားငယ္တဲ့အခ်ိန္ လာအားေပးတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ ကိုယ္အားငယ္ခ်ိန္ သူက အားေပးခ်င္မွ အားေပးလာလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါ သူက ငါ့ကိုနားလည္မေပးနိုင္ေတာ့ဘူး။ ငါ့ကို မခင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေတြးတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါဟာ ကိုယ့္အေပၚစိတ္ထားေျပာင္းသြားလို႔၊ မခင္လို႔ မဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ကို သူတကယ္ အားေပးရမွန္း မသိလို႔ လည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ လက္ရွိ ကိုယ္အားငယ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာက သူ႔အတြက္ အားငယ္စရာမဟုတ္ဖူးလို႔ သူခံယူထားသူျဖစ္နိုင္တယ္ေလ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၆) ကိုယ့္ကို တအားခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူကလည္း ကိုယ့္ကို အျမဲ နားလည္နိုင္မွာ မဟုတ္ဖူး..</span><br />ဒါကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ ဇီ၀ဖဲြ႔စည္းပံုမတူတဲ႔ အတြက္ အေတြးအေခၚ၊ စြမ္းေဆာင္နိုင္ရည္၊ ပတ္၀န္းက်င္က သတ္မွတ္ခ်က္ ကြဲျပားတယ္မဟုတ္လား..။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ေသတပန္ သက္တဆံုး ေပါင္းသင္းသြားၾကတဲ့ အဘိုးအဘြားေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ သူတို႔လည္း တစ္ဦးကိုတစ္ဦး “အျပည့္အ၀”နားလည္ေပးနိုင္သြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။။<br /><br />အတူတူ ယွဥ္ထိုင္ျပီး အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ဆံုးျဖတ္တာေတာင္ ရွဴေထာင့္က မတူေတာ့ ညွိႏိႈင္းရတာေတြ အမ်ားၾကီးရယ္။ သူ႔ျမင္တာကို ကိုယ္က လက္ခံေပးလိုက္၊ ကိုယ္ျမင္တာကို သူ႔ကေလွ်ာ့ေပးလိုက္နဲ႔ ပဲ တစ္သက္တာကို လက္တဲြၾကတာပါ..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ရ) ကိုယ့္ကိုယ္ေတာင္ နားလည္မႈအျပည့္အ၀ မေပးနိုင္ဖူး..</span><br />လူရဲ့ စိတ္က အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေနတာ..။ ေကာင္းကင္က တိမ္ေတြနဲ႔ေတာင္ ႏိႈင္းၾကတယ္မို႔လား..။ မနက္ဖက္ သာယာတဲ့ စိတ္ကေလးနဲ႔ ရံုးကို အသြားမွာ ရွိေနတဲ့ကိုယ့္စိတ္ထားနဲ႔ ညေနဘက္ ရံုးကေန ပင္ပန္းျပီး stress အျပည့္နဲ႔ ျပန္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ရွိေနတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ထား ဘယ္လိုမွ မတူနိုင္ဖူး..။ တခါတေလ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ ေဘးနားကလူေတြကို ျပန္ေအာ္မိတယ္။ ေနာက္ျပန္ေတြးၾကည့္ျပီး ေအာ္ ငါ့ႏွယ္ ဘာလို႔ သူ႔ကိုအဲလို ေအာ္မိပါလိမ့္လို႔ ကိုယ့္ကိုနားမလည္နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရတယ္။<br /><br />ခႏၶာေဗဒအားျဖင့္လည္း မိန္းခေလးေတြဆိုရင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္၊ ဓမၼတာလာခါနီးအခ်ိန္ေတြဆို ပံုမွန္ထက္ အားငယ္စိတ္ သိမ္ငယ္စိတ္ျဖစ္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဆို အလိုလို ကိုယ့္ကိုယ့္ကို အားမရသလို သူမ်ားေတြကိုလည္း မေက်မနပ္ျဖစ္ရတယ္။ စကားေတြ အက်ေကာက္တယ္။ ဒါဟာ ဒါေၾကာင့္ျဖစ္နိုင္တယ္လို႔ စာေတြဖတ္ျပီး ကိုယ့္စိတ္ကိုနားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကေပမယ့္ အခါခပ္သိမ္းနားလည္နိုင္သလားဆိုေတာ့ မိန္းခေလးတိုင္း နားမလည္နိုင္ၾကဘူးရယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">၈) အျပည့္အ၀ ၁၀၀% နားလည္ဖို႔ဆိုတာ ဘယ္နယ္ပယ္မွာမွ မျဖစ္နိုင္ဖူး။</span></span><br />ေအာင္ျမင္တဲ့ ေဆးတစ္ခုဟာ သက္ဆိုင္ရာလူနာ ၁၀၀%ကို ကုသေပ်ာက္ကင္းနိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္သူမွ မေျပာနိုင္ဖူး..။ ဘယ္သုေတသန မဆို ေအာင္ျမင္မႈကို ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ပဲ ေျပာၾကရတယ္။ ဒီေဆးဟာ (ဥပမာဆိုပါစို႔) ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ဒီေ၀ဒနာရွင္ေတြကို ေပ်ာက္ကင္းနိုင္ပါတယ္လို႔သာ ေၾကျငာရပါတယ္။ က်န္တဲ့ ၁၀ရာခိုင္ႏႈန္းကေတာ့ မေသခ်ာတဲ့ error အျဖစ္သတ္မွတ္ၾကရတယ္။ တျခား သိပၸံနယ္ပယ္ေတြမွာ သီအိုရီအသစ္ ထုတ္တိုင္းမွာလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ..။<br /><br />သိပၸံပညာလို တိက်တဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ၁၀၀% ဆိုတာကို မေျပာၾကဘူးဆိုေတာ့ အေျပာင္းအလဲျမန္တဲ့ “လူရဲ့စိတ္ေနစိတ္ထား”ကို နားလည္ဖို႔ဆိုရင္ ပိုဆိုးျပီေပါ့..။ စိတ္ပညာထဲက သုေတသနေတြမွာ ၇၀% အထက္ကို အမ်ားဆံုး မွန္ကန္မႈလို႔ သတ္မွတ္ရတယ္ေလ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">ဒါေၾကာင့္.. တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို နားလည္ေပးဖို႔ဆိုတာ အျပည့္အ၀ ၁၀၀% မျဖစ္နိုင္ပါဘူး..။ အၾကိမ္အေရအေတြအေနနဲ႔ ၁၀ၾကိမ္မွာ ၇ ၾကိမ္ေလာက္ နားလည္မႈထားနိုင္ရင္ကို အမ်ားၾကီး နားလည္ေပးနိုင္တယ္လို႔ ယူဆရမွာပါ။ က်န္တဲ့ ၃ၾကိမ္ကေတာ့ ကိုယ္နားမလည္နိုင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ မ်ိဳးရိုးဗီဇ၊ တြက္ခ်က္မရနိုင္တဲ့ ကံတရားေတြ စတာေတြနဲ႔ ကိုယ္တကယ္နားမလည္နိုင္တာေတြ အရာေတြမို႔ </span><span style="color: rgb(51, 102, 255);">“ငါဟာ သူ႔ကို အျပည့္အ၀ နားလည္မႈမေပးနိုင္ပါလား”<span style="color: rgb(51, 51, 51);">လို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ညွင္းဆဲစရာ မလိုသလို၊ သူမ်ားက ကိုယ့္ကို နားလည္မေပးနိုင္တဲ့အခါလည္း</span> “သူ႔က ငါ့ကို ဒါေလးေတာင္ နားမလည္ေပးနိုင္ဘူး”<span style="color: rgb(51, 51, 51);">လို႔ စိတ္မဆိုးမိပဲ လိုပါတယ္..။</span></span></span><br /><br />အေနာနိမတ္ေစေလးေရ.. တကယ္ေတာ့ မိဘနဲ႔ သားသမီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္သူသက္ထား ဇနီးခင္ပြန္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. နားလည္ေပးနိုင္သေလာက္ နားလည္ေပးျပီး က်န္တာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးျခင္းနဲ႔ပဲ လက္ရွိသံေဃာဇဥ္ကို ထိန္းသိမ္းနိုင္မယ္လို႔ အစ္မ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ အစ္မ ဖတ္မွတ္နားလည္တာေတာ့ ဒီေလာက္ပဲရယ္..။ အစ္မလည္း အဲဒီအတိုင္း လိုက္နာနိုင္ေသးတာ မဟုတ္လို႔ အခုထိ မိဘေတြကို စိတ္ေကာက္တုန္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားနိုင္လုတုန္း၊ အမ်ိဳးသားကို ရန္ျဖစ္ခ်င္တုန္းသာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ေနာ္ းD<br />အစစ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ..<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4208557260056608130?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-29070711348271620352010-06-19T02:13:00.005+09:002010-06-19T02:33:33.737+09:00အဲ..ေခါင္းစဥ္ၾကည့္ျပီး လန္႔မ်ားေျပးေတာ့မလား..။ မလန္႔နဲ႔သိလား..၊ လသာည မေျပာဘူး <img src="http://www.myanmarfriends.net/image/smile/mf115.gif" alt=":don" style="cursor: pointer; width: 47px; height: 20px;" onclick="smilie(':don');" /> ဟိုလူေတြ ေျပာတာ (စိတ္ပညာဆိုတဲ့ ရပ္ကြက္ကလူေတြေျပာတာ) <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TBul70SMNCI/AAAAAAAAB5k/Qr06E3cWRVI/s1600/stress..jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 132px; height: 76px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TBul70SMNCI/AAAAAAAAB5k/Qr06E3cWRVI/s400/stress..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484159418319516706" border="0" /></a><a name="top"><img style="width: 28px; height: 29px;" src="http://ijimetotatakau.upper.jp/IMAGE/other056.gif" border="0" /></a> တကယ္ေတာ့ လသာည အတင္းသိပ္မေျပာတတ္ဘူး.ရယ္.။ အတင္းဖြဖြေလးပဲ ေျပာတတ္တာ းD ။ အခု အတင္းေျပာပါမယ္။ အရမ္းခင္တဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္တို႔ လင္မယားအေၾကာင္းပါ။ သူတို႔က တအားကို အတင္းတုတ္တတ္ပါတယ္။ သူတို႔ အတင္းတုတ္သူေတြက ႏွယ္ႏွယ္ရရမဟုတ္ဖူးရယ္..။ ခပ္ျမင့္ျမင့္ေတြ..။ ဟိုး နိုင္ငံရပ္ျခားက ဟိုးအေ၀းၾကီးက သူတို႔ကို မသိတဲ့အရာေတြ ၊သူတို႔ အျပင္မွာ မျမင္ဘူးတဲ့ သူေတြရဲ့ အတင္းကို တုတ္သတဲ့..။ ဥပမာ ေျပာျပမယ္ တိုက်ိဳတာ၀ါက ယိုင္ေနသတဲ့။ ေဂၚဇီလာကို မ်ိဳးတုန္းေအာင္ လုပ္သူဟာ ကင္းေကာင္တဲ့။ ေနာက္ျပီး နိုင္ငံျခား အဆိုေတာ္ေတြရဲ့ အတင္းကိုလည္း စံုေအာင္ တုတ္တယ္။ ဘရစ္တနီက ေဘာင္းဘီမ၀တ္ဖူးတဲ့ (စကတ္၀တ္တာ ေျပာခ်င္တာေနမွာပါ။)<br /><br />တခါလည္း ကိုယ့္ေရွ႔တင္ပဲ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္သား အျပိဳင္အဆိုင္ နာမည္ေက်ာ္ ေဘာလံုးသမားေတြရဲ့ အတင္းကို အားရပါးရေျပာတာ သူတို႔လုေျပာေနတာ နားညည္းလာလို႔ အိမ္ျပန္မယ္ဆိုျပီး မနည္းစကားျဖတ္ယူရတယ္။ သူတို႔က အတင္းေျပာစရာထပ္သြားလို႔ ေျပာစရာစကား ရွာမရရင္ ေနာက္ဆံုး ျခံထဲက ၾကက္မက ဥမဥပဲ ျမံဳတာကို အတင္းတုတ္တယ္ဆိုပဲ စံပါပဲ :D..ထူးဆန္းတာက သူတို႔အတင္းတုတ္တာ သူေဘးက လူေတြ အေၾကာင္းသိပ္မၾကားရဘူး ဆိုတဲ့အခ်က္ပါပဲ။ လသာညရဲ့ အတင္းလည္း သူတို႔ မတုတ္ဘူး (ထင္တာပဲ ၅၀% ပဲ ယံုေပးထားတယ္ း))<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TBulywqfdzI/AAAAAAAAB5U/XziYXqXU3B0/s1600/gossip4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 160px; height: 160px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TBulywqfdzI/AAAAAAAAB5U/XziYXqXU3B0/s400/gossip4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484159262728877874" border="0" /></a>အတင္းေျပာတယ္ဆိုတာ ေျပာသူက တဖက္သားကို နစ္နာေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေျပာတာရွိသလို၊ တခါတခါ ကိုယ္ စိတ္ညစ္ေနလို႔ ကိုယ့္စိတ္ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ေလွ်ာက္ေျပာရင္း သူမ်ားဆိုးေၾကာင္းကို ေျပာျဖစ္သြားတာမ်ိဳး ရွိတတ္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳးက ကာယကံရွင္ေတာင္ သတိမထားမိတတ္ဘူး။ တခါတေလက်ေတာ့ ကိုယ္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို မေက်နပ္ဘူး။ သူက ကိုယ့္ထက္ ၾကီးတဲ့သူျဖစ္ေနတယ္ (အရာရွိ သို႔မဟုတ္ မိဘ အၾကီးအကဲ)။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔လုပ္ရပ္ကို မေက်နပ္တာကို တိုက္ရိုက္ျပန္ေျပာရင္ အဆူခံရနိုင္တယ္။ အဆင့္မသင့္ရင္ အလုပ္ျပဳတ္နိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြယ္ရာမွာ အခ်င္းခ်င္း မေက်လည္တာ ေျပာၾကတယ္ (အဲ.. ရင္ဖြင့္တာေပါ့ေနာ္။) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြယ္ရာေျပာေတာ့ အတင္းျဖစ္ေတာ့တာေပါ့..။<br /><br />ဒါေပမယ့္ အဲဒီ “အတင္းေျပာျခင္း”ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး စိတ္ပညာက.. “လူေတြဟာ စိတ္မွာ stress ေတြမ်ားလာတဲ့အခါ ထြက္ေပါက္အျဖစ္ သူမ်ားအေၾကာင္းကို ေျပာျဖစ္သြားတယ္”လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဟိုတေလာက သတင္းတစ္ခုမွာ “<span style="color: rgb(102, 0, 204);">အတင္းေျပာျခင္းဟာ stress ကိုေလ်ာ့ေစေၾကာင္း</span>” အေၾကာင္းကို လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ခ်က္ ဗြီဒီယိုဖိုင္နဲ႔တကြ တင္ျပသြားတာကို ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလို႔ ေျပာျပမယ္ သိလား.။ သူက ဗီြဒီယိုကို ေပးမရွယ္တဲ့အတြက္ စကားလံုးနဲ႔ပဲ ရွယ္မယ္ေနာ္။ (ေဟာ.. အတင္းမ်ား ေျပာမိသြားလားမသိ ??)<br /><br />ဒီလိုတဲ့..။ ခရီးသြား ဟိုတယ္တစ္ခုမွာ ဧည့္ၾကိဳ၀န္ထမ္းအမ်ိဳးသမီးေလးေတြ (၆ေယာက္)ကို စမ္းသပ္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီေန႔က သူတို႔ကို သုေတသနလုပ္ခ်င္လို႔ပါလို႔ ၾကိဳေျပာေပမယ့္ ဘာသုေတသနမွန္း မေျပာခဲ့ဘူး..။ သူတို႔ကေတာ့ သူတို႔ကို ဓါတ္ပံု ဗြီဒီယို အလွရိုက္မယ္လို႔ထင္လို႔ အလွဆံုးျပင္လာၾကတယ္..။ နည္းနည္းေလး ပဲမ်ားလာၾကျပီး အလုပ္လုပ္ဖို႔ကိုလည္း ခါတိုင္းေန႔ေတြထက္ တအားလည္း တက္ၾကြေနၾကတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ stress hormone စမ္းတဲ့ testerနဲ႔ stress hormone ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာကို စမ္းသပ္မွတ္ထားပါတယ္။ (အဲဒီ testerက ခ်ိဳခ်ဥ္ေလာက္ေလးပဲ ရွိျပီး အျဖဴေရာင္ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးလို႔ ထင္စရာပါ။ ) အဖ်ားတိုင္းတဲ့ သာမိုမီတာလိုပဲ ပါးစပ္ထဲမွာ အဲဒီခ်ိဳခ်ဥ္ေလးကို ငံုျပီး စမ္းသပ္တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သုေတသီက ျပန္သြားပါတယ္ (သုေတသီက လူကိုယ္တိုင္ကသာ ျပန္တာပါ။ ဧည့္ၾကိဳ၀န္ထမ္းမေလးေတြရဲ့ ေကာင္တာကို ျမင္ရတဲ့ေနရာမွာ ဗြီဒီယိုကင္မရာကို လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ တပ္ထားခဲ့တယ္).။ အဲဒီေန႔က ဧည့္ၾကိဳ၀န္ထမ္းမေလးေတြချမာ ေတာ္ေတာ္ေလး ကံမေကာင္းတဲ့ေန႔လို႔ေျပာရပါမယ္။ လာတည္းတဲ့ ဧည့္သည္ေတြရဲ့ ကြန္ပလိန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြကို မျပီးနိုင္မစည္းနိုင္ ေျဖရွင္းေနရတယ္။ ဒီၾကားထဲ မန္ေနဂ်ာကလည္း သူတို႔ကို လာဆူသြားေသးတယ္။ မနက္က ျပံဳးၾကည္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတြဟာ ေန႔လည္က်ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မဲ့လာခဲ့တယ္။<br /><br />ေန႔လည္၁နာရီထိုးေတာ့ သုေတသနသမားက ျပန္ေရာက္လာျပီး ခ်ိဳခ်ဥ္ေလးငံုေပးပါဦးလို႔ လာေတာင္းဆိုတယ္္ (တကယ္က stress hormone tester နဲ႔ ဟိုမုန္းျပန္စစ္တာ)..။ စိတ္ညစ္ပါတယ္ဆိုမွ သုေတသနသမားကလည္း တေမွာင့္ေနာ္..။ ဒါနဲ႔ မနက္ကေလာက္ ျပံဳးျပီး ပဲမ်ားမေနေတာ့ပဲ ျမန္ျမန္ျပီးျပီးေရာ သူတို႔ငံုေပးလိုက္တယ္။ တကယ္ပဲ သူတို႔ေတြ မနက္ကေလာက္ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးရယ္။<br /><br />အဲဒီ testerကေနျပီး သုေတသနသမားေတြ႔ရတဲ့အေျဖကေတာ့ stress hormoneက (ပံုမွန္မွာ ေန႔ဘက္ကို ေလ်ာ့ရမွာကို မေလ်ာ့တဲ့အျပင္ မနက္ကထက္ ပိုတက္ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ (တစ္ေယာက္နဲဲ႔တစ္ေယာက္ တက္တဲ့ႏႈန္းေတာ့ မတူဘူး)<br /><br />ဒါနဲ႔ သုေတသီက မန္ေနဂ်ာကို အကူအညီေတာင္းျပီး မန္ေနဂ်ာကတဆင့္ ေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးေလး၆ ေယာက္ကို လူစုခဲြျပီး တ၀က္(သံုးေယာက္)ကို ေကာင္တာမွာပဲ ဆက္ထားလိုက္ျပီး တ၀က္ (၃ ေယာက္)ကို ေကာ္ဖီေလး သြားေဖ်ာ္ေပးပါလို႔ ခိုင္းလိုက္တယ္။<br /><br />အိုး.. ဇာတ္လမ္းက အဲဒီမွာစတာပါပဲ..။ .ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေကာ္ဖီသြားေဖ်ာ္တဲ့ ေကာင္မေလး ၃ေယာက္ဟာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ့ ေကာင္တာမွာ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလို စကားေတြ ေျပာၾကပါေတာ့တယ္.။<br /><br />“ဟဲ့ ဟိုဧည့္သည္ ေတာ္ေတာ္ အေပါက္ဆိုးတယ္။ ရုပ္ကိုက ျပဳတ္မႏႈးနဲ႔ ဟင္း” “ဟုတ္ပ..တကယ္ပဲ ေျပာခ်င္ဘူး။” “အေရးထဲ သုေတသနလာလုပ္တဲ့သူကလည္း လာရႈပ္ေသးတယ္..။”“ မန္ေနဂ်ာက သူ႔အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ရန္ျဖစ္လာသလားမသိဘူး။ အလကားေနရင္း ငါတို႔ လာမာန္ေနတယ္။ သူ႔မိန္းမက ....ေလ။...............။ ဟြန္း”“ ဟုတ္ပဟယ္၊ ငါ့ရည္းစားသာဆို ဒါမ်ိဳးဘယ္ရမလဲ” “ဟယ္ ေျပာပါဦး..” ...............<span style="color: rgb(0, 0, 0);" class="forums"><span class="viewtopic"><span class="topic_display"><span class="zawgyi">အမ္.. ညည္းက ဟိုေကာင္မေလးကို ဟိုလိုေျပာပစ္ခဲ့ ဘူးလား... ခက္တယ္ ခက္တယ္.. ခုေတာ့ အဲဒီ ဟိုတစ္ေယာက္ေလ.. </span></span></span></span>...........”<br /><br />အစ ရွိသျဖင့္.. ေျပာၾကတာ ၁၀မိနစ္နဲ႔လည္း မျပီး၊ ၁၅မိနစ္နဲ႔လည္း မျပီး၊ (“စိုင္းစိုင္းရဲ့ သီခ်င္းထဲကလို“သူမ်ားအေၾကာင္းလည္း မေျပာတတ္ပါ၊ စပ္မိစပ္ရာ ဘာညာကိြကြ..ေပါ့ေနာ္ း))). (တကယ္ေတာ့ သူတို႔ ေျပာသမွ်ကစကားအားလံုးက လွ်ိဳ၀ွက္စြာ တပ္ထားတဲ့ ဗီြဒီယိုကင္မရာကတဆင့္ သုေတသီတို႔ အခန္းကေန ျမင္ေနၾကားေနခဲ့ျပီး ျဖစ္တာကို သူတို႔ မသိၾကဘူးေလ) ဒီလိုနဲ႔ နာရီ၀က္ရွိမွ မန္ေနဂ်ာ လိုက္ေခၚေတာ့မွ မေခ်ာသံုးေယာက္ ျပံဳးစိျပံဳးစိနဲ႔ ျပန္လာပါေတာ့တယ္။ (မန္ေနဂ်ာကလည္းေနာ္ ေကာ္ဖီႏွပ္ေနတာ ၾကာေလ ေကာင္းေလဆိုတာ မသိဘူးထင္ရဲ့ ဟိဟိ..ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာ။)<br /><br />ေကာင္တာကို ျပန္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔တို႔မ်က္ႏွာက စစ္ေအာင္နိုင္တဲ့ စစ္ေသနာပတိရဲ့ ပီတိမ်ိဳးနဲ႔၊ ေဆးမစားမွီပံုနဲ႔ ေဆးစားျပီးပံုလို ကြာျခားသြားျပီ။ (မန္ေနဂ်ာကလည္း အခုတကယ္စိတ္ဆိုးေနျပီ။ သူက သူ႔အတင္းေျပာတာလည္း ၾကားျပီးျပီကိုး အဟိ။) ဒီေတာ့ ပဲြက ပိုၾကမ္းသြားတယ္။ .သူတို႔နားကို လက္ဖက္ေျခာက္ ခပ္လို႔ရေအာင္ ပြက္ပြက္ဆူသြားတယ္ေပါ့။ သူဘယ္ေလာက္ဆူဆူ ေဆးစားျပီး သံုးေယာက္ကေတာ့ ထီမထင္အျပံဳးေတြနဲ႔ ၾကည္လင္စြာ ရွိေနျပီး။ ေဆးမစားရတဲ့ ေကာင္တာက သံုးေယာက္ကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းကို ငိုခ်ေတာ့မလို ျဖစ္ေနျပီ )။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ သုေတသီျပန္ေရာက္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ဒါေလးကို ငံုေပးပါဦးဆိုျပီး လာေတာင္းပန္ပါတယ္။ ရလာဒ္ကေတာ့ တအားကို သိသာပါတယ္။ (အတင္းေျပာျခင္းဆိုတဲ့ေဆး) ေဆးစားျပီးသူ ၃ ဦးမွာ stress ဟိုမုန္းေလ်ာ့သြားသေလာက္ မစားရသူမ်ားကေတာ့ ၂ ဆေလာက္ကို ထိုးတက္သြားတယ္တဲ့..။<br /><br />ကဲ ကဲ.. ယံုျပီလား.. အတင္းေျပာတဲ့သူေတြ stress ေလ်ာ့သတဲ့..။ ဗဟသုတု.. ဗဟုသုတေလးပါ..။<br /><br />(လသာည၏ ျဖည့္စြက္ခ်က္။ တကယ္ေတာ့ အတင္းေျပာျခင္းဆိုတာ.. လတ္တေလာ ကိုယ့္အတြက္ stress ေလ်ာ့ေစတာသာျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ္ေျပာတဲ့ အတင္းေၾကာင့္ တဖက္နားေပါက္သြားျပီး ျဖစ္လာမယ့္ ခင္မင္မႈပ်က္ေစျခင္း၊ ကိုယ့္ရဲ့ အက်င့္သိကၡာ ထိခိုက္ျခင္း၊ စီးပြားေရး လူမႈေရးပ်က္ျပားေစျခင္းဆိုတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြေတာ့ ရွိနိုင္မယ္ေလ)<br /><br />ကဲ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မလည္း stress ေျပဖို႔ ကၽြန္မသိတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္အေၾကာင္း အတင္းတုပ္ျပီးပါျပီ။ ဧည့္ၾကိဳ၀န္ထမ္းမေလးေတြအေၾကာင္းလည္း အတင္းတုတ္ျပီးပါျပီ။ ဒီေတာ့ကာ အခု ေနလို႔ေကာင္းသြားျပီဆိုေတာ့ ကေန႔ေတာ့ အတင္းေျပာျခင္းကို ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္ဦးမယ္။ ေနာက္ရက္မွ သူငယ္ခ်င္းေတြ အတင္းကို တုတ္ဦးမယ္.. (လသာည သတိထား ကင္မရာတပ္ထားတယ္ ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္<img src="http://www.icone-gif.com/gif/emoticones/content/emoticones-content-019.gif" alt=":D" border="0" /><br />မွတ္ခ်က္.. ဓါတ္ပံုေတြ google မွာ ရယူပါတယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-2907071134827162035?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-16565187609465138342010-06-12T13:14:00.007+09:002010-06-12T21:15:39.152+09:00တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ဟာ ရံုးအားလပ္ရက္မွာ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္း နာမည္ၾကီးကုမၸဏီက ေစ်းၾကီးၾကီး ဦးထုပ္တစ္လံုးကို ၀ယ္လာခဲ့တယ္..။<br /><div style="text-align: center;"> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5E0o5KrlI/AAAAAAAAAWk/u-X2P3FXDzg/s1600/1.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 339px; height: 211px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5E0o5KrlI/AAAAAAAAAWk/u-X2P3FXDzg/s400/1.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393467677552210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">သေဘာက်လြန္းလို႔ ဦးထုပ္မွာ သူ႔နာမည္ထိုးျပီး ရံုးကို ေန႔တိုင္းေဆာင္းသြားတယ္။ ျပီးေတာ့လည္း ရံုးက မိတ္ေဆြေတြကို သူ႔ ဦးထုပ္ ဘယ္ေလာက္ေစ်းၾကီးေၾကာင္း၊ ဘယ္ကုမၸဏီလုပ္ဦးထုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းခန္း မနားမေန ဖြင့္ေလ့ရွိသတဲ့..<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5E0dojrjI/AAAAAAAAAWc/CyA91cvWBMo/s1600/2.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 356px; height: 233px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5E0dojrjI/AAAAAAAAAWc/CyA91cvWBMo/s400/2.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393464655097394" border="0" /></a></div>ေန႔တိုင္း ေျပာလြန္းေနေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြ နားျငီးလာၾကတယ္ေပါ့....<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EzwShtcI/AAAAAAAAAWU/V_Dg9kaTqxk/s1600/3.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 347px; height: 232px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EzwShtcI/AAAAAAAAAWU/V_Dg9kaTqxk/s400/3.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393452483098050" border="0" /></a></div>ဒါနဲ႔ .. သူ႔မိတ္ေဆြေတြဟာ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္လို႔ အၾကံတစ္ခု ၀ိုင္းထုတ္ျပီး သူ႔ဦးထုပ္၀ယ္တဲ့ ကုမၸဏီကေနျပီး အမ်ိဳးအစားတူ၊ အေရာင္တူ ၄ ခု၀ယ္လိုက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ဦးထုပ္ေတြမွာ သူ႔နာမည္ကို ပါ တပါတည္းေရးထားလုိက္တယ္တဲ့....။ ဦးထုပ္ဆိုဒ္ေတာ့ မတူဘူး။ သူ႔ဦးထုပ္ရဲ့ ဆိုဒ္နံပါတ္က ၅ရ ျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ၅၈၊ ၅၉၊ ၆၀၊ ၆၁ ဆိုျပီးဆိုဒ္နံပါတ္ ၄ မ်ိဳးခဲြ၀ယ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: left;">၀ယ္ျပီး ပထမဆံုးေန႔မွာ သူ႔မရွိခင္ သူ႕႔ဦးထုပ္ကို သူတို႔၀ယ္ထားတဲ့ ဦးထုပ္ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၈ နဲ႔ လဲထားလိုက္ၾကတယ္။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5Ezm78sQI/AAAAAAAAAWM/A6eXED6THB0/s1600/4.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 357px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5Ezm78sQI/AAAAAAAAAWM/A6eXED6THB0/s400/4.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393449972478210" border="0" /></a></div>ဒါေပမယ့္ ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၈ ဟာ ဆိုဒ္နံပါတ္ ၅၇နဲ႔ သိပ္မကဲြတာေၾကာင့္ သူ သတိမထားမိခဲ့ဘူး..။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EmcsGchI/AAAAAAAAAWE/cq4CKQVN-Z8/s1600/5.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 348px; height: 198px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EmcsGchI/AAAAAAAAAWE/cq4CKQVN-Z8/s400/5.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393223883354642" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">ဒုတိယေန႔မွာ ဆိုဒ္ နံပါတ္ ၅၉ နဲ႔ လဲျပီး ထားလုိက္ၾကတယ္။<br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EmE1wc3I/AAAAAAAAAV8/6ss9iuBHqj8/s1600/6.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 364px; height: 236px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EmE1wc3I/AAAAAAAAAV8/6ss9iuBHqj8/s400/6.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393217481405298" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ဒီေန႔ေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ သူ႔ဦးထုပ္ နည္းနည္းၾကီးေနသလားလို႔ ေတြးမိတယ္တဲ့...။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5ElkD5FlI/AAAAAAAAAV0/VP2YaEWp7XQ/s1600/7.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 352px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5ElkD5FlI/AAAAAAAAAV0/VP2YaEWp7XQ/s400/7.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393208682321490" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">ဦးထုပ္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ ကုမၸဏီအတူတူ၊ အေရာင္အတူတူ၊ သူ႔နာမည္လည္း ေရးထားတယ္။ “အင္း.. ငါ စိတ္ထင္တာ ေနမွာပါ”လို႔ ေတြးျပီး ဒီအတိုင္းပဲ စိတ္ခ်လက္ခ် ေဆာင္းသြားခဲ့တယ္။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5ElfMNX1I/AAAAAAAAAVs/jMSDKrtioKw/s1600/8.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 346px; height: 237px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5ElfMNX1I/AAAAAAAAAVs/jMSDKrtioKw/s400/8.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480393207375028050" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">တတိယေန႔က်ေတာ့လည္း သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ဆိုဒ္နံပါတ္ ၆၀ နဲ႔ လဲထားၾကျပန္တယ္။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EX8ceQmI/AAAAAAAAAVk/23B0PjzNfYI/s1600/9.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 352px; height: 219px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EX8ceQmI/AAAAAAAAAVk/23B0PjzNfYI/s400/9.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392974709703266" border="0" /></a><br /></div>ဒီတခါေတာ့ သူဦးထုပ္ဟာ သူ႔ေခါင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာင္ေနတာကို သတိထားမိျပီး စိတ္ပူသြားတယ္။<br /></div></div><br />ဒါနဲ႔ ဦးထုပ္အေရာင္နဲ႔ သူ႔နာမည္ကို ေသခ်ာျပန္စစ္ေဆးတယ္။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EXvyAkEI/AAAAAAAAAVc/1KKHWG6devI/s1600/10.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 352px; height: 268px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EXvyAkEI/AAAAAAAAAVc/1KKHWG6devI/s400/10.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392971310370882" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">“ အင္း အားလံုး အတူတူပဲ ၊ဒီ ဦးထုပ္ဟာ ငါ့ဦးထုပ္ပဲ...၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီ.. ။ ဟုတ္တယ္.. တစ္ခုခုပဲ၊ ငါ့ ဦးထုပ္က အရင္က ငါ့ေခါင္းနဲ႔ အံကိုက္ပါ..။ အခု မကိုက္ေတာ့ဘူး..။ ဧကႏၲ.. ငါ့ဦးေခါင္းပဲ ေသးသြားလုိ႔လား”လို႔ ေတြးမိတယ္။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EW5BXtJI/AAAAAAAAAVU/kmgo3czFfOg/s1600/11.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 354px; height: 222px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EW5BXtJI/AAAAAAAAAVU/kmgo3czFfOg/s400/11.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392956610851986" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">ကိုယ့္ေခါင္းကို ကိုယ့္လက္နဲ႔ျပန္စမ္းၾကည့္တယ္။ ေနာက္ မွန္ထဲလည္း ေသခ်ာၾကည့္တယ္။<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EWrbDWEI/AAAAAAAAAVM/qKBd7J0oQSs/s1600/12.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 354px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EWrbDWEI/AAAAAAAAAVM/qKBd7J0oQSs/s400/12.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392952960473154" border="0" /></a><br /></div>အင္း ငါ့ေခါင္းက အရင္လုိပါပဲ.. စိတ္ရႈပ္လာျပီ ေနပါေစေတာ့ မေတြးေတာ့ဘူး...။<br /><br />စတုတၳေျမာက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြက.. သူ႔ဦးထုပ္ကို ဆိုဒ္နံပါတ္ အၾကီးဆံုး ၆၁ နဲ႔ လဲထားၾကတယ္။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EG1bvjBI/AAAAAAAAAVE/I_xzJ4NZsWg/s1600/13.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 353px; height: 230px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EG1bvjBI/AAAAAAAAAVE/I_xzJ4NZsWg/s400/13.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392680769817618" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">သူတအားကို တုန္လႈပ္သြားတယ္..။ တကယ္ပဲ.. ငါ့ ဦးေခါင္းဟာ ေသးသထက္ ေသးေနပါလား...။ ဒါနဲ႔ သူစိတ္တအားပူျပီး ဆရာ၀န္ကို ဖုန္းဆက္လို႔ အေၾကာင္းစံု ေျပာျပျပီး ေမးတယ္။..<br /></div></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EGVbACAI/AAAAAAAAAU8/k5StzrvGHP4/s1600/14.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 367px; height: 271px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EGVbACAI/AAAAAAAAAU8/k5StzrvGHP4/s400/14.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392672176769026" border="0" /></a><br /></div> ဦးေခါင္းေသးရင္ ဘာျဖစ္တတ္သလဲဆိုတာကို ေျပာျပပါ ေဒါက္တာ..တဲ့..။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EGOHb4YI/AAAAAAAAAU0/fkavlPR8BAA/s1600/15.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 353px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EGOHb4YI/AAAAAAAAAU0/fkavlPR8BAA/s400/15.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392670215659906" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ဆရာ၀န္ကလည္း အဲဒီလို ဦးေခါင္းေသးတဲ့ ေရာဂါအေၾကာင္း မၾကားဖူးဘူးဗ်ာ..။ သိပ္ျပီးေတာ့ စိတ္ပူစရာ မရွိပါဘူး..။ ခင္ဗ်ားစိတ္ထင္တာ ေနမွာပါလို႔ ျပန္ရွင္းသတဲ့..။<br /></div></div><br />အဲဒီေန႔က စျပီး သူ႔ဦးေခါင္း ေသးသထက္ ပိုေသးလာမွာကို စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ ဦးထုပ္ကို အေ၀းကိုလႊင့္ပစ္လိုက္သလို ဦးထုပ္အေၾကာင္းလည္း မေျပာရွာေတာ့ဘူးတဲ့.....။ မိတ္ေဆြမ်ားလည္း နားျငီးသက္သာ သြားတာေပါ့ေနာ္။.<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EFxV39XI/AAAAAAAAAUs/y24iFQbUV8E/s1600/16.bmp"><img style="cursor: pointer; width: 349px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/TA5EFxV39XI/AAAAAAAAAUs/y24iFQbUV8E/s400/16.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480392662491592050" border="0" /></a><br />. .. ပံုျပင္ေလးက ဒါပါပဲကြယ္... း))) </div><div style="text-align: center;">............................................ x .....................................................<br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">စကားမစပ္-။ ။ ေလွ်ာ္ရင္ ေလွ်ာ္တိုကားျဖစ္တဲ့ စြပ္က်ယ္သားအက်ၤီကို ၀တ္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးမ်ားက<br />“ငါ အခုတေလာ လူက ပိန္သြားတာလား။ အကၤ်ီက က်ယ္သြားတာလား မသိဘူး။ နင္ဘယ္လိုထင္လဲ”လို႔ </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမးခြန္းႏွစ္ခြန္း </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေမးလာခဲ့ရင္...................<br />ေမးသူ သယ္ရင္းေလးက ပိန္သူျဖစ္ရင္ အက်ီၤကက်ယ္သြားတာလို႔ ေျဖဖို႔၊ သူက ၀ သူျဖစ္ရင္ လူက ပိန္သြားတာလို႔ ေျဖတတ္ဖို႔ ေလ့က်င္ထားၾကတာေပါ့.. းD ။<br /><br />(ေနာက္တာပါ).။ သယ္ရင္းေလးမ်ား အေမာေျပပါေစ...။အားလံုးက်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ပါ...</span><br /><br />လသာညျဖစ္ပါတယ္..<br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ lab ထဲက ဟာသစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ အမည္မသိကာတြန္းဆရာရဲ့ ကာတြန္းေလးေတြပါ။ ပံုေလးေတြ သေဘာက်လို႔ သယ္ရင္းေလးေတြကို မွ်တာပါ..။(ကာတြန္းပံုေတြမွာ ကိုယ့္နာမည္ထည့္ထားေပမယ့္ ကိုယ္ဆဲြတာ မဟုတ္..။ စကန္ဖတ္ထားတာသာ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၀န္ခံပါရေစေနာ္၊ အထင္ၾကီးမွာ စိုးလို႔ပါ. း)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1656518760946513834?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-43374768655628091862010-06-10T23:01:00.008+09:002010-06-17T18:42:02.141+09:00ကၽြန္မ့သူငယ္ခ်င္းေတြက လသာညရယ္.. ဒါေတြထပ္ေနျပီေလလို႔ ေျပာလည္း ခံရမွာပါ း)) ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ေလ့လာလို႔ကို မကုန္ေသးဘူးရယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ.. သဘာ၀လူ႔ေလာကၾကီးထဲမွာ ၂မ်ိဳးထဲသာ ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ကြာျခားခ်က္ေတြကို ေရွးယခင္ကစျပီး ယခုအထိ အမ်ားၾကီး စိတ္၀င္တစား ေလ့လာၾက ၊ သုေတသနလုပ္ၾကဆိုေတာ့ လသာညလည္း ေလ့လာလို႔ မဆံုးနိုင္ေပါ့။<br /><br />ခႏၶာကိုယ္ ကြာျခားတာေတာ့ လူတိုင္း သိျပီးသား.ပါ.။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုကြာျခားခ်က္ေတြေၾကာင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စြမ္းရည္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကြဲျပားရတာေတြကို ေရွးက လူေတြ သိပ္မသိခဲ့ဘူး။ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး တန္းတူအခြင့္အေရးရလိုမႈ ဆိုတာေတြ ရွိသလို၊ အမ်ိဳးသားမ်ားက အားၾကီးသူမို႔ အားႏဲြ႔သူ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ငဲ့ညွာပါလို႔ ေတာင္းဆိုမႈေတြလည္း ရွိတယ္။<br /><br />ဒီအတြက္ အခြင့္အေရးတူသင့္တဲ့ေနရာမွာ တူေပးေတာ့ ျပႆနာေတြျဖစ္ရတယ္။ ငဲ့ညွာေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေတာ့လည္း တဖက္သတ္ အနိုင္က်င့္ဖိႏွိပ္မႈေတြ ျဖစ္ရျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အမ်ိဳးသားကို အျမဲ တန္းတူ မႏွိႈင္းယွဥ္မိဖို႔၊ အခြင့္အေရးဆိုရင္လည္း တူသင့္တဲ့ေနရာမွာ တူညီစြာေပးသင့္သလို႔၊ မတူသင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ မတူခြင့္ေပးဖို႔ ပညာရွင္ေတြက ၾကိဳးစားေလ့လာ သုေတသနျပဳခဲ့ၾကတယ္။ (အခုလည္း ေလ့လာေနဆဲပါပဲ..။) အဲ့ဒီအထဲမွာ စိတ္ပညာရွင္ေတြလည္း ပါပါတယ္။<br /><br />စိတ္ပညာရွင္ေတြ ေလ့လာတာကေတာ့ အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီး ခႏၶာကိုယ္ဖဲြ႔စည္းပံုေတြ မတူတာေၾကာင့္ စြမ္းရည္ေတြ မတူကဲြျပားရပံုေတြအျပင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ကဲြျပားရပံုေတြကို အဓိကထား ေလ့လာၾကပါတယ္။ ဒါေတြကို နားလည္ထားျခင္းအားျဖင့္ ကိုယ္နဲ႔ (လိင္)အမ်ိဳးအစား မတူတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ကိုယ့္ရည္းစား၊ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ စသည္တို႔ကို နားလည္ေပးနိုင္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိတယ္။<br /><span class="fullpost"></span>အခုလည္း ပညာရွင္ Amber Hensleyက စုစည္းတင္ျပထားတဲ့ မိန္းမနဲ႔ ေယာက္်ားရဲ့ မတူတဲ့ ဦးေႏွာက္စြမ္းရည္ေတြအေၾကာင္း ေယဘုယ်အခ်က္ၾကီး ၁၀ခ်က္က ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာမို႔ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။<span class="fullpost"></span><br /><br />မွတ္စုကို ျပန္မွ်တာမို႔ စာသားနည္းနည္းဆန္ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္.. ။<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၁။ နာက်င္မႈ</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />နာက်င္ခံစားမႈနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးလည္း အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ အမ်ိဳးသားကဲြျပားပါတယ္။ ေလ့လာခ်က္ေတြအရ နာက်င္မႈခံစားခ်က္ေတြ ေလ်ာ့နည္းေစဖို႔အတြက္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ ေမာ္ဖင္းဓါတ္ (morphine) ပိုလိုအပ္တယ္လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ နာက်င္ေနစဥ္ ျဖစ္တည္တဲ့ ဦးေႏွာက္ရဲ့လႈပ္ရွားမႈအပိုင္းကို amygdalaလို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAsrUX5apEI/AAAAAAAAB4w/FMboGCUxxb0/s1600/bb_May2007_large.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479521000638555202" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 329px; cursor: pointer; height: 304px; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAsrUX5apEI/AAAAAAAAB4w/FMboGCUxxb0/s400/bb_May2007_large.jpg" border="0" /></a><br />ပံုမွာ ေတြ႔တဲ့အတိုင္း အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက amygdala အပိုင္းပိုမ်ားတာကို ေတြ႔နိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားက နာက်င္မႈကို ပိုခံစားရၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ပံုကို <a href="http://www.sfn.org/index.aspx?pagename=brainBriefings_Gender_and_Pain">ဒီေနရာက</a> ယူပါတယ္)<br /><br /><div style="text-align: left;"><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၂။ ဦးေႏွာက္ျခမ္းအလုပ္လုပ္ပံု ကဲြျပားျခင္း</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br /></div>အမ်ိဳးသမီးမ်ားက ဦးေႏွာက္ရဲ့ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းေရာ၊ လက္ယာဘက္ျခမ္းေရာ အလုပ္လုပ္ေပမယ့္ အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ လက္၀ဲဘက္ ဦးေႏွာက္ျခမ္းက ပိုအလုပ္လုပ္သူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပႆနာ ေျဖရွင္းပံု မတူတာျဖစ္ပါတယ္။ (ဒါကေတာ့ အရင္က (<a href="http://www.latharnya.com/2009/05/blog-post_611.html">ဒီေနရာမွာ </a>အက်ယ္)ေရးျပီးသားမို႔ ထပ္မေရးေတာ့ဘူးရယ္)<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၃။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အရြယ္အစား.</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အမ်ိဳးသားဦးေႏွာက္က အမ်ိဳးသမီးဦးေႏွာက္ထက္ ၁၁-၁၂% ပိုၾကီးပါတယ္။ ဦးေႏွာက္အတြင္း ဆဲလ္ကလည္း ၄%ပိုမ်ားျပီး ဦးေႏွာက္တစ္သွ်ဴး ၁၀၀ ဂရမ္ခန္႔ ပိုမ်ားပါတယ္။</span> </span>အရြယ္အစားၾကီးျခင္းဟာ ဥာဏ္ရည္ကိုေတာ့ ထူးျပီး အက်ိဳးမသက္ေရာက္ေစပါဘူးတဲ့.. (အဟိ စကားနိုင္လုလိုသူမ်ား း)) ။ အမ်ိဳးသားေတြဟာ ၾကြက္သားပမာဏပိုမ်ားရျခင္း၊ ခႏၶာကိုယ္ပို ၾကီးထြားျခင္းေၾကာင့္ neuronေတြကို ပိုထိန္းခ်ဴပ္ဖို႔ လိုအပ္ျခင္းေၾကာင့္သာ ဦးေႏွာက္အရြယ္အစားပို ၾကီးရျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ <a href="http://www.doctorhugo.org/brain4.html">အေသးစိတ္</a>ဖတ္လို႔ ရပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: left;"><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၄။ သခ်ာၤစြမ္းရည္ ႏွင့္ ဘာသာစကား</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br /></div>ဦးေႏွာက္ရဲ့ (inferior-parietal lobule (IPL))ဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားက အမ်ိဳးသမီးမ်ားထက္ ၁၀ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကီးပါတယ္။ အတိအက်ေျပာရရင္ လက္၀ဲဘက္ျခမ္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအျခမ္းဟာ သခ်ာၤစြမ္းရည္ကို ထိန္းခ်ဳပ္တဲ့အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ တစ္ခုကို ေျပာျပရရင္ ပညာရွင္ၾကီး အိုင္စတိုင္းရဲ့ IPLဟာ ပံုမွန္ထက္ အမ်ားၾကီးၾကီးမားတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကေတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ လက္ယာဘက္ျခမ္းပိုပါတဲ့အတြက္အေသးစိတ္ အာရံုခံစားခ်က္မ်ားကို ပိုသိေစပါတယ္။ ဥပမာ.. ညလည္ေခါင္ ကေလးငိုသံ သဲ့သဲ့ကအစ ၾကားနိုင္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"></span>ဘာသာစကားနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္စြမ္းဟာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အားသာပါတယ္။ စကားပရိယာယ္ ၾကြယ္၀ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ားမွ လက္၀ဲဦးေႏွာက္တျခမ္းပဲ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အတြက္ ဘာသာစကားေျပာနိုင္တဲ့ အပိုင္းအားနည္းေနျပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားကေတာ့ လက္၀ဲေရာ လက္ယာေရာ ႏွစ္ျခမ္းရွိတဲ့အတြက္ စကားပရိယာယ္ၾကြယ္၀ေနေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ <a href="http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9041858">ဒီေနရာ</a>ကို ညႊန္းပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: left;"><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၅။ အမ်ားနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br /></div>သာမန္အားျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားထက္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္။ အုပ္စုနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ျပႆနာတစ္ခုကို စကားပရိယာယ္နဲ႔ ေျဖရွင္းတတ္တယ္။ စကားလံုးမဲ့ အမူအရာေတြ၊ စကားသံအနိမ့္အျမင့္ေတြ၊ မ်က္ရိပ္မ်က္ကဲျဖင့္ ခံစားနားလည္မႈ၊ စာနာ နားလည္ေပးမႈေတြ စသည္တို႔ကို လုပ္နုိင္တယ္။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသားမ်ားကေတာ့ ေပၚလာတဲ့ ျပႆနာပဲျဖစ္ျဖစ္ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ဖို႔ပဲ ေတြးခ်င္တယ္။ ဓါးခ်င္းသာ ယွဥ္ပစ္လုိက္ခ်င္တယ္၊ စကားအက်ယ္ခ်ဲ သိပ္မေျပာခ်င္ဘူး။ စိတ္ကူးရရင္ ခ်က္ခ်င္း လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ ေဖာ္လိုက္ခ်င္တယ္။ စကားလည္း ပံုမွန္အားျဖင့္နည္းတယ္။ အုပ္စုနဲ႔ အျမဲတရုန္းရုန္း ေနလိုစိတ္ သိပ္မရွိဘူး..။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက္်ားအခ်င္းခ်င္း မိန္းမအခ်င္းခ်င္း ခင္မင္မိတ္ဖဲြ႔ပံုက ဘယ္လိုမွ မတူနိုင္ဘူး။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /></span><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၆။ စိတ္တင္းအား (stress)ကို တုန္႔ျပန္ပံု</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />စိတ္ဖိအား၊ တင္းအားေတြမ်ားလာရင္ အမ်ိဳးသားမ်ားက အေျခအေနတစ္ခုကို "fight or flight" နဲ႔ တုန္႔ျပန္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကေတာ့ ၎အေျခအေနကို ခ်ဥ္းကပ္ျပီး ၾကင္နာစြာ ေျဖရွင္းဖို႔၊ ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံေပးဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စိတ္ပညာရွင္ Shelley E. Taylorက အဲဒါကို tend and befriend"လို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိကိုယ္တိုင္နဲ႔ မိမိသားသမီးမ်ားကို ၾကင္နာစြာဆက္ဆံေပးျခင္း၊ မိမိ၏ အေပါင္းအသင္းမ်ားကို ရင္းႏွီးစြာ ဆက္ဆံလိုက္ျခင္းစသည္တို႔ျဖင့္ မိမိ စိတ္ဖိအားတင္းက်ပ္မႈကို ေျဖရွင္းၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၇။ oxytocin ဟိုမုန္း ထုတ္လႊင္မႈ အနည္းအမ်ား ကဲြျပားမႈ</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />ဒီလို အမ်ိဳးသားနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးကဲြျပားတဲ့ ျပဳမႈပံုဟာ ဟိုမုန္းေပၚမွာလည္း အေျခခံပါတယ္။ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ stress ရွိခ်ိန္မွာ oxytocinဆိုတဲ့ ဟိုမုန္းကို ထုတ္လႊင့္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ ေတြ႔ရတဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Estrogen">estrogen </a>ဟိုမုန္းဟာ oxytocinကို ပိုမ်ားေစျပီး သူ႔ရလာဒ္က စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေစတယ္။ မိခင္စိတ္ကို ပိုျဖစ္ေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ ေတြ႔ရတဲ့ testosterone ကေတာ့ stress မ်ားခ်ိန္မွာ အမ်ားဆံုးထုတ္လႊင့္တတ္ျပီး oxytocin ဟိုမုန္းအားကို ေလ်ာ့က်ေစပါတယ္။ တည္ျငိမ္ျခင္း ကို အားမေပးနိုင္ေတာ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ိဳးသားမ်ား စိတ္ဖိအားခံရလြန္းရင္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေပါက္ကြဲလြယ္တတ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (အေသးစိတ္သိလိုလွ်င္ <a href="http://www.lindawis.com/articles/01.php">ဒီေနရာမွာ</a> သြားေရာက္ေလ့လာနိုင္ပါတယ္။)<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၈။ ဦးေႏွာက္ၾကီးရဲ့ အတြင္းပိုင္း ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကဲြျပားျခင္း</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />ဦးေႏွာက္ၾကီးရဲ့ အတြင္းပိုင္းမွာ limbic systemဆိုတာ ပံုမွာ ျမင္ရတာကို ေခၚတာပါ။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAsmsGtErrI/AAAAAAAAB4o/8oQYfAwDJtE/s1600/250px-Human_brain_inferior-medial_view_description.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479515910782103218" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 250px; cursor: pointer; height: 175px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAsmsGtErrI/AAAAAAAAB4o/8oQYfAwDJtE/s400/250px-Human_brain_inferior-medial_view_description.JPG" border="0" /></a><br />ေယဘုယ်အားျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ limbic system ပိုနက္ရိႈင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားလြယ္သလို၊ ခံစားရတာကိုလည္း ေဖာ္ျပနိုင္စြမ္းပိုရွိတယ္။ ဒီစြမ္းရည္ေၾကာင့္လည္း ကေလးငယ္အတြက္ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရာမွာ ကေလးရဲ့ ခံစားခ်က္ကို လက္ခံနားလည္ေပးနိုင္စြမ္း ပိုရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ ၾကီးမားျပီး နက္ရိႈင္းတဲ့ limbic systemေၾကာင့္ ကေလးကိုယ္၀န္ရွိေနစဥ္၊ ကေလးကိုယ္၀န္ေမြးဖြားျပီးခ်ိန္ (ေနာက္ျပီး လစဥ္ ရာသီလာခ်ိန္)ေတြမွာ depression ၀င္ေစတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၉။ အျမင္ျဖင့္ဆံုးျဖတ္နိုင္ေသာစြမ္းရည္ (spatial ability)</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားထက္ အထက္ပါစြမ္းရည္ေကာင္းပါတယ္။ spatial IQ လို႔လည္း ေခၚတယ္။ အျမင္ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္နိုင္ေသာစြမ္းရည္ဆိုတာ မိမိျမင္ရေသာ ပံုမ်ား အရာ၀တၱဳမ်ားကို ေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ အျမင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို (အေတြးျဖင့္) လွည့္၍ ျမင္နိုင္စြမ္း၊ ပိုေသခ်ာေအာင္ ျဖည့္စြက္ေျပာရရင္ 3 D ၊2D စတဲ့ အျမင္ေတြနဲ႔ ေထာင့္စံု ျမင္နိုင္စြမ္းကို ဆိုပါတယ္။ ဒီစြမ္းရည္ျမင့္သူမ်ားဟာ လမ္းေျမပံုေတြကို အလြယ္မွတ္မိတယ္။ (အရင္က ေျမပံုမၾကည့္တတ္ေသာ မိန္းမဆိုျပီး (<a href="http://www.latharnya.com/2010/02/blog-post_17.html">ဒီေနရာမွာ</a>) ပိုစ္ေရးခဲ့ဖူးေသးတယ္)။ ေလ့လာခ်က္မ်ားအရ ဒီစြမ္းရည္ဟာ ကေလး ၅ လကစျပီး ျမင္သာလာတယ္လို႔ ဆိုျပီး ပတ္၀န္းက်င္ရဲ့ လႊမ္းမိုးမႈအမ်ားၾကီး ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္.. (စကားမစပ္.. လသာညရဲ့ Thesis က ဒီစြမ္းရည္နဲ႔ ပတ္သက္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုက္ဆိုင္တဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီစြမ္း၇ည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ IQ ေမးခြန္းလႊာေလးေတြ ေမးခ်င္ေသးတယ္၊ ေျဖၾကည့္မလားဟင္ း))<br /><br /><span class="fullpost"><blink></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">၁၀။ စိတ္ကစင့္ကလ်ားျဖစ္မႈအလားအလာ</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကဲြျပားျခင္း</span><span class="fullpost"></blink></span><br /><br />ဦးေႏွာက္လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ၊ ဖဲြ႔စည္းပံုေတြ မတူတာေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္က်ျခင္း၊ စိတ္ပူပန္မႈမ်ားျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့ စိတ္ကစင့္ကလ်ားျဖစ္မႈ အေျခအေနလည္း မတူပါဘူး..။ စိတ္ကစင့္ကလ်ားျဖစ္တဲ့အခါ အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ ဘာသာစကားဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြ ( ႏႈတ္ထစ္၊ ဆံြအသြားတာမ်ိဳး) ပို ျဖစ္တတ္ျပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ားကေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ကမာၻတစ္ခုကို ဖန္တီးတည္ေဆာက္ျပီး တစ္ေယာက္တည္း စကားေျပာေနတတ္တာမ်ိဳး အျဖစ္မ်ားပါတယ္။ ဒီထက္ပိုဆိုးရင္ ျဖစ္နိုင္တဲ့ စိတ္ေရာဂါေတြအေၾကာင္းေတာ့ လသာည အေသးစိတ္မသိတာမို႔ မရွင္းေတာ့ပါ။ ဆက္လက္ဖတ္ရႈလိုသူမ်ား <a href="http://books.google.com/books?id=LGKOCstLS0AC&amp;pg=PA23&amp;lpg=PA23&amp;dq=female+brain+language&amp;source=bl&amp;ots=5ojYWM8QeM&amp;sig=k5dzndc-sfD33FFv5-9QtOlkpSc&amp;hl=en&amp;ei=EUQlSpSOAaCqtgeR1pTnBg&amp;sa=X&amp;oi=book_result&amp;ct=result&amp;resnum=8#PPA24,M1">ဒီေနရာ</a>က စာအုပ္ကို ဖတ္ဖို႔ ညႊန္းဆိုပါရေစ..။<br /><br />ဟိဟိ.. ကဲ .. ဖတ္ရတာ ပ်င္းသြားျပီလား.. ။ အပ်င္းကို မွ်ေ၀ခံစားေပးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္။<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္..။<br /><br />Reference :<br />http://www.mastersofhealthcare.com/<br />http://en.wikipedia.org/<br />http://www.ncbi.nlm.nih.gov/<br /><a href="http://www.latharnya.com/search/label/%E1%80%99%E1%80%BD%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%A5%E1%80%AC%E1%80%8F%E1%80%B9">မွတ္ဥာဏ္အေၾကာင္း</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4337476865562809186?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-33398881785636590162010-06-06T11:18:00.015+09:002010-06-08T07:29:02.565+09:00အလုပ္ ပင္ပန္း စိတ္ပင္ပန္း ေက်ာင္းစာေတြ မနိုင္ျဖစ္ေနတဲ့ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အေတြးမ်ားနဲ႔ ေလးပင္ေနေစခဲ့တဲ့အတြက္ ေဆာရီးေနာ္။ ဒီတခါေတာ့ တခါတေလလည္း ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ျဖစ္ေအာင္ ရယ္စရာေျပာျပမယ္..။ ရယ္စရာ စကားက မရယ္ရလည္း လသာညက ရယ္ရတယ္လို႔ သေဘာထားလုိက္ေနာ္ {"(*0^)x}<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ခ်က္တုန္း</span><br /></div>ေယာက္်ား။ ။ မိန္းမေရ ခ်က္လုိ႔မျပီးေသးဘူးလား ဗိုက္ဆာလာျပီေနာ္။<br />မိန္းမ။ ။ ခ်က္(chat) ျပီးေတာ့မွာပါေတာ္။ ဒီတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားျပတ္ရင္..<br />ေယာက္်ား။ ။ (..) ????<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေခါင္းေလးတယ္</span><br /></div> ေယာက္်ား။ ။ တေန႔တေန႔ မင္းအေၾကာင္း ေတြးရတာ ရင္ေတြပူျပီး ေခါင္းေတာင္ ေလးလာသလိုပဲ..<br />မိန္းမ.။ ။ ေလးမွာေပါ့ရွင္..။ ေယာက္်ားဦးေႏွာက္က မိန္းမဦးေႏွာက္ထက္ ၁၂% ၾကီးတယ္တဲ့..။ ဘေလာ့ဂါ လသာညကေတာင္ ေရးထားေသးတယ္.. သြားဖတ္သြားဖတ္ ဟိဟိ..။<br />ေယာက္်ား။ ။ (++) ????<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေၾကြတယ္</span><br /></div>ေယာက္်ား။ ။ မိန္းမရယ္ မင္းကေတာ့ ေရေရလည္လည္ေၾကြတယ္..။<br />မိန္းမ။ ။ ရွင္ကလည္း ကိုယ့္မိန္းမကို ေျမွာက္စရာမရွိေျမွာက္ေနျပန္ျပီ အဟင္း..ဟင္း<br />ေယာက္်ား။ ။ မဟုတ္ဖူး.. မင္းဆံပင္ေတြ ေၾကြေရာင္ေပါက္ေနလို႔ ေျပာတာ ဟဲဟဲ။<br />မိန္းမ။ ။ ဘာရွင့္ (><) <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဒီကျဖင့္ ခ်စ္လိုက္ရတာ</span><br /></div>ေယာက္်ား.။ ။ မိန္းမရယ္.. ငါ့မွာ တေန႔တေန႔ ခ်စ္လိုက္ရတာကြာ..။ ဒါေတာင္ မင္းက ဂရုမစိုက္ဘူး..။<br />မိန္းမ။ ။ ေယာက္်ားေနာ္ ရွင္ပဲ မနက္တိုင္း အုန္းနို႔ေခါက္ဆဲြေလး စားခ်င္တယ္ဆို..။ ရရစ္“ျခစ္”နဲ႔ “ရပင့္“ခ်စ္” ပီေအာင္ ေျပာေလ..။<br />ေယာက္်ား။ ။ ဟုတ္ <span style="font-size:130%;">"(..) "</span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေခ်ာတယ္</span><br /></div>မိန္းမ။ ။ ေယာက္်ား လာပါဦး ဒီမွာေခ်ာလား လာၾကည့္ပါဦး..။<br />ေယာက္်ား။ ။ ဟာ ငါမိန္းမက ေျပာစရာမလိုဘူး။ ကမာၻေပၚမွာ အေခ်ာဆံုး..။ ကဲ...လာျပီလာျပီ ေခ်ာ.ေခ်ာ. ခ်စ္ခ်စ္ေခ်ာ..<span style="font-size:100%;">ေခ်ာ..</span><span style="font-size:100%;">ေခ်ာ.. <span style="font-size:130%;">ဘိုင္း အင့္</span></span><span style="font-size:100%;">///.. </span><span style="font-size:100%;">တကယ္ ေခ်ာတယ္ဟ။</span><br />မိန္းမ.။ ။ ကၽြန္မ ၾကမ္းတိုက္ထားတာ ေခ်ာမေခ်ာ ေျပာင္မေျပာင္ လာၾကည့္ခိုင္းတာရွင့္။ ဟြန္း(^^)/<br />ေယာက္်ား။ ။ (^-")?<br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">နာတတ္တယ္</span><br /></div>လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုး ဆိုင္ကယ္ အက္စီးဒင့္ျဖစ္လို႔ လက္နဲ႔ ေျခေထာက္မွာ ဒဏ္ရာ အနည္းအက်ဥ္းစီ ရၾကတယ္။ ေဆးခန္းကအျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မိန္းမက ငိုရိႈက္လာရင္း.....<br /><br />မိန္းမ။ ။ လက္က အရမ္းနာတာပဲ ေယာက္်ားရယ္။ ကၽြန္မကို ႏွိပ္ေပးပါဦး။<br />ေယာက္်ား။ ။ ငါ့လက္လည္း နာေနတယ္ေလကြာ။ မင္းခ်ည္းပဲ နာတတ္သလိုပဲ..။<br />မိန္းမ။ ။ အိုး.. မိန္းမေတြက ပိုနာတတ္တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိတယ္။ နာက်င္တဲ့အခ်ိန္ ဦးေႏွာက္ထဲက amygdalaက နာက်င္မႈကို ခံစားသတဲ့။ နာက်င္မႈကို ထိန္းခ်ဴပ္တဲ့ ေမာဖင္းဓါတ္က မိန္းမက ေယာက္်ားထက္ ၂ဆ ပိုလိုတယ္တဲ့ ရွင္..။ လသာည ေျပာတာပဲ..။<br />ေယာက္်ား။ ။ ေတာ္ျပီ လာ.. ႏွိပ္ေပးမယ္။ ေနာက္ကို အဲဒီ လသာည ဘေလာ့ သြားမဖတ္နဲ႔..။ (><)@#<br /><div style="text-align: center;">(အဟိ. .. ကၽြန္မေျပာမိ အျပစ္ရွိ၏ းD)<br /></div><br />အားလံုးအတြက္ ေပ်ာ္စရာ အားလပ္ရက္မ်ားျဖစ္ပါေစ..<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3339888178563659016?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-2302555176798871682010-06-05T00:18:00.003+09:002010-06-05T00:18:00.664+09:00စိတ္ပညာက ပံုရိပ္ေလးေတြကို စုစုစည္းစည္းရလို႔ သိမ္းတင္ထားဖို႔ ဆံုးျဖတ္မိတယ္..။ စိတ္၀င္စားစရာ အရမ္းေကာင္းတယ္...။<br /><br />ေအာက္ကပံုေလးကို မင္းဘာျမင္လဲဟင္ !<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXhVIXMI/AAAAAAAAB4g/zXg41RhQBBg/s1600/mindt2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 380px; height: 157px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXhVIXMI/AAAAAAAAB4g/zXg41RhQBBg/s400/mindt2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478560081547648194" border="0" /></a><br />GOOD လို႔ ဖတ္မိတယ္ဟုတ္။ အဲလို ဖတ္မိရင္ အဲလိုပဲ ေကာင္းတယ္။ အဲလိုပဲ ဖတ္ေနာ္။ မမွားဘူးသိလား...။ ဒါေပမယ့္ EVIL လို႔ ျမင္သူရွိတယ္။ သူ႔ကိုလည္း နားလည္ေပးလိုက္ပါ.. (အျဖဴေရာင္နဲ႔ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရင္ EVIL လို႔ ျမင္နိုင္တယ္ေလ..)<br /><br />ေအာက္က ပံုမွာ စာလံုးေတြ ၾကည့္ရတာ ခက္ေပမယ့္ ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္လုိက္ရင္ တစ္ခုခုေရးထားတာ ေတြ႔နိုင္တယ္။.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXXcKl3I/AAAAAAAAB4Y/KpTcEnjEkTM/s1600/mindt3.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 383px; height: 100px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXXcKl3I/AAAAAAAAB4Y/KpTcEnjEkTM/s400/mindt3.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478560078892799858" border="0" /></a><br />OPTICAL လို႔ ..ေတြ႔လား..။ ေနာက္ထပ္ သူ႔ေနာက္ကြယ္မွာလည္း စာလံုးေတြ က်န္ေသးတယ္ .။ ေသခ်ာၾကည့္မွ ျမင္နိုင္တယ္။ ေရးထားတာက ILLUSION တဲ့ .. ။ ေလာကၾကီးမွာ optical illusion ဆိုတာေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္..။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ မိမိက ျမင္တဲ့အျမင္(မိမိမ်က္လံုးနဲ႔ တပ္အပ္ျမင္တာေတြ)ကိုပဲ တျခားသူက မွားတယ္လို႔ ေ၀ဖန္ေျပာလာေစတာေပါ့..<br /><br />ေအာက္ကပံုက စာလံုးကိုလည္း ဖတ္ၾကည့္ပါဦး ဘာျမင္လဲဟင္?<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXHljrMI/AAAAAAAAB4Q/D5ZzJhNhr9U/s1600/mindt4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 379px; height: 271px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBXHljrMI/AAAAAAAAB4Q/D5ZzJhNhr9U/s400/mindt4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478560074637225154" border="0" /></a><br />အေပၚက စာလံုးဟာ TEACH မဟုတ္လား..။ “သင္ၾကားသည္” တဲ့..။ သူ႔ေအာက္မွာလည္း အရိပ္စာလံုး ရွိေနေသးတယ္။ ေသခ်ာစိုက္ျပီး ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါဦး..။ .. LEARN တဲ့။ “ေလ့လာပါ”တဲ့..။ ဒီေတာ့.. သူမ်ားကို သင္မယ္လို႔ ေတြးခါနီးတိုင္း ကိုယ္တိုင္လည္း ေလ့လာသင္ယူထားတဲ့ အေျခခံ (အရိပ္)လည္း လိုတယ္ဆိုတာ သတိထားမိေစတဲ့ ပံုေလးေပါ့..<br /><br />ဒီေအာက္ဆံုးက ပံုမွာ အျမင္သာဆံုးက ME ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးပါ.. “ငါ့ကို”ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေလ..။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBWuIT5zI/AAAAAAAAB4I/K4-6cQkwsRY/s1600/mindt5.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 196px; height: 323px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAfBWuIT5zI/AAAAAAAAB4I/K4-6cQkwsRY/s400/mindt5.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478560067803670322" border="0" /></a><br />ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာၾကည့္ရင္ ျမင္နိုင္တာ ရွိေသးတယ္.. YOU တဲ့.. “မင္းကို” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့..။ ငါ့ကို နားလည္ပါလို႔ ေျပာခါနီးတိုင္း မင္းကိုလည္း ငါနားလည္ေပးမိရဲ့လားဆိုတာကို သတိရမိေစတာေပါ့..ေနာ္<br /><br />လသာည.. ျဖစ္ပါတယ္..။<br />reference: http://www.dailycognition.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-230255517679887168?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-4508052615295125002010-06-04T01:53:00.002+09:002010-06-04T08:24:01.500+09:00ရႈပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြ နည္းနည္းရွင္းသြားျပီဆိုေတာ့ ဒီေန႔ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး အာလူးဖုတ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္တယ္။ တရင္းတႏွီးေပါ့.. လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ သီခ်င္းေအးေအးေလး နားေထာင္ရင္း စကားေျပာသလိုမ်ိဳးေလး...။<br /><br />တမ်ိဳးပဲ...။ အခုတေလာ အလုပ္တအားမ်ားတာေၾကာင့္လား.. စိတ္က မလန္းဘူး..။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ အေမာေျဖလည္း မေျပဘူး..။ ခဏနားျပီး ထိုင္ငိုင္ေနတိုင္း အရင္က အေၾကာင္းေတြ ျပန္ျပန္ေတြးမိတယ္။ အရင္ကဆိုတာက ဟိုး.. ဘေလာ့စေရးတဲ့အခ်ိန္ေတြကိုပါ။<br /><br />အဲဒီတုန္းက ေျပာရရင္ ဘေလာ့ေရးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က ျမန္မာစာရိုက္ေလ့က်င့္ခ်င္လို႔ေလ..။ ျမန္မာစာကို လက္ကြက္ မမွတ္မိလို႔ ျမန္မာစာလံုးလက္ကြက္ ဇယားကို နံရံမွာကပ္လို႔ လက္ညိွးနဲ႔ တခ်က္ခ်င္း ရိုက္ခဲ့တာ။ ေျပာရရင္ အဂၤလိပ္လိုလည္း သိပ္ျမန္ျမန္ မရိုက္နုိင္ခဲ့ပါဘူး...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ စိတ္ထဲရွိရာေလးေတြ၊ ေန႔စဥ္ၾကံဳသမွ်ေတြကို ေလွ်ာက္ေရးခဲ့တာေပါ့..။ အဲဒီတုန္းက အဓိက အားေပးသူ သူငယ္ခ်င္းေလး အနည္းအက်ဥ္းရွိခဲ့တယ္။ သူတို႔အားေပးပံုကို ျပန္ေျပာရရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက လသာသာမွာ စကား၀ိုင္းေျပာသလိုမ်ိဳးပါ..။<br /><br />အညာက လသာညတို႔ ျမိဳဆိုရင္ ကြက္ပ်စ္လို႔ေခၚတဲ့ ၀ါးစင္ေလးေတြ အိမ္ေရွ႔မွာ ရွိတာမ်ားတယ္။ ညဘက္လသာသာဆိုရင္ အိမ္နားက နီးစပ္ရာ ကြက္ပ်စ္မွာ လူၾကီးက လူၾကီးတစ္ဖဲြ႔၊ ကေလးက ကေလးတစ္ဖဲြ႔ စုျပီး စကား၀ိုင္းဖဲြ႔ၾကတယ္။ (တကယ္ေတာ့ ကေလးေတြက လသာသာမွာ ေမာေနေအာင္ အရင္ကစားၾကတာပါ။ ကစားလုိ႔ ေမာေတာ့မွ ကြက္ပ်စ္ေပၚမွာ စုျပီး ပါလာတဲ့့မုန္႔စား၊ ဆက္စကားေျပာတာမ်ိဳးေပါ့) ။ လူၾကီးေတြက ရပ္ေၾကာင္းရြာေၾကာင္း၊ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေျပာရင္ ကေလးအဖဲြ႔ေတြက ေမးေလးေထာက္လို႔ သြားနားေထာင္တဲ့အခါ ေထာင္၊ မေထာင္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာအစုလိုက္ စကားေျပာၾကတယ္။<br /><br />လူၾကီးစကား၀ိုင္းက အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးလိုက္ ျငင္းလုိက္ခုန္လိုက္နဲ႔ ဆူညံေနသလို ကေလး၀ိုင္းကလည္း ဆူညံေနခဲ့တယ္။ ကေလးေတြ စကား၀ိုင္းဆူတာ လူၾကီးေတြဆူတာနဲ႔ေတာ့ မတူဘူးေပါ့..။ ဆူရတာက ေျပာသူမ်ားျပီး နားေထာင္သူမရွိလို႔ ကိုယ့္စကားကို က်န္တဲ့သူ နားေထာင္ေအာင္ ေအာ္ေျပာေနၾကလို႔ေလ။<br /><br />တစ္ေယာက္ေယာက္က ေက်ာင္းကဆရာမအေၾကာင္း၊ သူ႔အိမ္အေၾကာင္း၊ သရဲအေၾကာင္း ဒါမွမဟုတ္ လူၾကီး၀ိုင္းက စကားကို ျပန္ေျပာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ က်န္တစ္ေယာက္ကလည္း သူေျပာခ်င္တာကို ၀င္ေျပာေနတတ္တာမ်ိဳး။ တခါတခါ စကားေတြက ဆက္စပ္မႈမရွိဘူး..။ေျပာတဲ့ အေၾကာင္းအရာကလည္း ဟိုေရာက္ဒီေရာက္။ နားေထာင္ခ်င္တဲ့သူက နားေထာင္၊ ကြက္ပ်စ္ေပၚမွာ လဲွရင္း အိပ္ေပ်ာ္တဲ့သူက အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ..။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္။ ကေလးေတြစကား၀ိုင္းက ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္လည္း ခဏပဲ..။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အေတးအမွတ္၊ အေကာက္အခ်ိတ္ မရွိဘူး။ အခ်ိန္တန္ လည္ပင္းဖက္ ကစားၾကတာပါပဲ..။<br /><br />အဲလိုမ်ိဳးပဲ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဒီဘေလာ့မွာ စကား၀ိုင္းဖဲြ႔ခဲ့တယ္။ သူတို႔က ကိုယ္ေရးတာကို ဖတ္ေပမယ့္ တခါတခါမွ ကြန္မန္႔ဆိုတာ ၾကားရတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ စီေဘာက္မွာ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ့္အေၾကာင္းေျပာ ျပီး တန္းျပန္ၾကလို႔ တခါတခါ ေအာ္ရတယ္။ “ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါ့ပိုစ္ေလးေတာ့ ဖတ္ျပီး ကြန္႔မန္႔ေပးပါဦး”လို႔ (“ေဟ့ေကာင္” ဆိုတာက တအားခ်စ္တဲ့သူေတြမို႔ တမင္ေခၚတာပါ။) ဒါေပမယ့္ သိေနပါတယ္။ ကိုယ္ဘယ္လိုေျပာေျပာ ကိုယ့္ကို အားေပးစကားကလဲြရင္ သူတို႔ ေျပာၾကလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဖူးဆိုတာ..။ သူတို႔က ကိုယ့္ဘေလာ့ထက္ ကိုယ့္ကိုခ်စ္လို႔ အားေပးသူေတြပါ။<br /><br />တခါေတာ့ သူတို႔က ကိုယ့္ကို ေျမွာက္ေပးတယ္ အဲ... ေတာင္းဆိုလာခဲ့တယ္။ အဲဒါက “စိတ္ပညာ”အေၾကာင္းေတြ ေရးပါလား။ စိတ္ပညာအေၾကာင္း ေရးတာ ဖတ္ေကာင္းတယ္တဲ့။ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ေရးတာထက္ စာရင္ သူတို႔စိတ္၀င္စားတာေလး ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္သိတာေလးေတြကို ေရးျဖစ္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့..။ စိတ္ပညာဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေတြနဲ႔...။ (စကားမစပ္ လသာညက ပညာေရးစိတ္ပညာကို ေလ့လာေနတဲ့ ေက်ာင္းသူပါ)..။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းမွာလည္း ဒီအေၾကာင္း၊ ဘေလာ့မွာလည္း ဒီအေၾကာင္းဆိုရင္ လူက ေက်ာင္းစာထဲက မထြက္သလို ခံစားရတာေရာ၊ ေက်ာင္းစာထဲကအတိုင္း ေရးရင္ သူတို႔လည္း ပ်င္းသြားမယ္လို႔ ေတြးမိေရာနဲ႔၊ ေရးတဲ့အခါ စကားေျပာသလို ဟိုး.. ကေလးဘ၀က လသာသာ ကြက္ပ်စ္ေပၚမွာ စကားေျပာသလို ေျပာပံုမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာျဖစ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဦးတည္ေရးတာဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ ဒီလိုျဖစ္တတ္တယ္တဲ့၊ အဲလိုမလုပ္ၾကနဲ႔ေနာ္လို႔ ေနာက္ေျပာင္သလိုလို အတည္လိုလိုနဲ႔ ဆရာၾကီးလုပ္ျပီး အဆံုးသတ္ျဖစ္တယ္။ (ဆရာၾကီးေလသံနဲ႔ ... း)) ။ သူတို႔က တျခားေမဂ်ာမွာ (ေျပာရရင္) အားလံုးက လသာညထက္အတန္းၾကီးသူေတြျဖစ္ေပမယ့္ လသာညရဲ့ ဆရာၾကီးေလသံကို စိတ္မဆိုးခဲ့ဘူးရယ္..။ အရမ္းကို ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့သူေတြပါ။ သူတို႔ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ နာမည္ေတာင္ ေပးထားေသးတယ္.. မူလလက္ေဟာင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားလို႔.. း))<br /><br />(ဒါနဲ႔ ၾကားျဖတ္ျပီး သတိရလို႔ ေျပာရရင္ လသာညရဲ့ “စိတ္ပညာ”ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ ပိုစ္ေတြကို တျခားေနရာေတြမွာ ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႔ရတယ္။ အခုလို လသာညဆီကေန ကူးယူျပီး တျခားသူေတြကို ျပန္ျပီး ဆက္လက္မွ်ေ၀ေပးသူေတြကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္မိပါတယ္။ စိတ္လည္း လံုး၀မဆိုးပါဘူး..။ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္သိတာေလးကို တျခားသူေတြကို မွ်ေ၀ခ်င္စိတ္ရွိပါတယ္။ တစ္ခုပဲ.. သူတို႔ကို ေတာင္းပန္ခ်င္တာ ရွိတယ္။ ေရးထားတာ အားလံုးဟာ ကိုးကားေလာက္ေအာင္ မခိုင္လံုဘူးဆိုတဲ့အခ်က္ပါ.။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ လသာညဟာ စာသင္သား၊ ေက်ာင္းသားပဲ ရွိေသးတယ္။ ပညာျပည့္၀သူ မဟုတ္ေသးဘူးရယ္..။ အမွားရွိနိုင္တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဆက္ေလ့လာခ်င္ရင္ ပိုစ္ေအာက္က referenceေတြကို ဆက္လက္ဖတ္ပါလို႔..ေျပာခ်င္တာပါပဲ။<br /><br />ေနာက္ျပီး ေရးသူ လသာည လို႔ ေဖာ္ျပေပးပါလို႔လည္း အႏႈးအညႊတ္ ေတာင္းပန္ခ်င္ေသးတယ္။ ပို႔စ္မွာ အမွားရွိရင္ ေရးသူ လသာညကိုယ္တုိင္က အေရးမွားတာမို႔လို႔ အမွားကို လသာညက တာ၀န္ယူလို႔ ရေအာင္လုိ႔ပါ ေနာ္။ လသာညက ကိုယ္ေရးတယ္ဆိုတာကို ဖတ္သူ သိေစခ်င္တာနဲ႔ ပိုစ္တိုင္းေအာက္မွာ “လသာည ျဖစ္ပါတယ္”လို႔ ေရးတတ္တာကို ကူးသူက အဲဒီစာေၾကာင္းေလး တမင္ခ်န္ထားခဲ့တယ္ အံ့ဖြယ့္ းD.။ ဒါနဲ႔ပဲ အခု ပိုစ္ထဲမွာပါ “လသာညက”လို႔ ထည့္ေရးျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒါေတာ့ အလုပ္ရႈပ္ခံျပီး မဖ်က္ဘူးထင္တာပဲ.. :)<br /><br />ေဆာရီး..။ စကားက ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ရယ္..။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာသားပဲ..။ ေအးေအးေဆးေဆး အာလူးဖုတ္တာလို႔ ..။ ျပန္ေကာက္မွ စကားက ဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ..။ ေအာ္.. အရင္တုန္းက အေၾကာင္းေလးကို ျပန္လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ေျပာေနတာ..။ ဟုတ္တယ္... အတိတ္ဆိုတာ အတိတ္ပဲဆိုေတာ့ လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးပဲ ေျပာနိုင္ေတာ့တယ္..။ အင္း.. ဒါနဲ႔ လြမ္းရတဲ့ဖီလင္က တခါတခါ လူကို ႏႈးညံ့ေစတယ္ဆို.. ။ မျဖစ္နိုင္ဘူး.. လြမ္းစိတ္က လူကို စိတ္ဓါတ္က်ေစတယ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္တယ္။ လူက ရင့္က်က္သင့္ျပီလို႔ ေတြးေနေပမယ့္ စိတ္က ကေလးစကား၀ိုင္းကိုပဲ လြမ္းလြမ္းေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြက ..အတိတ္မွာ တကယ္က်န္ခဲ့ျပီ ..။ မရနိုင္ေတာ့ဘူး..။ ဒီေတာ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ လြမ္းတဲ့ဖီလင္ကို အဆံုးသတ္တာပဲ ေကာင္းတယ္ မဟုတ္လား..ေနာ္ သူငယ္ခ်င္း ။<br /><br /><object height="55" width="500"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8iERqpo5IMQ&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/8iERqpo5IMQ&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;rel=0&amp;border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="55" width="500"></embed></object><br /><br />နားေထာင္ေပးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။ ေကာ္ဖီေလး ေသာက္သြားပါဦး.။ ေကာ္ဖီေတာင္ ေအးသြားျပီလား သိဘူး..ေဆာရီး......။<br /><br />လသာည ( ၃- ၆- ၂၀၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-450805261529512500?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-50987310764407702492010-05-30T08:03:00.015+09:002010-05-30T16:02:18.835+09:00အရင္တေလာ မ်က္လံုးၾကည့္မေကာင္းလို႔ ဆရာ၀န္သြားျပေတာ့ အေ၀းမႈန္တဲ့..။ (အနီးကေတာ့ ျမင္ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာဆို အနားကေနမခြာပဲ အျမဲ ၾကည့္ျဖစ္ေနတာပဲဟာ..)။ ဒါနဲ႔ မျဖစ္မေန အခု မ်က္မွန္တပ္လိုက္ရတယ္..။ အခုေတာ့ ေလာကၾကီးကို ေဘာင္ခတ္လို႔ ေဘာင္ထဲကသာ ၾကည့္ေနရပါတယ္ း))<br /><br />ဆရာ၀န္က ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာၾကည့္တာ နည္းနည္း ေလွ်ာ့ပါတဲ့.. ;'(။ ဒါနဲ႔ မ်က္လံုးနားတဲ့အေနနဲ႔ အရင္ထက္ ကြန္ပ်ဴတာကို ၾကည့္ခ်ိန္ေလွ်ာ့လိုက္ျပီး စာအုပ္ေတြပဲ အဖတ္မ်ားသြားတယ္။ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာမ်ားထဲက တခ်ိဳ႕ကို မွ်ေ၀ခ်င္တာနဲ႔ ပိုစ္တင္လိုက္ပါတယ္။ သိျပီးသားျဖစ္ေနရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ.ေနာ္..<br /><div style="TEXT-ALIGN: center">....................................................x..........................................<br /></div><div style="COLOR: rgb(51,102,255); TEXT-ALIGN: center"><span style="FONT-WEIGHT: bold">(က) </span><br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">သုေတသန မွတ္တမ္းတစ္ခုက.. သာမာန္အမ်ိဳးသားတစ္ဦးထက္ သာမာန္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးဟာ ေလးဆ ငိုျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ </span>အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ဦးေႏွာက္လုပ္ငန္းစဥ္ေတြဟာ တျခားသူ၏ မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲ ဖတ္ျခင္း၊ စကားလံုး အနိမ့္အျမင့္ကေန တဖက္လူရဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကို သိနုိင္ျခင္းစတာေတြ (အမ်ိဳးသားမ်ားထက္) ပိုပါတယ္။ ဆန္႔က်င္ဖက္အားျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ားမွာေတာ့ တျခားသူရဲ့ ခံစားခ်က္ကို မ်က္ႏွာရိပ္ မ်က္ႏွာကဲ (အမ်ိဳးသမီးမ်ားေလာက္) မဖတ္တတ္သလို၊ အသံအနိမ့္အျမင့္ကေနလည္း သိရွိနိုင္မႈအားနည္းပါတယ္။ တဖက္လူက တကယ္မ်က္ရည္က်ေတာ့မွသာ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ျပာယာခတ္ျပီး ငါတစ္ခုခု အေျပာမွားသြားျပီလို႔ သိသြားတတ္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ိဳးသားမ်ား ျမန္ျမန္သိနိုင္ဖို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ငိုငိုျပေနရတယ္။ <span style="COLOR: rgb(51,51,255)"></span><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="FONT-WEIGHT: bold; COLOR: rgb(51,102,255)">(ခ)</span><br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">က်က္မွတ္ထားတဲ့စာကို စဲြျမဲေစခ်င္ရင္ အနံ႔နဲ႔ တဲြမွတ္ပါ</span>တဲ့။ ကိုယ္က်က္မွတ္ဖတ္တဲ့စာကို စဲြျမဲဖို႔ စာဖတ္ခ်ိန္မွာ ပန္းရနံ႔ကဲ့သိုေသာ အေမြးရနံ႔တစ္ခုနဲ႔ စာၾကည့္ပါ။ ဥပမာ.. ႏွင္းဆီပန္းအနံ႔ ၾကိဳက္သူမ်ားက ႏွင္းဆီပန္းအိုးကို စာၾကည့္စားပဲြေပၚထားရင္း စာၾကည့္ပါ။ ျပီးရင္ အဲဒီႏွင္းဆီပန္းရနံ႔နဲ႔ပဲ အိပ္ပါ။( အိပ္ရာေဘး မနီးမေ၀းမွာ ႏွင္းဆီပန္းထားျပီး အိပ္ပါ)။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ ဖန္ရွင္တစ္ခုက အနံ႔အာရံုနဲ႔ တဲြထားတဲ့ စာေတြကို အနံ႔အာရံုနဲ႔ တဲြျပီး မွတ္တတ္တဲ့ အတြက္ အိပ္ေမာက်ခ်ိန္ (မသိစိတ္ထဲထိ) စာနဲ႔ ေမႊးရနံ႔က တဲြမွတ္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆို စာေမးပဲြ ေျဖခ်ိန္မွာ ၎ရနံ႔(ႏွင္းဆီပြင့္ေသးေသးေလးျဖစ္ျဖစ္)နဲ႔ သြားေျဖရင္ ရနံ႔နဲ႔အတူ စာေတြက ေခါင္းထဲကေန တန္းစီထြက္လာနိုင္မယ္လို႔ ဦးေႏွာက္သုေတသန တစ္ခုက ဆိုပါတယ္။<br /><div style="FONT-WEIGHT: bold; TEXT-ALIGN: center"><br />(ဂ)<br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ေခြးေတြရဲ့ မွတ္ဥာဏ္အားဟာ နားမွာ ရွိပါတယ္။</span> အၾကားအာရံုနဲ႔ တဲြျပီး အားလံုးကို မွတ္တတ္တယ္။ အနံ႔အာရံုက ဒုတိယအဆင့္ အားေကာင္းတယ္။ ေခြးေတြရဲ့ အနံ႔ခံအားက ေယဘုက်အားျဖင့္ ႏွာေခါင္းေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ႏွာေခါင္းရွည္ေလ အနံ႔ခံအားေကာင္းေလ ျဖစ္တယ္။ ေခြးေတြအခ်င္းခ်င္း စကားေျပာတာဟာ အသံနဲ႔မကပါဘူး။ အျမီးနဲ႔ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လို႔ လႈပ္ရမ္းတဲ့ အျမီးလႈပ္ပံုနဲ႔ ရန္သူေတြ႔လို႔ အျမီးလႈပ္ပံုဟာ မတူဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ေခြးအျမီးလႈပ္ပံုကို ေလ့လာတဲ့ သုေတသီက ေျပာတာပါ။<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="FONT-WEIGHT: bold">(ဃ)</span><br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဆိုရိုးရွိတယ္ မ်က္လံုးခ်င္း စကားေျပာတယ္ </span>တဲ့..။ ခ်စ္သူခ်င္း ေတြ႔တဲ့အခါ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ စူးစူးစိုက္စိုက္ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုျပီး ေျပာၾကသလို၊ မိခင္နဲ႔ ကေလးငယ္ဆံုရင္ မိခင္က ကေလးမ်က္လံုးေလးကို လိုက္ၾကည့္ျပီး ကေလးရဲ့လိုအပ္ခ်က္ကို နားလည္မႈယူတယ္။ ကေလးမ်က္လံုးက သူလိုအပ္တာကို စကားေျပာတယ္.။ ဒါက ႏွစ္သက္တဲ့ မ်က္လံုးခ်င္း စကားေျပာမႈ..။<br /><br />ဒါေပမယ့္ <span style="COLOR: rgb(51,51,255)">မႏွစ္သက္ေတာ့ဖူးဆိုရင္လည္း မ်က္လံုးခ်င္းဆံုျပီး မ်က္လံုးခ်င္း စကားေျပာၾကတယ္</span>။ မႏွစ္သက္တဲ့အခ်ိန္ ေဒါသျဖစ္ေနသူကိုလည္း ၾကည့္ပါ။ ဥပမာ.. ဆရာက ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ဆူေနခ်ိန္ဆို သူ႔မ်က္လံုးဟာ ေက်ာင္းသားမ်က္လံုးကေန လံုး၀မခြာေတာ့ပဲ စူးစူးရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေျပာတတ္တယ္။ တခါတခါ အဲဒီ ဆရာ့မ်က္လံုးေရွ႔ကေန ဘယ္လိုကိုယ္ေပ်ာက္ေဆးသံုးျပီး ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ရပါ့မလဲ ေတြးမိေအာင္ ကေလးကို အေနရခက္ေစပါတယ္။ မိဘက သားသမီးကို ေျပာမရဆိုမရလို႔ စိတ္ဆိုးေနျပီဆိုရင္လည္း အဲလိုပါပဲ။ ေပါက္ထြက္မတတ္ၾကည့္တတ္တယ္ဆိုတာ အဲဒါပဲ ျဖစ္မယ္ထင္တာပါပဲ း)..။ မႏွစ္သက္လုိ႔ ေျပာတဲ့ မ်က္လံုးခ်င္းစကားေျပာမႈ..ပါ။<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">(င)<br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ထိေတြမႈကလည္း စကားေျပာတယ္..</span>။ ကုိယ္ ၀မ္းနည္းေနတဲ့အခ်ိန္ ကုိယ့္ပုခံုးကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ညင္ညင္သာသာ ပုတ္ျပီး စကားလာေျပာရင္ ဒါဟာ ကုိယ့္ကို အားေပးေနတာ။ ကုိယ့္ေဘးနားမွာ ကပ္ထိုင္ျပီး စကားတခြန္းမထြက္ပဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ လာထိုင္ေပးေနတာဟာ ကုိယ့္လုိပဲ ထပ္တူခံစားေနရတယ္လို႔ သူဆိုလိုခ်င္ေနတာ..။ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြကို အဲလိုနည္းနဲ႔ အားေပးလို႔ရတယ္။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္.. ကိုယ့္ထက္ၾကီးတဲ့ အရာရွိလူၾကီးကိုေတာ့ အဲလိုနည္းနဲ႔ ပုခံုးပုတ္ အားေပးလို႔ မရဘူးရယ္။ သတိထားရမယ္ း)<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">(စ)<br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">အကြာအေ၀းကလည္း စကားေျပာတယ္.</span>.။ကုိယ္ က ရံုးခန္းတစ္ခုခုကို ၀င္ဖို႔ (ရံုးမဖြင့္ေသးလို႔) အျပင္မွာ ထိုင္ေစာင့္ခ်ိန္ တျခားသူတစ္ဦးဦး ထပ္ေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့..။ သူကလည္း ကုိယ့္လိုမ်ိဳး ရံုးထဲ၀င္ဖို႔ ေစာင္မယ့္သူ။ ထိုင္ခံုေတြလည္း လြတ္ေနတယ္။ ကုိယ့္အနားက ထုိင္ခံုလြတ္ေနသလို အေ၀းတစ္ေနရာကလည္း လြတ္ေနခ်ိန္ သူ ဘယ္ကိုသြားထိုင္မလဲ.. ဆိုတာ ၾကည့္လိုက္ရင္.. ထိုသူရဲ့ ထိုင္ခံုေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေန သူဟာ “ကုိယ္ နဲ႔ ခင္ခင္မင္မင္ လာစကားေျပာခ်င္သူလား။ ကုိယ္နဲ႔ စကားမေျပာခ်င္သူလား”ဆိုတာကို သိနိုင္တယ္..။<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">(ဆ)<br /></div><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဒီပံုထဲက ပုစာၦမွာ ထေရစီ မွားပါတယ္</span>။ ဘာေၾကာင့္မွားသလဲဆိုတာကို ကိုယ့္ဘာသာပဲ တြက္ခ်က္ေတြးၾကည့္လိုက္ပါ း)) လသာညကေတာ့ တြက္ခ်က္ရမွာ ပ်င္းသူမို႔ ကေလးေလး ေျဖထားတဲ့ because she is a woman ဆိုတာကိုပဲ ဖတ္ျပီး ရယ္ေမာလုိက္ပါတယ္..။ (သတိ .. လသာည သည္လည္း woman ျဖစ္ပါတယ္. းD )<br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAGsrFuIBGI/AAAAAAAAB4A/mL7hD4MqAl0/s1600/she+is+woman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5476848478129226850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/TAGsrFuIBGI/AAAAAAAAB4A/mL7hD4MqAl0/s400/she+is+woman.jpg" border="0" /></a>photo from <a href="http://www.dailycognition.com/index.php/2008/08/06/funny-exam-answers-by-students.html">here</a>.<br /><br /></div>အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ..<br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-5098731076440770249?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-14879949582571755762010-05-24T16:00:00.014+09:002010-05-24T20:29:30.903+09:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474728333483890226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 650px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_okabcS1jI/AAAAAAAAB3Y/rRPIRg2yaAU/s800/latharnya5.png" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474728709517093090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 650px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_okwURmKOI/AAAAAAAAB3o/ud67_73SukI/s800/latharnya4.png" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474728150072306290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 650px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_okPwLkKnI/AAAAAAAAB3Q/tYMrgCyKzXA/s800/latharnya3.png" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474728143722480210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 650px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_okPYhpglI/AAAAAAAAB3I/DvPqL4mq2n8/s800/latharnya2.png" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474728138036277954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 650px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_okPDV88sI/AAAAAAAAB3A/EiK_OKY5tnE/s800/latharnya1.png" border="0" /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5474736943992971666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 326px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_osPoFooZI/AAAAAAAAB34/xr5hOFCYNpg/s400/latharnya12.jpg" border="0" /> <div><div>နံရံအားလံုး..♪.. နားေတြ ရွိရင္ ♫... ဘ၀ကို.♪. သီခ်င္းလုပ္.♪. ဆိုခ်င္တယ္ ♪♪♪♪ ♪♫..... . <span style="font-size:180%;"></span><br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္</div><div>...................................................X ........................................</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1487994958257175576?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-42356780017338555872010-05-21T18:54:00.009+09:002010-05-22T08:26:17.824+09:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_Ze1ArL2pI/AAAAAAAAB24/gy2Bf4M2hWY/s1600/latharnya4.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473666661922626194" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 358px; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_Ze1ArL2pI/AAAAAAAAB24/gy2Bf4M2hWY/s400/latharnya4.bmp" border="0" /></a> ကၽြန္မက ပံုဆဲြရတာကို အရမ္း၀ါသနာပါတာေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ ပံုလွလွေလးေတြေတာ့ တအားၾကိဳက္ပါတယ္..။ စာဖတ္ရတာ ပ်င္းတဲ့အခါ ပံုေတြလိုက္ၾကည့္ျပီး ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ေတာ့ ရွိတယ္။ အခုရက္ Thesis အတြက္ လိုအပ္တဲ့ figure ေတြ ဆဲြဖို႔ လိုတဲ့အတြက္ ပံုဆဲြတဲ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲကို ရွာေဖြမိပါတယ္။<br /><br />အဲဒါ.. ဒီေန႔ ေဆာ့ဖ္၀ဲေကာင္းေလးတစ္ခု ေတြ႔လို႔ ၀မ္းသာအားရ ရွယ္ေပးပါရေစ။ သူက 3 D ပံုဆဲြတာပါ။ တအားေကာင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြလည္း သံုးတာမို႔ ဗိုင္းရပ္မပါတာ ေသခ်ာတာရယ္၊ ေနာက္ျပီး install လုပ္စရာမလိုပဲ memory stick ထဲမွာ ေကာ္ပီကူးယူထားျပီး သံုးခ်င္တဲ့အခ်ိန္သံုးရံုပဲ၊ ေနာက္ျပီး ဖ်က္ခ်င္ရင္ delect လုပ္ရံုပဲေလ။ <div><div></div><br /><div>သူက ေမာက္စ္ကို ႏွိပ္ရံုနဲ႔ ကိုယ္ဆဲြခ်င္တာကို ဆဲြသြားလို႔ရတယ္။ ျပီးေတာ့ အလကားလည္း ေဒါင္းေလာ့လုပ္ဖို႔ ေပးထားတယ္။ ေဒါင္းေလာ့လုပ္ခ်င္တဲ့သူ <a href="http://cubekingdom.web.fc2.com/">ဒီေနရာကို </a>ကလစ္ပါ။<br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473661941849134546" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 250px; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZaiRB-FdI/AAAAAAAAB2g/L-jb004ok4k/s400/cube+kingdom.jpg" border="0" /> ဂ်ပန္လို ေရးထားတာျဖစ္ေပမယ့္ ေဘးက tool bar က ပံုေတြကို ေလွ်ာက္ႏွိပ္ျပီး စမ္းၾကည့္လိုက္ရင္ ရပါတယ္။ ပံုကို ၾကီးခ်င္ရင္ G ကို၊ ေသးခ်င္ရင္ F ကို ႏွိပ္ရံုပါပဲ ထက္ေအာက္ ေဘးဘယ္ညာက A S D F ကီးကို ႏွိပ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ပံုကို လွည့္ခ်င္ရင္ ေမာက္စ္ကို right click လုပ္ျပီး ႏွိပ္လွည့္ရံုပဲ။ တအားကို လြယ္ပါတယ္။ လူပံုျဖစ္ေအာင္ ဆဲြဖို႔ေတာ့ နည္းနည္းစိတ္ရွည္ရမယ္ ထင္ေပမယ့္ အပ်င္းေျပ ေဆာ့ဖို႔ေတာ့ အဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZbMCY1mHI/AAAAAAAAB2o/7MFwyh7Pc5Y/s1600/megane.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473662659473021042" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 300px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZbMCY1mHI/AAAAAAAAB2o/7MFwyh7Pc5Y/s400/megane.bmp" border="0" /></a> ဒါက သူမ်ားဆဲြထားတာေလး နမူနာ ယူျပတာ။ ပံုေလးေတြ <a href="http://www.blogger.com/%28http://reversal5.blog114.fc2.com/blog-category-11.html%29">ဒီေနရာေလး</a> မွာ ရွိတယ္။<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473666661725670962" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 300px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_Ze0_8OjjI/AAAAAAAAB2w/lxqgKmtuL0I/s400/yasu.jpg" border="0" /><br /><br /><div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZaiIoUXpI/AAAAAAAAB2Y/22tsW9zVfB0/s1600/rm1fireman.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473661939594059410" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 300px; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZaiIoUXpI/AAAAAAAAB2Y/22tsW9zVfB0/s400/rm1fireman.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZaIjM5kYI/AAAAAAAAB2A/HiUJQB1Eoy0/s1600/latharnya4.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473661500050215298" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 400px; height: 300px; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_ZaIjM5kYI/AAAAAAAAB2A/HiUJQB1Eoy0/s400/latharnya4.bmp" border="0" /></a> အေပၚဆံုးက ပံုက လသာည ဆဲြထားတာ။ မိုက္တယ္ဟုတ္ း)) ကိုယ့္ဘာသာ ခ်ီးက်ဴးေနတာ အဟား။ ခြင့္လႊတ္ပါ။ ဘယ္သူေျပာတာလဲေတာ့ မသိဘူး “ပံုဆဲြျခင္းျဖင့္ stress ေတြကို ေမ့ေလ်ာ့နိုင္တယ္”တဲ့.. ။ ဒါေၾကာင့္ အားတဲ့အခါ သူ႔ပံုတို႔ ကိုယ့္ပံုတို႔ ဆဲြၾကည့္မယ္လို႔ စိတ္ကူးေနတယ္.။ အခု ေဆာ့ဖ္၀ဲနဲ႔ မေန႔ညက <a href="http://degolar.blogspot.com/2010/05/c-for-cube.html">ဒီကိုလာ </a> က ပံုေတြ ထပ္ဆဲြထားပါတယ္။ ပံုဆဲြ၀ါသနာပါသူေလးမ်ား သြားေရာက္ေလ့လာဖို႔ ညႊန္းပါတယ္..<br /><br /></div><div></div><div></div><div> </div><div>လသာည ျဖစ္ပါတယ္။</div><div> မွတ္ခ်က္.. (3 D ကၽြမ္းတဲ့ ပညာရွင္ေတြ အတြက္ ေတာ့ ပ်င္းစရာေကာင္းခ်င္ ေကာင္းမွာပါ။ အပ်င္းေျပ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ပံုဆဲြခ်င္သူမ်ားအတြက္သာ သက္သက္ သတင္းမွ်ေ၀ေပးတာပါ ေနာ္ း))<br /><br /></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-4235678001733855587?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-10096705524471915922010-05-19T02:23:00.009+09:002010-05-19T09:54:45.820+09:00ကၽြန္မ ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္လံုးလံုး အဲဒီအေၾကာင္းကိုပဲ ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ မီးမလာ ေရရွားျပီး တအားပူေနတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ.။ ဂ်ပန္ကလည္း ဒီေန႔ သတင္းထဲမွာ ဒီႏွစ္ အရမ္းပူမတဲ့..။ သူတို႔လည္း အပူခ်ိန္ျမင့္မွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတယ္.. ။ တကယ္ဆို စက္မႈနည္းပညာေတြ တိုးတက္ေခတ္မွီတဲ့ ဂ်ပန္နိုင္ငံက ပူလည္း ဘာပူစရာရွိလဲေနာ္။..လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားေတြ၊ ေလာင္စာစြမ္းအားေတြနဲ႔ အပူဒဏ္ကို တြန္းလွန္နိုင္မွာေပါ့..။ အဲဒီေလာက္ မတိုးတက္ေသးတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာသာ ပူရင္ ေက်ာေကာ့ခံေနရတာေလ..<p>ဒါနဲ႔ ကၽြန္မစဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ အခုလို စက္မႈနည္းပညာေတြ ေခတ္မမွီခင္က ကမာၻတိုင္းျပည္ေတြ ဘယ္လိုမ်ား အပူဒဏ္ကို ခံနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားခဲ့ၾကသလဲေပါ့..။ အပူခ်ိန္ကာကြယ္နည္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စာေတြေလွ်ာက္ဖတ္ျဖစ္တယ္..။<br /></p><p>ျမန္မာနိုင္ငံအပါအ၀င္ ေတာင္လတၱီက်ဴ ၃၀ဒီဂရီနဲ႔ ေျမာက္လတၱီက်ဴ၃၀ ဒီဂရီၾကား နိုင္ငံေတြဟာ အပူဒဏ္ကို အေသအခ်ာခံစားၾကရပါတယ္။ ဒီအတြက္ အဲဒီနိုင္ငံေတြဟာ အပူဒဏ္ကို သဘာ၀အားျဖင့္ ကာကြယ္ျပီး အေအးဒဏ္ကို ရယူဖို႔ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္ (အခုလည္း ၾကိဳးစားေနၾကဆဲ..ျဖစ္ပါတယ္။)</p><p>Passive cooling ဆိုတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ အပူဒဏ္ကို ကာကြယ္ျပီး အေအးဓါတ္ကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ ေယဘုယ်အားျဖင့္ နည္း ၂နည္း ရွိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္..။ တစ္နည္းကေတာ့ အိမ္အတြင္းကို အပူ၀င္မလာေအာင္ ထိန္းထားျခင္းျဖစ္ျပီး က်န္တစ္နည္းကေတာ့ သဘာ၀အားျဖင့္ အေအးဓါတ္ရယူျခင္း ပဲျဖစ္ပါတယ္။</p><p>ပထမဆံုးနည္းကေတာ့ အဒိုဘီလို႔ေခၚတဲ့ ရံြေစးေျမစသည္နဲ႔ လုပ္တဲ့ အိမ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ေနထိုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPgEjl4hI/AAAAAAAAB1Y/au41P7ZmacE/s1600/adobe.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 221px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPgEjl4hI/AAAAAAAAB1Y/au41P7ZmacE/s400/adobe.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472664647094362642" border="0" /></a><br />အဲဒီအိမ္မ်ိဳးကို မကၠဆီကိုနိုင္ငံမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရတယ္..။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPgWAIUwI/AAAAAAAAB1g/7xo0wTtmcis/s1600/Mud_adobe_house.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 297px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPgWAIUwI/AAAAAAAAB1g/7xo0wTtmcis/s400/Mud_adobe_house.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472664651777463042" border="0" /></a></p><p>ေျမေစးအိမ္ေတြရဲ့ ေျမေစးနံရံေတြဟာ ေန႔အခါမွာ အပူကို စုပ္ထားနိုင္တဲ့ အတြက္ အိမ္အတြင္း အပူကို ေအးထားနိုင္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOylz8XsI/AAAAAAAAB04/HArX_wgKXRk/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00013.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 323px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOylz8XsI/AAAAAAAAB04/HArX_wgKXRk/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00013.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663865747332802" border="0" /></a>ဒုတိယနည္းကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ ဖိလစ္ပိုင္နိုင္ငံနဲ႔ မေလးရွားနိုင္ငံေတြမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရတဲ့ ၀ါး ထရံကာ၊ သက္ကယ္မိုး၊ ဓနိမိုးကာ အိမ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzgHiXMI/AAAAAAAAB1Q/bVTWAe0zYi0/s1600/Bamboo_House_On_Stilts_Gazebo_Pavilion_Canopy_Bar_Thatch_Umbrella.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 378px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzgHiXMI/AAAAAAAAB1Q/bVTWAe0zYi0/s400/Bamboo_House_On_Stilts_Gazebo_Pavilion_Canopy_Bar_Thatch_Umbrella.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663881398770882" border="0" /></a>သက္ကယ္အိမ္က ေလေအးက ျပတင္းေပါက္မွသာမက နံရံ ေဘးဘယ္ညာ ၾကမ္းခင္း အေပါက္မ်ားမွတဆင့္ ၀င္နိုင္ေအာင္ ေဆာက္လုပ္ေနထိုင္ၾကျခင္းျဖင့္ အပူဒဏ္ကို ကာကြယ္ၾကတာပါ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzc_PBJI/AAAAAAAAB1I/lMmMODo4taQ/s1600/bamboo-house2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 148px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzc_PBJI/AAAAAAAAB1I/lMmMODo4taQ/s400/bamboo-house2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663880558642322" border="0" /></a> ျမန္မာဆိုရိုးစကားေတာင္ ရွိတယ္မို႔လား.. “ၾကမ္းၾကားေလက ေအးတယ္၊ ..... က ဘာျဖစ္တယ္”ဆိုလား..းD။ နယ္ေတြမွာ တအားပူတဲ့အခ်ိန္ ၾကမ္းခင္းေအးေအးေလးမွာ အိပ္လိုက္ရတာဟာ အဲယားကြန္းလိုပဲ ဇိမ္က်တယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္။ အဲဒီအဆိုကေတာ့ နယ္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့အတြက္ လက္ေတြ႔ေနခဲ့ရသူမို႔ ေထာက္ခံမိပါတယ္..။<br /></p> <p>ဟိုဘက္ျခမ္းက နိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ အီဂ်စ္နဲ႔ အီရန္နိုင္ငံေတြကေတာ့ နည္း၂ မ်ိဳးလံုးကို သံုးစဲြပါတယ္။ ေျမေစးနဲ႔ အိမ္ေဆာက္ျပီး အေဆာက္အဦးအေပၚဖက္မွာ ေလအ၀င္အထြက္အေပါက္မ်ား ေဖာ္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOEeAOCtI/AAAAAAAAB0w/0RVNDD_dtJI/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 298px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOEeAOCtI/AAAAAAAAB0w/0RVNDD_dtJI/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663073377356498" border="0" /></a>wind catcher လို႔ေခၚတဲ့ ေလ၀င္ေလထြက္ အေပါက္မ်ားကေနျပီး မနက္ခင္းမွာ ေလေအးကို ရယူျပီး၊ ေန႔လည္ ေလပူလာခ်ိန္က်ေတာ့ ပူလာတဲ့ေလက အထက္ကို တက္ျပီး အေဆာက္အဦးအေပၚဘက္က ေလတိုးေပါက္ကေန အိမ္ျပင္ကို ေလပူေတြကို ျပန္ထုတ္ပစ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။</p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPg-FL-XI/AAAAAAAAB1o/gg8okBrTzNA/s1600/persian+wind+tower.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LPg-FL-XI/AAAAAAAAB1o/gg8okBrTzNA/s400/persian+wind+tower.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472664662536092018" border="0" /></a> <p>ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ သစ္ပင္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzORLD7I/AAAAAAAAB1A/IWlbUU_LHh4/s1600/WaterJar_225x298.ashx.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 298px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOzORLD7I/AAAAAAAAB1A/IWlbUU_LHh4/s400/WaterJar_225x298.ashx.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663876607348658" border="0" /></a>သစ္ပင္ေတြက အရိပ္ကို ေပးသလို၊ ျမက္ခင္းေတြက ေနေရာင္ျခည္က အပူခ်ိန္ အလင္းတန္းျပန္ျခင္းကို ေလ်ာ့နည္းေစတယ္။ ေလထုကို စြတ္စိုေစတယ္..။ တအားေနပူတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ျမက္ခင္းေတြနားက ေလထုဟာ ေအးေနတာကို သတိထားၾကည့္ရင္ ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမက္ပင္သည္လည္း အေရးပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တနိုင္တပိုင္စိုက္ထားတဲ့ အိမ္၀န္းထဲက ပန္းျခံဟာ ေအးျမတဲ့ အပန္းေျဖရာ ျဖစ္လိိမ့္မယ္။</p><p>တအားပူတဲ့ ေဒသေတြမွာ အေဆာက္အဦးေတြဟာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အရိပ္ရေအာင္ ေပးနိုင္တဲ့ အကြာအေ၀းနဲ႔ နီးကပ္စြာ ေဆာက္ထားျခင္းမ်ိဳးဟာလည္း အပူကို ထိန္းရာေရာက္ပါတယ္။ (မီးအႏၱရယ္ေတာ့<br />သတိျပဳရလိမ့္မယ္ထင္တယ္) <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOECLEtNI/AAAAAAAAB0o/956Jt1PEhU0/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 347px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LOECLEtNI/AAAAAAAAB0o/956Jt1PEhU0/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663065906689234" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LODmtWLEI/AAAAAAAAB0g/M5NCkDNaj-0/s1600/streets+and+courtyards+in+Mikonos.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LODmtWLEI/AAAAAAAAB0g/M5NCkDNaj-0/s400/streets+and+courtyards+in+Mikonos.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472663058534247490" border="0" /></a>ဒါကေတာ့ အပူခ်ိန္ကာကြယ္နိုင္ေအာင္ အိမ္ေျခစိတ္ထားတဲ့ ဂရိနိုင္ငံ Mikono က အိမ္ေလးေတြပါ။</p> <p>ေနာက္တစ္ခုက အေအးကို ထိန္းနည္းကေတာ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNU9djNsI/AAAAAAAAB0I/UdtuLAN2nOk/s1600/pebble+bed.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 329px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNU9djNsI/AAAAAAAAB0I/UdtuLAN2nOk/s400/pebble+bed.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472662257188157122" border="0" /></a> Australian ေတြကေတာ့ ေက်ာက္စရစ္အိပ္ရာ (pebble bed) ကို သံုးခဲ့ၾကသတဲ့ (အခုေရာ သံုးေသးလား မသိဘူး)။ pebble bed ဆိုတာက ေျမေအာက္ထပ္မွာ ေက်ာက္စရစ္ခဲခင္းထားျခင္းကို ေခၚတာပါ။ ညအခါမွာ ေလက ေက်ာက္တံုးေလးေတြၾကားျဖတ္သြားထားေတာ့ ေက်ာက္စရစ္ေလးေတြက အေအးဓါတ္ကို ယူထားသလိုျဖစ္ေနျပီး ေန႔အခါ ပူတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာက္စရစ္မ်ားရဲ့ အေအးဓါတ္က အိမ္ထဲကို ၀င္လာတဲ့နည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုေသခ်ာေအာင္ ေက်ာက္တံုးေလးေတြကို ေရေလာင္းေပးတာလည္းပဲ ေကာင္းတဲ့နည္းေလး ျဖစ္ပါတယ္။</p> <p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNUdlBc8I/AAAAAAAAB0A/z7t4-oxC1EQ/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00015-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 201px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNUdlBc8I/AAAAAAAAB0A/z7t4-oxC1EQ/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00015-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472662248629564354" border="0" /></a>တအားေျခာက္ေသြ႔ပူျပင္းလာတဲ့အခါ ေရေငြ႔ပ်ံျခင္းနိယာမကို အသံုးခ်တဲ့နည္းလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အိမ္ရဲ့ ျပတင္းေပါက္ေတြမွာ ေရစိုအ၀တ္ကို ကာထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (<a href="http://allmymemo.blogspot.com/2010/05/blog-post_13.html"> မအယ္ ဘေလာ့</a>မွာ အဲဒါကို အညာအဲကြန္းလို႔ ေခၚေၾကာင္း ေရးသားေပးထားပါတယ္)ပူေႏြးတဲ့ ေလက ေရစိုအ၀တ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီးမွ အိမ္ထဲ၀င္ရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အ၀တ္က အပူဓါတ္ကို စုပ္ယူထားသလို ျဖစ္ျပီး ၀င္လာတဲ့ေလက ေအးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ျပတင္းေပါက္နား သို႔မဟုတ္ ျပတင္ေပါက္ေပၚမွာ ေရစဥ့္အိုး (ျဖစ္နိုင္ရင္ ၾကီးၾကီး) တစ္လံုးထားေပးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNVD3TatI/AAAAAAAAB0Q/uaqpftrJoPU/s1600/large+water+jar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_LNVD3TatI/AAAAAAAAB0Q/uaqpftrJoPU/s400/large+water+jar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472662258906786514" border="0" /></a>တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ေရကို ခဏခဏ မလဲပစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္တဲ့..။</p><p>ဒါ့အျပင္ <a href="http://www.kiki-idiotlove.com/2010/05/blog-post_16.html">မကိ </a>ဘေလာ့နဲ႔ <a href="http://health.ngoinmyanmar.org/">မငယ္နိုင္ </a>ဘေလာ့ေတြမွာလည္း အပူကို ေရွာင္နည္း၊ အပူဒဏ္ကို ကာကြယ္နည္းေတြကို ေဆးပညာဘက္မွ ေထာင့္စံုေအာင္ တင္ျပထားတာ ဖတ္ျဖစ္ေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ဗဟုသုတရလိုက္တာနဲ႔ ကူးျပီး သိမ္းထားျဖစ္ပါတယ္။<br /></p> <p>ျဖစ္နိုင္ရင္ေတာ့ လူတိုင္း ေခတ္မွီစြာ ေနခ်င္မွာပါပဲ။ သိုေသာ္လည္း ကိုယ္မေနနိင္ေသးခင္ေတာ့ ဒီနည္းေလးေတြက အပူကိုနည္းနည္းေတာ့သက္သာရာ ရေစမယ္ထင္မိတယ္။ သူမ်ားေတြက ပူတဲ့အခ်ိန္မွာ ေခတ္မီွနည္းနဲ႔ လူအရိပ္ျမင္ရံုနဲ႔ အဲယားကြန္းက အလိုအေလ်ာက္ဖြင့္ျပီးသား ျဖစ္ေအာင္ဆိုတာမ်ိဳး တီထြင္ေနခ်ိန္ ကိုယ္က သဘာ၀အားျဖင့္ အေအးဓါတ္ယူျခင္းကို ေလ့လာေနမိတာ ရင္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ.။<br /></p> <p>Reference : ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို ကိုယ္တိုင္၊ ပံုတစ္ခ်ိဳ႕႔ကို google နဲ႔ <a href="http://www.cais-soas.com/CAIS/Architecture/wind.htm">ဒီေနရာ</a>က ယူျပီး ဖတ္မိသမွ် ဗဟုသုတေလးကို မွ်ေ၀တာပါ။ </p><p>လသာညျဖစ္ပါတယ္။</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-1009670552447191592?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-31237675221553065572010-05-17T21:42:00.011+09:002010-05-17T22:33:23.777+09:00ပ်င္းတယ္ဆိုတာ နာမည္သာဆိုးတာ လူသက္သာတယ္ေနာ္။ အားလံုး အဆင္သင့္ရေနတဲ့ အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာေခတ္ၾကီးမွာေတာင္ တခါတေလ တစ္ထြာတစ္မိုက္ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ေအာင္၊ မလႈပ္ခ်င္ေအာင္ ပ်င္းမိတတ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အရမ္းအျပစ္မတင္လိုက္နဲ႔၊ ပ်င္းတာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ဖူးရယ္.. သူမ်ားေတြလည္း ကိုယ့္လို ပ်င္းၾကတယ္။<br /><br />ေဟာ..မယံုဘူးလား?? ကဲ.. သက္ေသအေထာက္အထား အျဖစ္ .ေအာက္က ကိုယ့္လို ပ်င္းေဖာ္ပ်င္းဖက္ေလးမ်ားရဲ့ အပ်င္းထူပံုမ်ားကို ၾကည့္သြားပါဦး.. :D<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rVvLKZI/AAAAAAAABxo/G7HUuYumPzs/s1600/80813808.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 315px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rVvLKZI/AAAAAAAABxo/G7HUuYumPzs/s400/80813808.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472219538475657618" border="0" /></a>တီဗြီရမု သြားယူဖို႔အထိ အန္နာဂ်ီ အကုန္မခံနိုင္ဘူး..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rN8SaSI/AAAAAAAABxg/hp3WEPNtHEE/s1600/80813801_0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 323px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rN8SaSI/AAAAAAAABxg/hp3WEPNtHEE/s400/80813801_0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472219536383174946" border="0" /></a>ထိုင္ခံုနဲ႔ ထိုင္ ထုတ္ရတာ ဆိုေတာ့ ပိုအဆင္ေျပပံုပဲ..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rucG7RI/AAAAAAAABxw/prUlqtR53mI/s1600/80813817.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 232px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6rucG7RI/AAAAAAAABxw/prUlqtR53mI/s400/80813817.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472219545106574610" border="0" /></a>ကားေမာင္းတဲ့ဘက္ျခမ္းက ျမင္ရရင္ ေတာ္ျပီေပါ့...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6sDJs51I/AAAAAAAABx4/IalK1pETa-k/s1600/80813820.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 314px; height: 208px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E6sDJs51I/AAAAAAAABx4/IalK1pETa-k/s400/80813820.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472219550666516306" border="0" /></a>မားမား လည္း ေညာင္းတယ္ သမီးရယ္..</div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E9ZyGB9FI/AAAAAAAAByA/qzrwFlRTFso/s1600/moment_14.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 315px; height: 210px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S_E9ZyGB9FI/AAAAAAAAByA/qzrwFlRTFso/s400/moment_14.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472222535384953938" border="0" /></a>ဖ၀ါးထပ္ခ်ပ္ လိုက္ပါရေစ အဲေလ.. မင္းပ်ံသန္းရပ္ ခိုလုိက္ပါရေစ..<br /><br /><div style="text-align: left;">စိတ္၀င္စားစရာ ပံုေလးေတြ ေတြ႔လို႔ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ.. း))<br /></div></div>source from http://www.dailycognition.com/<br /><br />လသာည ျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-3123767522155306557?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-4389923808546645712010-05-15T13:11:00.006+09:002010-05-15T14:50:39.492+09:00စိတ္အခံေၾကာင့္ အျမင္ေတြ မွားတတ္တယ္တဲ့..။ ဒါက စိတ္ပညာက နာမည္ၾကီးတဲ့ ပံုေလးေတြေပါ့..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/S-4ay8uLP6I/AAAAAAAAANU/T2hjFBHrtkY/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00016-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 331px; height: 376px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/S-4ay8uLP6I/AAAAAAAAANU/T2hjFBHrtkY/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00016-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471340059897315234" border="0" /></a><br />ဒီပံုကို ေတြ႔ရင္ တခ်ိဳ႔က မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးက ကိုယ့္ကို မၾကည့္ပဲ တျခားတဖက္ကို ေငးေနတဲ့ပံုလို႔ ေျဖၾကသလို တခ်ိဳ႔က အဖြားၾကီးတစ္ဦး ေခါင္းင႔ံု စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ပံုလို႔လည္း ေျဖတတ္တယ္။ သယ္ရင္း.. မင္းေကာ ဘယ္လိုျမင္ရသလဲ..။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/S-4azdmXF-I/AAAAAAAAANc/kTbVKLfshfo/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00017-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 245px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GKgKCE3hvH0/S-4azdmXF-I/AAAAAAAAANc/kTbVKLfshfo/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00017-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471340068722907106" border="0" /></a>ဒီပံုကိုလည္း ခ်က္ခ်င္းျပ၊ ခ်က္ခ်င္ျပန္သိမ္းလိုက္ျပီး ဘာပံုလဲလို႔ ေမးရင္ တခ်ိဳ႕က ေယာက်္ားပံုလို႔ ေျဖတယ္၊ တခ်ိဳ႕က မိန္းမပံုလို႔ ေျဖတယ္။ အေျဖမတူၾကဘူး။ ၾကည့္သူဟာ ဓါတ္ပံုကို ျမင္ျမင္ခ်င္း လ်က္တျပတ္နဲ႔ ပံုအလယ္ကို သာ မွန္းၾကည့္လိုက္မိရင္ ပံုအလယ္ကို ၾကည့္မိရံုနဲ႔ (ေအာက္ဆံုးက မိန္းမပ်ိဳပံုကို မျမင္ေပမယ့္) မိန္းမပံုဆိုတာကို အျမင္ထဲမွာ ဆက္စပ္ေတြးျမင္သြားတယ္။ ဦးေႏွာက္ရဲ့ functionတစ္ခု ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ (အဲဒီfunction အေၾကာင္းေတာ့ ေနာက္မွေျပာေတာ့မယ္)။ အစကတဲက ပံုတစ္ပံုေတြ႔ရင္ အစအလယ္အဆံုး အေသးစိတ္ၾ႕ကည္တတ္သူကေတာ့ ေယာက်ာ္းပံုကိုစျပီး သတိထား ၾကည့္မိတဲ့အတြက္ ေယာက်ာ္းပံုလို႔ ေျဖလိုက္တာ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။<br /><br />စိတ္အခံေၾကာင့္ မ်က္လံုးအျမင္မွားတတ္သလို အေလ့အထေၾကာင့္ အျမင္မွားသလို ျဖစ္တတ္တယ္။ အျမင္မွားတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္အျမင္မွန္သလဲလို႔ လာေမးရင္ ႏွစ္ခုလံုးက အျမင္မွန္တယ္လို႔ ေျဖရမွာပါပဲ..။ တကယ္ေတာ့ သူဘက္ကုိယ့္ဘက္ သူ႔ရႈထာင့္ကိုယ့္ရႈေထာင့္ကေန ၾကည့္ရင္ ႏွစ္ခုလံုးက အျမင္မွားျဖစ္ေနနိုင္သလို ႏွစ္ခုလံုးက အျမင္မွန္လည္း ျဖစ္ေနနိုင္တယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ျမင္တာဟာ အမွန္ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒီလိုပဲ သူမ်ားျမင္တာလည္း အမွန္ျဖစ္တယ္လို႔ လက္ခံေပးလိုက္နိုင္ရင္ အျမင္မွားတာ ရွိေတာ့ဘူးတဲ့... :D<br /><br />လသာည.. ျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-438992380854664571?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-59253214176851062512010-05-15T07:51:00.007+09:002010-05-15T13:24:15.229+09:00တခါက ေက်ာင္းဆရာတစ္ဦးဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အျမင္ေတြကို သိခ်င္တာမို႔ စမ္းသပ္မႈတစ္ခုကို လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေက်ာက္သင္ပုန္း(Blackboard) မွာ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းကို ဆဲြျပလိုက္တယ္..။ အဲဒါကို ၾကည့္မွတ္ခိုင္းျပီး ခဏေနေတာ့ ေက်ာက္သင္ပုန္းရဲ့ တျခမ္းမွာ မ်ဥ္းသံုးေၾကာင္းကို ဆဲြျပလိုက္တယ္..။ မ်ဥ္းသံုးေၾကာင္းထဲမွာ အေျဖမွန္တစ္ခုပါတဲ့အတြက္ အေျဖမွန္ကို ေရြးေပးဖို႔ ေက်ာင္းသားအားလံုးကို ေျပာလိုက္တယ္။<br /><div style="text-align: center;"> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-31bduaFDI/AAAAAAAABxY/Ye2zA5InFUE/s1600/three+lines.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 281px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-31bduaFDI/AAAAAAAABxY/Ye2zA5InFUE/s400/three+lines.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471298974509569074" border="0" /></a>(Solomon E. Asch's experiment) ျဖစ္ပါတယ္</div>ဒီေမးခြန္းဟာ အရမ္းလြယ္ပါတယ္။ အေျဖမွန္ဟာ B ျဖစ္ပါတယ္။ လူတိုင္းသိနိုင္တဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးလိုက္တဲ့ ဆရာဟာ ဒီေမးခြန္းကို လွည့္ကြက္တစ္ခုနဲ႔ ေမးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူက ေနာက္ဆံုးက လာေျဖတဲ့ ေက်ာင္းသား တစ္ဦးကလဲြရင္ အတန္းသားအားလံုးကို ေမးခြန္းရဲ့အေျဖကို A ကို ေရြးဖို႔ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္..။ ဒါဆို A ကို ေရြးဖို႔ အေျပာမခံရတဲ့ ေက်ာင္းသားဟာ ဘယ္အေျဖကို ေရြးမယ ္လို႔ သင္ ထင္ပါသလဲ..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-3w-M5EViI/AAAAAAAABxQ/nEllOOPO07E/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00012.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 341px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-3w-M5EViI/AAAAAAAABxQ/nEllOOPO07E/s400/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00012.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471294073728161314" border="0" /></a> ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းစြာပဲ.. ထိုေက်ာင္းသားဟာ အေျဖမွန္ကို ေျဖဖို႔ၾကိဳးစားျပီးမွ အမ်ားအေျဖကို သာေျဖခဲ့ပါတယ္။ ဆရာက ဒါဟာ အုပ္စုရဲ့ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးမိတာမို႔ သူ႔အျမင္ ေသခ်ာဖို႔အတြက္ စာသင္ႏွစ္တစ္ႏွစ္အတြင္း တစ္ဦးခ်င္းစီ (၁၈ၾကိမ္) စမ္းသပ္မွန္း မသိေအာင္ တိတ္တိတ္ စမ္းသပ္ခဲ့တယ္။ သူ စမ္းသပ္ခဲ့တာ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၂၃၀ကို ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />စမ္းသပ္ခ်က္အရ ၃၆ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အုပ္စုကေျဖတဲ့အေျဖကိုပဲ တခ်ိန္လံုး ေရြးခ်ယ္ၾကတာကို ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ဆရာက အေျဖမွန္သိသာေအာင္ မ်ဥ္းရဲ့ အရြယ္ကို (အေျဖမွန္နဲ႔ အေျဖမွား အရြယ္တအားကြာေအာင္ ) ေျပာင္းဆဲြခဲ့တယ္။ ဒါလည္းပဲ အုပ္စုရဲ့ group pressure က ဆက္ျပီး လႊမ္းမိုးေနတာကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။ (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">တကယ္ေတာ့ သူတို႔ဟာ အေျဖကို သိရဲ့သားနဲ႔ အုပ္စုထဲမွာ ေနလိုစိတ္ေၾကာင့္ အမ်ားစုကို အတိုက္အခံ မျငင္းလိုစိတ္ေၾကာင့္ အေျဖမွန္ကုိ မစဥ္းစားပဲ ေခါင္းညိမ့္လိုက္ၾကတာလို႔ ဆရာ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ရပါတယ္</span>)<br /><br />ဆရာ့စမ္းသပ္ခ်က္မွာ ကိုယ့္အျမင္အတိုင္း ေျဖတဲ့သူအနည္းငယ္ကေတာ့ ဆက္လက္က်န္ေသးတာမို႔ သေဘာက်စြာ သူတို႔ရဲ့အျမင္ကို ေစာင့္ၾကည့္စမ္းသပ္မႈကို လုပ္ခဲ့တယ္။<br /><br />အဲဒါကေတာ့ ပထမဆံုး ကိုယ့္အျမင္အတိုင္း အေျဖမွန္ကိုေျဖေနတဲ့ ေက်ာင္းသားကို အေဖာ္တစ္ေယာက္ တဲြေပးလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အေျဖမွန္ကို ေျဖေနသူဟာ သူနဲ႔ အေျဖတူ ေက်ာင္းသားရသြားတဲ့အခါ အေျဖမွန္ကိုပဲ အားရတက္ၾကြစြာ တင္ျပလာတာကို ေတြ႔ရတယ္။ ဒုတယအဆင့္အေနနဲ႔ ဒီလိုအေနအထားမွာ.. အေဖာ္ေက်ာင္းသားကို တဖက္လွည့္နဲ႔ အေျဖမွားကို တမင္ေျပာခိုင္းလိုက္တယ္။ ဒီအခါမွာ အေျဖမွန္ကို သာေျဖေလ့ရွိသူေက်ာင္းသား ဟာ သူ႔အေဖာ္ေျပာတဲ့ အေျဖမွားကို လိုက္လံေရြးခ်ယ္လာတာကို ေတြ႔ခဲ့ရတယ္.. (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေဖာ္မင္တတ္တဲ့ စိတ္ထားေလးေၾကာင့္ အမွန္တရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳမိျခင္းဆိုတာကို ဆရာ လက္ခံလိုက္ရတယ္</span>)<br /><br />ဆရာဟာ ရလာဒ္ေတြကို ၾကည့္ျပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္လာခဲ့တာမို႔... တကယ္လို႔မ်ား အေဖာ္မရိွေတာ့ရင္ အရင္အတိုင္း ျပန္ေျဖဦးမလားလို႔ ေတြးမိတာေၾကာင့္ ထပ္မံစမ္းသပ္ခဲ့ျပန္တယ္။ အေဖာ္ေက်ာင္းသားကို တျခားအခန္းမွာ အလုပ္တစ္ခုနဲ႔ ခိုင္းလိုက္ျပီး အတန္းကို စာဆက္ေမးတဲ့အခါ အေျဖမွန္ေျဖသူ ေက်ာင္းသားဟာ အရင္လို တစ္ဦးတည္းနဲ႔ အေျဖမွန္ကို မွန္ေအာင္ မေျဖနိုင္ေတာ့ပဲ အုပ္စုရဲ့ အေျဖ ဒါမွမဟုတ္ (သူ႔အေဖာ္ ေျဖမယ္ထင္ေသာ) တျခားအေျဖမွားကိုသာ ေျဖတာကို ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">အေဖာ္ရဲ့ စြန္႔ပစ္ျခင္းကို မခံစားလို၊ မခံစားနိုင္တဲ့ စိတ္ထားေလးေၾကာင့္ အမွန္တရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳလိုက္ျခင္းျဖစ္လိမ့္မယ္ဆိုတာကို ဆရာ လက္ခံလိုက္ရတယ္</span>)<br /><br />အဆိုးဆံုးအေျခအေနကေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား အေဖာ္ေက်ာင္းသားကို တျခားအခန္းကို သြားခိုင္းတာမဟုတ္ပဲ အေျဖမွားအုပ္စုထဲကို ျပန္၀င္သြားေစျပီး အုပ္စုကအေျဖမွားကို ေျဖျပေစရင္ေတာ့ “စမ္းသပ္ေစာင့္ၾကည့္ခံ ေက်ာင္းသား”ဟာ အုပ္စုထဲက အေျဖမွားကိုသာ မ်က္စိမွိတ္ေျဖဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ၉၅ % အထိ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္.. ((..'))<br /><br />Solomon E. Asch's experiment ကို ဖတ္ျပီး ကၽြန္မသာ စမ္းသပ္ေစာင့္ၾကည့္ခံ ေက်ာင္းသားျဖစ္ခဲ့ရင္ ဘယ္အုပ္စုထဲမွာ ကၽြန္မပါေနမလဲလို႔ ျပန္ဆန္းစစ္မိတယ္။ ေသခ်ာပါတယ္ ၉၅% ထဲမွာ ကၽြန္မပါေနမွာပါ။ အခုအသက္အရြယ္မွာ ကၽြန္မမွာ ထိုက္သင့္တဲ့ ကိုယ္ေတြ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ အသိပညာေတြနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္စဥ္းစားေတြးေခၚနိုင္စြမ္းေတြ ရွိေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္အျမင္ကို လြတ္လပ္စြာ ေပးမျမင္ျဖစ္ဘူး။ ကိုယ့္ေရွ႔က ျမင္ေနရ၊ ၾကားေနရတဲ့ အရာေတြထဲမွာ တခါတခါ အေျဖမွန္ မဟုတ္တာေတြပါေနတဲ့အခါ အေျဖမွန္ မဟုတ္ဘူးလို႔ သိေနေပမယ့္ အေျဖမွန္ကို ထုတ္မေျပာျဖစ္ဘူး။ မမွန္ဘူးလို႔ သံသယရွိေနတဲ့အရာေတြကို မွန္တဲ့အေျဖရတဲ့အထိ အခ်ိန္ယူ မရွာမိပဲ အမ်ား သတ္မွတ္ထားသလိုပဲ အလြယ္လက္ခံ သေဘာတူပစ္လိုက္တယ္။ ဒါကိုဒီလိုနည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းရမယ္လို႔ သိထားတာကို ဟိုလိုနည္းနဲ႔ ေျပာင္းလဲ အေျဖမရွာမိဘူး။<br /><br />တကယ္ေတာ့. အေၾကာင္းအရာေတြကိုထင္ျမင္သံုးသပ္တဲ့အခါတိုင္းမွာ ကၽြန္မရဲ့ အေတြးအေခၚေတြ သေဘာထားေတြဟာ ကိုယ့္အထင္ ကိုယ့္အျမင္ပါလို႔ ေျပာျဖစ္ေပမယ့္ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ေက်ာ္က သူမ်ားျမင္သလို၊ သူမ်ားေတြးသလို၊ အမ်ားသေဘာထား.. အမ်ားအျမင္.. အမ်ားကိုယ္နဲ႔ ငါ ျဖစ္ေနခဲ့သလိုပဲ။ အမွန္တရားဆိုတာေတြကို ကိုယ့္အျမင္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေလ့လာ သိဖို႔၊ သိတဲ့အခါ ထုတ္ေဖာ္ေျပာရဲဖို ဆိုတာေတြ အတြက္ ငါ ..အမ်ားၾကီးလိုေနေသးပါလား.လို႔ ဒီေန႔ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ ေ၀ဖန္ေနမိခဲ့ပါတယ္..။<br /><br />(Solomon E. Asch's experiment)က တဆင့္ လသာည..ရဲ့ ေတြးတာျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7126164819170945140-5925321417685106251?l=latharnya.blogspot.com' alt='' /></div>လသာညhttp://www.blogger.com/profile/17332227826285699381noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7126164819170945140.post-27426043437207223182010-05-08T08:37:00.011+09:002010-05-08T18:11:08.950+09:00မေန႔က ပစၥည္းအသစ္တစ္ခုအေၾကာင္း ေၾကာ္ျငာတာေလးကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ပစၥည္းက အေပ်ာ့စား..။ ကိုင္ၾကည့္ရင္ မုန္႔ႏွစ္လို ေပ်ာ့တဲြတဲြျဖစ္ျပီး လက္နဲ႔ ဖဲ့နယ္လို႔ရတယ္၊ ရံႊ႔ရုပ္လိုအမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ မျမင္ရတဲ့ စြမ္းအားတစ္ခုက ရွိေနတယ္။ သူ႔ကို တစ္ေတာင္ဆစ္မွာ ကပ္ျပီး အုပ္ခ်ပ္ေတြကို ခဲြရင္ အုပ္ခ်ပ္ေတြသာ ကဲြသြားတယ္။ လက္ကို မထိခိုက္ဘူး.လံုး၀နာက်င္မႈကို မခံစားရဘူး.တဲ့..။<br /><br />ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ေပ်ာ့ေျပာင္းေနတဲ့ သူ႔ရဲ့အတြင္းပိုင္းက ေမာ္လီက်ဴးေလးေတြက အားနဲ႔လာတိုက္ခိုက္တဲ့အရာေတြကို တြန္းကန္အားနဲ႔ ျပန္ေတာင့္ထားလို႔ လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီပစၥည္းကို အားကစားသမားေတြ၊ အျမင့္တက္ျပီး လုပ္ရသူေတြ အတြက္ အထိမနာေအာင္ ၀တ္စံုခ်ဳပ္ဖို႔ စဥ္းစားေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္..။<br /><br />ဒါနဲ႔ ကၽြန္မအေတြးတစ္ခု ရသြားပါတယ္..သက္မဲ့ပစၥည္းျဖစ္တဲ့ မာတဲ့အရာမွာ မာျခင္းရဲ့ အားသာခ်က္ေတြ ရွိသလို ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့အရာမွာလည္း ေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္းရဲ့ အားသာခ်က္ရွိတယ္ဆိုတာ လူတိုင္း အနည္းနဲ႔အမ်ား သိၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႔ သက္ရွိလူသားေတြမွာေရာ..?.လူသားတိုင္းမွာလည္း ပံုသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ စြမ္းရည္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတာပဲေလ။ တခ်ိဳ႔က ရုပ္ရည္အားျဖင့္ ျမင္သူေငးေအာင္လွတယ္။ တခ်ိဳ႔က မလွဘူး။ တခ်ိဳ႔က မွတ္ဥာဏ္ျမင့္တယ္။ တခ်ိဳ႔က မျမင့္ဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သူဟာနဲ႔သူ အားသာခ်က္ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သက္ရွိလူသားကေတာ့ အဲဒီအားသာခ်က္ကို သတိလက္လြတ္ ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္.မဟုတ္ပါလား..။<br /><br />ကၽြန္မငယ္ငယ္က သူမ်ားေတြကို ၾကည့္ၾကည့္ျပီး ငါက ဘာျဖစ္လို႔ ငါျဖစ္ေနတာလဲလို႔ ေတြးျဖစ္တယ္။ သူ႔လို ဆံႏြယ္နုနုေလးနဲ႔ ဆံပင္ေလးရွိရင္ ေကာင္းမွာ၊ သူ႔လို တစ္ဦးတည္းေသာသမီးဘ၀ကို ငါရခ်င္တာ၊ သူ႔လို အသားျဖဴခ်င္တာ အဲလိုမ်ိဳး မၾကာခဏေတြးျဖစ္ပါတယ္။ တခါတေလမ်ား ေလာဘၾကီးျပီး အသားျဖဴျဖဴ၊ ဥာဏ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သေဌးသမီးျဖစ္ခ်င္လိုက္တာလို႔ေတာင္ ေတြးျဖစ္တယ္.း)).။<br /><br />အဲဒါကို ကၽြန္မက ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ေတြးျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း စိတ္ပညာကိုေလ့လာေတာ့မွ ဆယ္ေက်ာ္သက္ျမီးေကာင္ေပါက္အရြယ္မွာ လူတိုင္းကိုယ့္ကိုယ့္ကို ေတြးျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ သိလာခဲ့တယ္။ ငါဟာ ဘာလဲ၊ ငါက ဘာလို႔ ဒီလိုငါ ျဖစ္ေနရတာလဲ ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့..။(တခ်ိဳ႔ဆို အခုအသက္အရြယ္ရတဲ့အထိ “ငါက ဘာျဖစ္လို ဒီလို ငါ ျဖစ္ေနရတာလဲ”ဆိုျပီး ေတြးျဖစ္ေနေသးတယ္တဲ့)။ အဲဒီလို ေတြးတုန္းကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ။ သိသြားသလားဆိုေတာ့လည္း မသိသလိုသိသလိုလို...။ ငါက ဘာလဲ ဆိုတာကို ငါ ကိုယ္တိုင္ အမွန္အကန္သိသြားဖို႔က တကယ္ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ အေရးၾကီးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုရင္ self-esteem ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္တယ္လို႔ စိတ္ပညာမွာဆိုပါတယ္။<br /><br />ဆက္ျပီး self-esteem အေၾကာင္း စဥ္းစားရင္း အိမ္နားက ကၽြန္မအရင္းခင္တဲ့ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ကို သတိရမိတယ္။ သူက မွတ္ဥာဏ္တအားေကာင္းသူပါ။ ေက်ာင္းစာဆို ခဏေလးရတယ္။ သူ႔ေရွ႔မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ျပတဲ့အရာကို သူက သူဘာသာသူ လိုက္လုပ္တတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက သူက အမ်ားေရွ႔ဆို ဘာမွမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတတ္တာပဲ။ သူသိတာကို ပတ္၀န္းက်င္ သိသြားျပီး ခ်ီးက်ဴးလာရင္ သူမေနတတ္ဘူး။ “ဟာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက လူတိုင္းလုပ္တတ္ပါတယ္။ ကံေကာင္းျပီး ရသြားတာပါ” စသည္ျဖင့္ ေျပာျပီး သူ႔တတ္တာကို သူသိတာကို ကာကြယ္တတ္တယ္။<br /><br />သူ႔မိဘေတြကေတာ့ သူ႔ကို ဒီလိုေျပာတယ္..“သူက မၾကြားတတ္ဘူး၊ သူက သူမ်ားခ်ီးက်ဴးတာကို မၾကိဳက္ဖူး၊ အင္း တကယ္ေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစကားလည္း မလိုပါဘူး။ သူစိတ္၀င္စားတာကို သူလုပ္ရင္ျပီးတာပဲ”။ သူကလည္း အဲလိုပဲ ေျပာတတ္တယ္။ သူမ်ားခ်ီးက်ဴးတာ သိပ္မလိုဘူး။ သူမ်ားသိဖို႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူး..တဲ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ ေနာက္ခံစားခ်က္တစ္ခုက ရွိေနခဲ့တယ္။ အဲဒါက သူ႔ေရွ႔မွာ လုပ္ေနသူက လုပ္နည္းမွားေနခ်ိန္ သူသိတာကို ေျပာလိုက္လို႔ သူမ်ားက တမ်ိဳးတမည္ထင္မွာ(ဆရာလုပ္တယ္ထင္မွာ) တအားေၾကာက္တယ္၊ သူမ်ားမုန္းတာ ေ၀ဖန္ခံရမွာ မခံနိုင္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ။ ဒါနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ပတ္၀န္းက်င္ေျပာသမွ် အားလံုး လက္ခံျပီး ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းကို မျပသခဲ့ဘူး။ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြေတာင္ ရသေလာက္အကုန္မေျဖခဲ့ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ေက်ာ္ၾကားတာမၾကိဳက္လို႔ လို႔ ဆိုတယ္။ ျမန္မာစာနဲ႔ပဲ ရိုးရိုးဘဲြ႔ကို ယူလိုက္တယ္။<br /><br />ရပ္ကြက္က သူ႔ကိုဘဲြ႔ရ ပညာတတ္လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တစ္ခုခုကို ဦးေဆာင္ခိုင္းရင္ သူက မလုပ္ပါရေစနဲ႔လို႔ အျမဲျငင္းလို႔ ေနာက္လိုက္ပဲ လုပ္တတ္တယ္။ အလုပ္ေလွ်ာက္ဖို႔ အင္တာဗ်ဴးမွာ သူသိတာကို ေမးရင္ သူမေျဖနိုင္ဘူး။ သူက သူဟာဘာကိုေတာ့ သူမ်ားထက္ပိုတတ္တယ္လို႔ ခိုင္ခိုင္မာမာမထင္ထားလို႔ သူတတ္သေလာက္ကို အမွန္အတိုင္းမေျပာရဲဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ အလုပ္ေလွ်ာက္အင္တာဗ်ဴးေျဖတာမ်ိဳးမလုပ္ခ်င္တာမို႔ အခုအထိ သူအလုပ္မရဘူး။ အခု ရပ္ကြက္ထဲက သာေရးနာေရးေတြမွာ အမ်ားေနာက္က လုိက္လုပ္သူျဖစ္ေနတုန္းပဲ။ သူ..ဘာေၾကာင့္ အရည္အခ်င္းရွိရဲ့နဲ႔ မေအာင္ျမင္ရတာလဲ..။ ဒါဟာလည္း self-esteem ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။<br /><br />စိတ္ပညာက ေျပာတဲ့ self-esteem ဆိုတာ မိမိက မိမိအေၾကာင္းကို ဘယ္လိုေတြးသလဲဆိုတာ အခ်က္၊ ေနာက္တမ်ိဳးေျပာရရင္ မိမိကိုယ္မိမိ ထင္ျမင္မႈလို႔ အနီးစပ္ဆံုး အဓိပၸါယ္ေကာက္ရမယ္ထင္ပါတယ္ ။ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ တန္ဖိုးထားျခင္း၊ ကိုယ့္ကိုယ့္ကို ေလးစားျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးကိုနဲ႔လည္း နီးစပ္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ၾကီးျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ့္ကို ယံုၾကည္ျခင္း (self-confidence) နဲ႔လည္း မတူျပန္ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ့္ကို ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာက တစ္စံုတစ္ခုေသာ ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို႔ စြမ္းရည္ ငါ့မွာ ရွိတယ္လို႔ ယံုၾကည္ခ်က္သာျဖစ္ျပီး self-esteemကေတာ့ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို တန္ဖိုးထားမႈခံစားခ်က္အျမင္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာတစ္ေယာက္က ဒီလိုေျပာဖူးပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က “.. ဒီအလုပ္ကို လူတိုင္း ညေန ၅နာရီအတြင္း ျပီးေအာင္ လုပ္နိုင္တယ္။ .. ငါက ဘာလို႔မလုပ္နိုင္ရမွာလဲ၊ အရင္လည္း လုပ္ဖူးတယ္။ အခုလည္း ငါလုပ္ကိုလုပ္နိုင္ရမယ္”လို႔ ေျပာလာခဲ့တဲ့အခါ သူဟာ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">self-confidence</span>ေတာ္ေတာ္ျမင့္တာပဲလို႔ ေျပာနိုင္တယ္။ (<span style="color: rgb(0, 0, 0);">ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ဆိုင္တယ္</span>)။<br /><br />တကယ္လို႔ လက္ေတြ႔လုပ္လိုက္ျပီး သူဟာ ၅နာရီအတြင္း ျပီးေအာင္မလုပ္နိုင္ခဲ့ဘူးဆိုပါေတာ ့၊ ရလာတဲ့ ရလာဒ္ကေနတဆင့္ “ဟုတ္တယ္။ ငါ..ဒါ ျပီးရမွာကို မျပီးခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါတကယ္ၾကိဳးစားလုပ္ခဲ့တာပဲ။ ဘယ္ေနရာမွာ လိုသြားသလဲတာ မသိတာ ငါ ထိုက္သင့္သေလာက္ လုပ္နိုင္ခဲ့တယ္”လို႔ သူေတြးရင္ သူဟာ သူ႔စြမ္းရည္ကို အမွန္အတိုင္းသိျပီး တန္ဖိုးထားသူ၊ self-esteemျမင့္တယ္လို႔ ေျပာနိုင္ျပီး၊ တကယ္လို႔ “ငါ..ဒီအလုပ္ကို ျပီးသင့္ရဲ့နဲ႔ မျပီးဘူး၊ ငါက သူမ်ားလို မေတာ္ဘူး။ ညံ့တယ္၊ ရွက္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ” လို႔ ေတြးသြားရင္ေတာ့ သူဟာ self-esteemနိမ့္တယ္။ သူ႔ကိုယ္တိုင္လုပ္ခဲ့တဲ့ သူ႔စြမ္းရည္ကို ေလ်ာ့ေတြးသြားျပီ သူ႔ကိုယ္သူ တန္ဖိုးထားမႈေလ်ာ့တယ္လို႔ ေျပာနိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">self-esteem</span>က မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">ခံစားခ်က္အျမင္</span>နဲ႔ဆိုင္တယ္...ဆိုတာပါပဲ.။<br /><br />ဒီ ခံစားခ်က္ဟာ ကၽြန္မတို႔ လူမႈေရးနယ္ပယ္၊ ပညာေရးနယ္ပယ္၊ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ အရမ္းကို အေရးၾကီးပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ စြမ္းရည္ျခင္း ရွိတာျခင္း အတူတူ တခ်ိဳ႔က ေအာင္ျမင္တယ္၊ တခ်ိဳ႔က မေအာင္ျမင္ဘူး။ self-esteemအနိမ့္အျမင့္ နဲ႔ဆိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္မိမိ တန္ဖိုးထားမႈအဆင့္ -self-esteem နိမ့္သူေတြက ေအာက္က အခ်က္မ်ိဳးေတြ ရွိတယ္လို႔ ..ျပင္သစ္စိတ္ပညာရွင္ Christophe Andreက ေျပာပါတယ္..။ပံုေလးနဲ႔ ဆဲြေျပာရရင္ ေအာက္ကအတိုင္းျဖစ္ပါတယ္..(ကၽြန္မက ကိုယ့္ဘာသာနားလည္လြယ္ေအာင္ self-esteemကို မိမိကိုယ္မိမိ တန္ဖိုးထားမႈအဆင့္လို႔ ပံုထဲမွာ အလြယ္ေရးထားပါတယ္)<ul><li><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq_a9F6OI/AAAAAAAABwY/AEdn-OJuclw/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00022.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 483px; height: 386px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq_a9F6OI/AAAAAAAABwY/AEdn-OJuclw/s800/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00022.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468683854078666978" border="0" /></a></li></ul>ပံုထဲက အတိုင္း မိမိကိုယ္မိမိ တန္ဖိုးထားမႈအဆင့္ -self-esteem နိမ့္သူေတြ<ul><li>တစ္စံုတစ္ခုကို မလုပ္ခင္ကတဲက ငါမလုပ္နိုင္ပါဘူးလို႔ ၾကိဳေတြးျပီး စလုပ္ဖို႔ကို မ၀ံမရဲ့တြန္ဆုတ္ အခ်ိန္ယူတယ္။</li></ul><ul><li> လုပ္သြားလို႔ ေအာင္ျမင္သြားရင္လည္း အဲဒါ ငါေတာ္လို႔ မဟုတ္ဘူး၊ ကံေကာင္းသြားတာ၊ တိုက္ဆိုင္သြားတာလို႔ ေတြးျပီး ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈကို ရဲရဲ မေပ်ာ္ရဲဘူး.။</li><li>ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုက အရံႈးနဲ႔ ၾကံဳရျပီဆိုရင္ အဲဒီအလုပ္ကို လံုး၀စိတ္ေလ်ာ့ခ်လိုက္ျပီး ေနာက္တခါလုပ္ဖို႔ ဆိုတာကို လံုး၀မေတြးေတာ့ဘူး။</li><li>အမ်ားနဲ႔ပဲ ညိွယူဖို႔ စဥ္းစားျပီး အမ်ားေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ သူတို႔ေျပာတာမွန္တယ္လို႔ “ကိုယ့္ရဲ့မူပိုင္စြမ္းရည္ သို႔မဟုတ္ အသိအျမင္”ကို ထုတ္ဖို႔ မစဥ္းစားဖူး။</li><li>ကိုယ့္နဲ႔ ပတ္သက္သမွ်ကို ေကာင္းခ်က္၊ အားသာခ်က္ (စြမ္းရည္၊ အသိပညာ)တို႔ကို သူမ်ားေရွ႔မွာ ထုတ္မျပရဲဘူး။</li><li>ကိုယ္က မၾကိဳက္တဲ့အလုပ္ကို အေျခအေနအရ လုပ္ျဖစ္သြားရင္ အဲဒါကို အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႔ မေတြးရဲတာေၾကာင့္ လုပ္မိတဲ့အလုပ္တစ္ခု (အေျခအေနတစ္ခု)ကိုပဲ တသက္လံုးလုပ္ျဖစ္သြားတယ္။</li><li>သူမ်ားက ေျမွာက္ပင့္ေျပာတဲ့စကားေျပာလာရင္ အလြယ္တကူ ေျမာက္သြားတတ္ျပီး ၊ ႏွိမ့္ခ်ေျပာတဲ့ စကားေျပာတာခံရရင္ လြယ္လြယ္စိတ္ဓါတ္က်သြားလိမ့္မယ္။</li></ul>တကယ္ေတာ့ မိမိကိုယ္မိမိတန္ဖိုးထားမႈ အဆင့္ self-esteem နိမ့္ေနသူ မေအာင္ျမင္ရျခင္းဟာ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ကိုယ့္မွာ စြမ္းရည္ရွိေနပါေသာ္လည္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ခံယူထားတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ေတြးတဲ့အေတြးေၾကာင့္သာ ကိုယ့္ရဲ့ေအာင္ျမင္မႈလမ္းကို ပိတ္သြားေစတာျဖစ္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq-7BMr3I/AAAAAAAABwQ/fYQStn-b3Xw/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014-1.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 360px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq-7BMr3I/AAAAAAAABwQ/fYQStn-b3Xw/s800/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014-1.BMP" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468683845505953650" border="0" /></a>မိမိကိုယ္မိမိတန္ဖိုးထားမႈ အဆင့္self-esteem ျမင့္မားသူကေတာ့ မိမိရဲ့လက္ရွိကိုယ့္အေျခအေန(စြမ္းရည္၊ အသိအျမင္)ကို အမွန္အတိုင္း သိရွိတယ္၊ အလုပ္တစ္ခု ကိုယ္လုပ္လို႔ေအာင္ျမင္ရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ပစ္လုိက္တယ္။ ရံႈးတဲ့အခါလည္း ကိုယ့္ကိုယ့္ကို အျပစ္မတင္ပဲ ကိုယ္လုပ္တာ ဘာမွားသလဲဆိုတာကို ျပန္စစ္ေဆးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရိွတဲ့ကိုယ့္စြမ္းရည္ကို အထင္မေသးဘူး၊ အမွန္အတိုင္းသိတယ္။ လုပ္သမွ်ကို တန္ဖိုးထားေလးစားတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေအာင္ျမင္ၾကတယ္..<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq-aSa8sI/AAAAAAAABwI/yrMetoARkW4/s1600/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014.BMP"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 372px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_E3U7QCZXNZ0/S-Sq-aSa8sI/AAAAAAAABwI/yrMetoARkW4/s800/%E3%83%86%E3%82%AD%E3%82%B9%E3%83%88%E3%83%9E%E3%82%A4%E3%83%8B%E3%83%B3%E3%82%B00014.BMP" alt="" id="B