ဟုတ္ပါတယ္၊လူသား (၀ံပုေလြရုပ္နဲ႔) the Wolf Girls ေလးေတြပါ။ အၾကီးေလး (kamala)က ရွစ္ႏွစ္၊ အငယ္ေလး(Amala)က တစ္ႏွစ္ခဲြပဲ ရွိေသးတဲ့ လူသား စစ္စစ္ေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ညီမအရင္းေတြ မဟုတ္ပဲ၊ မိဘက စြန္႔ပစ္ျခင္း ခံရေလသလား၊ ၀ံပုေလြေတြကပဲ သားေကာင္အသြင္ ခ်ီလာခဲ့သလား အျငင္းပြားစရာေတာ့ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ထိုရြာသားကေန မိဘမဲ့ ကေလးေက်ာင္းက ေက်ာင္းအုပ္ Reverend J. A. L. Singhဆိုသူကို ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။
သူတို႔က ေလးဘက္သြားတယ္။ အသားစိမ္းစားတယ္။ အရည္ဆိုရင္ လွ်ာနဲ႔ ရက္ေသာက္တယ္။ ေန႔ကို ေကာင္းေကာင္းမျမင္သလိုပဲ။ ညကိုပဲ ပိုကၽြမ္းတယ္။ ညဆိုရင္ ၀ံပုေလြလို အူတယ္။ လူစကားကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း ဘယ္ေျပာတတ္မလဲ။ ေရာက္ခါစက လူေတြကို စိမ္းေနတဲ့အတြက္ သူတို႔နားကပ္သြားရင္ ၀ံပုေလြေတြလိုပဲ သြားေတြေစ့ျပီး မာန္ဖီတတ္တယ္။
ေနာက္အဖ်ား၀င္ျပီး အငယ္ေလးက ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ Singhရဲ့ ၾကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ အၾကီးမေလးဟာ လူေတြနဲ႔ နည္းနည္းယဥ္ပါးလာတယ္။ ေနာက္မွာ kamalaေလးကို တျဖည္းျဖည္း လူေတာ့ထဲမွာ ေနထိုင္ေနဖို႔ သင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။
သူ႔အသက္၉ ႏွစ္ေလာက္မွ (စေတြ႔ကတဲကဆိုရင္ အသက္ရွစ္ႏွစ္ေပါ့) ဘာသာစကားကို (လူစကားေျပာျခင္းကို) စသင္ခဲ့ပါတယ္။ ကေလးနာမည္အေခၚအေ၀ၚေတြ၊ အေရာင္ေတြ စသည္..ျဖင့့္ ..သူေျပာတတ္ေအာင္ စကားလံုးေလးေတြကို နည္းနည္းခ်င္းသင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ အသက္၉ႏွစ္မွာ စသင္ရတဲ့ စကားေျပာျခင္းပညာဟာ သူမေလး အတြက္ ေတာ္ေတာ္ပဲ ခက္ခဲလြန္းေနခဲ့တယ္။ ေျပာတတ္ဖို႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေပးခဲ့ရပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တာကိုလည္း မတ္မတ္ေလွ်ာက္တတ္ေအာင္ ေျဖးေျဖးခ်င္း ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ရပါတယ္။
သနားစရာ kamalaေလးဟာ အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္မွာမွ ပံုမွန္နို႔စို႔ကေလးငယ ္(၂ႏွစ္သားခန္႔) ေလာက္ သိနိုင္လာခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူကို ပိုေထာက္ပံနိုင္ဖို႔ အေမရိကားကို ေခၚဖို႔ စီစဥ္ေနစဥ္မွာပဲ ၁၉၂၉မွာ ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းလာျပီး နို၀င္ဘာလမွာ ဆံုးပါးသြားခဲ့ပါတယ္။..။
ဒီကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ကမာၻမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဂရက္ရိုက္ခက္ခဲ့ပါတယ္။ ၀ံပုေလြလူသား ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြ၊ ၀တၱဳေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ထြက္ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ပံုျပင္ဇာတ္လမ္းေလးက ဒီမွာတင္ျပီးးးးးစ္
အခုကစ၍ ေၾကာ္ျငာ၀င္ပါတယ္.. အဟိ.. ပံုမွန္ကေလးေတြရဲ့ ဘာသာစကား ဖံြျဖိဳးတိုးတက္ႏႈန္းပါ။
ဓါတ္ပံုကို ဒီေနရာမွ ယူပါတယ္။ပံုမွန္ကေလးေတြရဲ့ ဘာသာစကား ဖံြျဖိဳးတိုးတက္ႏႈန္းဂရပ္ပါ။ ျမွားက ေထာင္တက္သြားတဲ့ကာလေလးက တစ္ႏွစ္ခဲြကေန သံုးႏွစ္အတြင္း ကေလးေတြရဲ့ ဘာသာစကား ဖံြျဖိဳးတိုးတက္ႏႈန္းပါ။ အဲဒီကာလဟာ ကေလးေတြ ဘာသာစကားတိုးတက္ဖို႔အတြက္ အေရးၾကီးဆံုး critical periodပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကာလေလးမွာ ကေလးဟာ စကားေျပာတဲ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနခြင့္ရခ်င္ရ၊ မရခဲ့ရင္ အဲဒီကာလရဲ့ေနာက္ပိုင္းကို ေရာက္ေလေလ ထိုကေလးဟာ စကား ေျပာဖို႔ အတတ္ေႏွးေလျဖစ္ပါတယ္။ပံုမွန္ကေလးဟာ အသက္ ၁ႏွစ္ခဲြမွ ၃ႏွစ္အတြင္း (၁ႏွစ္ခဲြၾကာကာလေလး)မွာ စကားလံုးေပါင္း ၁၀၀၀ခန္႔ကို သိရွိနိုင္စြမ္းရွိတယ္တဲ့။ (ပိုတတ္သူရွိနိုင္သလို၊ နည္းသူလည္း ရွိတယ္၊ individual difference ရွိပါတယ္။)အခု ဥပမာေလးထဲက ကေလးေလးကေတာ့ ၉ႏွစ္မွာမွ ဘာသာစကား (လူစကား)ကို သင္ေပးခဲ့ရတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္ စကားေျပာတတ္ရမဲ့ critical periodကာလကို ေက်ာ္မွ သင္ေပးခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္ လူအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ရွင္သန္ခြင့္ ရခဲ့တဲ့ ၈-ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း စကားလံုးေပါင္း (100) ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ တတ္ေျမာက္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ေအာက္က ဗီြဒီယိုေလးထဲမွာ အလားတူ အျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ စကားေျပာတတ္ဖို႔ ခက္ခဲသူကေလးမ်ားအေၾကာင္းကို တင္ျပထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ အပ်င္းေျပ ၾကည့္ၾကည့္လိုက္ေနာ္.။ (Singhရဲ့ ဒိုင္ယာယီမွတ္တမ္းကို ဒီေနရာမွာ ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္။ )
လသာည
